Thursday, 15 February 2024

 

ஷோர் லீவ் 3

  

      அடுத்தடுத்து ஒவ்வொருவராக நோய் தொற்றுவது ஒரு அச்சத்தை தந்து ஒரு பதட்டமான சூழல் உருவாவனது.என்னிடம் இருக்கும் கபசுர குடிநீரை தேடினேன் கிடைக்கவேயில்லை. கடந்த இரு கப்பல்களில் கொண்டு சென்றது இம்முறை வீட்டிலேயே விட்டு வந்துள்ளேன்.

   மதியம் கலீலை போனில் அழைத்தேன் “ஜனாப் எப்படி இருக்கா”

“காய்ச்சல் இருக்கு,உடம்பு வலி,தலைவலி இருக்கு”

“பேடிக்காத நான் சாயங்காலம் ஒரு காப்பி போட்டு தாரேன் குடி,மருந்து என்ன தந்தாங்க” எனக்கேட்டேன்.

“காய்ச்சலுக்கு மாத்திரை தந்தாங்க சோறும்,பருப்பும் தந்தத வேங்கி வெச்சிருக்கேன்,தின்னுட்டு மாத்திரை போடணும்”என்றான் கலீல்.

சுனிதாவிடம் போனில் பேசும்போது சொன்னேன் “மெஸ் மேனும் தனிமைபடுத்தலுக்கு போயாச்சி”.

“ஒரு ஆளுக்கு தொத்திட்டுன்னா,இனி ஒரு ரவுண்டு எல்லாருக்கும் வந்துட்டுதான் போவும்”எனச்சொன்னாள்.

  காலையில் கோம்ஸின் அறைக்கு வெளியே ஒரு அஞ்சால் அலுப்பு மருந்தை வைத்து விட்டு போனில் சொன்னேன் அதை எப்படி குடிக்கவேண்டுமென. அடுமனை பணியாளர் இருவரும் அறைக்குள் முடங்கி போயினர். அன்று மதிய உணவுக்கு போசன் பருப்புக்குழம்பு செய்திருந்தார்.பிகில் மீனை பொரித்தான்.

   சென்குப்தாவுக்கு சோதனையில் நெகடிவ் என வந்ததால் கையுறை மற்றும் முகக்கவசம் அணிந்து உணவுக்கூடத்துக்கு வந்தான்.

          முதன்மை அதிகாரி தலைமையில் ஆங்கர் பார்ட்டி நங்கூரத்தை உருவியபின். இஞ்சின் இயக்கப்பட்டு முன்னே நகர்ந்தது மாலை நான்கு மணிக்கு பனாமா கால்வாய் பைலட் மற்றும் பணியாளர்கள் மொத்தம் 21 பேர் வந்தனர்.

 

  பார்வர்ட் மற்றும் ஆப்ட் ஸ்டேஷனில் இரு குழுவாக பிரிந்து சென்றனர்.கப்பல் பணியாளர்கள் மதியத்திற்குப்பின் நல்ல ஓய்வில் இருந்துவிட்டு மாலை கால்வாயை கடக்கும் பொருட்டு அனைவரும் பணிக்கு வந்தனர். கப்பல் ஆறு மணிக்கு முதல் கேட்டுக்குள் நிறுத்தி,ஷட்டர்களை அடைத்தபின் தண்ணீரை நிரப்பி கப்பல் மேலே உயர்ந்தது இவ்வாறு இரண்டாவது,மூன்றாவது,நான்காவது கேட்டுகளில் நுழைந்து பனாமா கால்வாய்க்குள் இரவு ஒன்பது மணிக்கு கப்பல் நுழைந்தது. ஆப்ட் ஸ்டேஷனில் இரு கயிறுகளை கரையில் கொடுத்தோம். விஞ்சை இயக்குவது மட்டும் நாங்கள். ஒரு விஞ்சை பனாமா கால்வாய் மேற்பார்வையாளர் சொல்லும் சைகையை புரிந்துகொண்டு நான் இயக்கினேன். பணிக்கு வந்த சென்குப்தாவை மூன்றாம் அதிகாரி ரஹீம் உல்லா ஓய்வு எடுத்துகொள்ள சொல்லி அனுப்பி வைத்தார்.

 

  சுக்கு,கொத்தமல்லி,நல்லமிளகு,ஜீரகம் சேர்த்து பொடித்து தந்திருந்தாள் சுனிதா. அந்த பொடியில் ஒரு கரண்டி எடுத்து நீரில் கொதிக்கவிட்டு,கொஞ்சம் வெல்லம் கலந்து கொரோனா நோயாளிகளுக்கு கொடுத்தேன்.

     கோம்ஸ் இரவில் போனில் அழைத்தான் “உனட்ட ஏதாவது மருந்து இருக்கா”

“என் மருந்து மிஸ்ஸிங்,வீட்டுலேய வெச்சிட்டு வந்துட்டேன். காலத்த ஒரு பொடி தந்தேனே,அதுல ஒன்னு கூட தாறேன் குடி செரியாவும்” என்றேன்.

 அஞ்சால் அலுப்பு மருந்தை கொடுத்துவிட்டு சுடுநீரில் கலந்து குடிக்க சொன்னேன். “இத உள்ள குடிக்கணுமா?”எனக்கேட்டான்.

“நேத்து தந்தத என்ன செய்தா”

“நான் வாய் கொப்பளிச்சி துப்புனேன்”என்றான் கோம்ஸ்.

“அதுல தெளிவா இங்க்லீஷ்ல எழுதியிருந்ததே,நான் சொன்னேனே குடிக்கணும்னு”

   கிறுக்கன் ஒரு மருந்த வேஸ்ட் பண்ணிட்டான் என எண்ணிக்கொண்டேன். இரவில் ஒன்றரைமணிக்கு மேல் நங்கூரம் பாய்ச்சியபின் கப்பல் நிறுத்தபடுவதால் நாங்களனைவரும் பிஸி நாளைக்கி சாப்பாட பாத்துக்கோ,சோறு வடிச்சி,பருப்பு குழம்பு செய்தா போரும் என என்னிடம் சொல்லியிருந்தார் போசன்.

   கோம்சிடம் இருபத்தி ஏழு பேருக்கு அரிசி எவ்வளவு,என்ன மீன் எவ்வளவு எடுக்கவேண்டும்,காரட் கூட்டு வைக்க எவ்வளவு காரட் வேண்டும் எனும் அளவுகளை கேட்டு மீனை மாலையிலேயே குளிர் பெட்டியிலிருந்து வெளியே எடுத்து வைத்திருந்தேன்.

     சனிக்கிழமை அதிகாலை ஐந்து மணிக்கே போய் அடுமனையின் மின் அடுப்பின் சுவிட்களை ஆன் செய்துவிட்டு வந்தேன்(electric hot plates).அது சூடாக நிறைய நேரம் எடுத்துக்கொள்ளும். அதிகாலை தொழுகையை முடித்துவிட்டு.மீண்டும் அடுமனை சென்று காலையுணவுக்கு வேண்டிய முப்பது வீதம் உள்ள இரு தட்டு முட்டைகள்,பழச்சாறு,பால்,பிரட் ஆகியவற்றை குளிர்பெட்டியிலிருந்து எடுத்து வந்தபின் பன்னிரண்டு முட்டைகளை தண்ணீரில்,உப்பு கலந்து பாத்திரத்தில் வைத்து அடுப்பில் வைத்தேன்.நோயாளிகளுக்கு சுக்கு காப்பியை கொதிக்க வைத்தேன்.

    வெங்காயம்,தக்காளி,பச்சை மிளகாயை வெட்டியபின்.கொஞ்சம்  சிறுபருப்பை ஊற போட்டேன். பெரிய காரட்டுகளில் பத்து எடுத்து கிரேட்ட்ரில் சிறிதாக நறுக்கி மூடி வைத்தேன். பேக்டு(baked fish fillet) பிஷ் பில்லட் செய்வதற்காக மீன்களை வெட்டியபின் தெரிந்தது குறைவாக இருக்கிறது என.மீண்டும் குளிர் பெட்டியிலிருந்து மீன்களை எடுத்து தண்ணீரில் போட்டேன்.நோயாளிகளுக்கு அவரது அறைகளில் சுக்கு காப்பியை கொடுத்தேன்.

   காலை ஏழு மணிக்கு ஜப்பானின் ஷிண்டோ மட்டும் வந்து மூன்று அவித்த முட்டைகளை எடுத்துச்சென்றார்.ரிச்சர்ட் ஏழரைக்கு வந்து தனக்கான முட்டை புர்ஜியை செய்து எடுத்துசென்றான்.எட்டு மணிக்கு பிறகுதான் ஓ எஸ் இர்பான்,மற்றும் பணியாளர்கள் வந்து தங்களுக்கு வேண்டிய முட்டை வகைகளை செய்து எடுத்துச்சென்றனர். கேஸ் இஞ்சினியரிடம் காஸ் பிளாண்டை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் இன்று நான் கிச்சனில் பிஸி எனச்சொன்னேன். சென் குப்தா அறைக்குள் இருந்த இருவருக்கும் காலை உணவாக அவித்த முட்டையும்,பிரட்டும் கொடுத்துவிட்டு வந்து பாத்திரங்களை கழுவி தருவதாக சொன்னான். இரவுணவுக்கு இரு முழு கோழிகளை உரிப்பதை பார்த்த சென் குப்தா “இத உனக்கு வெட்ட தெரியுமா” எனக்கேட்டான்.

   காடட் அஞ்சுமன் எனக்கு முட்டை ஆம்பளேட் போட்டுதந்தான். சீரியல்சுடன் சாப்பிட்டுவிட்டு பருப்பை கழுவி கொஞ்சம் உப்பும்,மஞ்சள்தூள் கலந்து வேக வைத்தேன்.அதில் கீறிய இரு பச்சை மிளகாய்,நறுக்கிய பூண்டுகளை போட்டேன்.

   ஊற வைத்திருந்த இருபத்தி ஏழு பேருக்கு தேவையான அரிசியை கழுவி, அடுப்பில் சூடாகியிருந்த தண்ணீரில் ‘பிஸ்மில்லாஹி ஹிர் ரஹ்மானிர்ரஹீம்” என சொல்லி போட்டு மிக கொஞ்சமாக உப்பும் கலந்து மூடி வைத்தேன்.

 


    பத்து மணிக்குமேல் போசனும்,நிதினும் வந்தனர். மீனை அவனில் நூற்றி எண்பது டிகிரி வெப்பத்தில் நாற்பத்தியைந்து நிமிடம் வைக்குமாறு கோம்ஸ் சொல்லியிருந்தார். மீன்களின் மேல் உப்பும்,மிளகுதூளும் தூவி,மெலிதாக வெட்டிய எலுமிச்சையை வைத்து ஓவனுக்குள் வைத்து மூடினேன் சரியாக இருபத்தியைந்து நிமிடத்தில் திறந்து பார்த்தேன் சரியான பதத்தில் இருந்ததால் வெளியே எடுத்து சில்வர் பாயிலால் மூடி வைத்தேன்.காடட் “காப்டன் எழுந்து விட்டார்,ரெண்டு முட்ட புர்ஜி மட்டும் கேட்டார்”என அதை செய்து பேப்பர் தட்டில் கொண்டு சென்றான்.

  போசன் பருப்பை தாளித்து இறக்கி சுவை பார்த்தபின் கவுண்டரில் வைத்து மூடினார்.பாத்திரத்தில் எண்ணெய் ஊற்றி சூடான எண்ணையில் கடுகு வெடித்தபின்,காய்ந்த கறிவேப்பிலை,வத்தல் மிளகாய் போட்டு வெங்காயம் சேர்த்து வதக்கி உப்பும் போட்டபின்,காரட்டை தட்டி  லேசா மஞ்சள்  தூவினேன்.ஐந்து நிமிடத்தில் வெந்து தயாரான காரட் கூட்டை உடனே வேறு பாத்திரத்தில் மாற்றி கவன்டரில் வைக்க சொன்னேன்.

 


  போசன் “ஒன்னரைக்கு ஆங்கர் எடுக்கணும் நாலு மணிக்கு ஸ்டேஷன்,டின்னருக்கு முட்டை புர்ஜி போட்டு,பன்னு வெய் போதும்,சீப் குக் செரியாயிட்டான்,நாளைக்கி வந்துருவான்” என்றார்.

பருப்புக்குழம்பு கொஞ்சம் காரமாகவும்,காரட் கூட்டு சுவையாக இருந்ததாகவும் சொன்னார்கள். அஞ்சுமன் “இந்த கேரட் பாஜி,சாப்பிட்டதே இல்ல,ருசிக்கு என்ன செய்தா” எனக்கேட்டான்.

 


“என் மனைவி இதுபோல செய்வா,சுவையூட்டி,கலர் பொடி ஒன்னும் சேக்கல்ல”என்றேன்.

“அச்சா ஹே”.

 

 அனைவரும் சாப்பிட்ட பின் சாதம் மட்டும் கொஞ்சம் மீதியிருந்தது.எனது புதிய சுவை அனைவருக்கும் பிடித்திருந்தது சமையல்காரர் கோம்சும் காரட் கூட்டு நல்லா இருந்தது என்றதால் ஒரு அகமகிழ்வு இருந்தது.ஒருமணிக்கு மேல் அறைக்கு வந்து தூங்கினேன் கப்பல் பனாமா கால்வாய்க்குள் நகர தொடங்கியிருந்தது. கப்பல் அதிர பெரும் ஓசை கேட்டு விழித்தேன் அறையின் கண்ணாடி ஜன்னலின் திரையை விலக்கியபோது பெருமழை அறைந்துகொண்டிருந்தது.மீண்டும்,மீண்டும் இடியோசை கப்பலுக்கு மிக அருகிலேயே கேட்டது.

 


  பின் மதியம் மூன்று மணிக்கு அடுமனைக்கு சென்றேன். முட்டை புர்ஜிக்கு நாற்பது முட்டைகள் வேண்டும் என சொல்லியிருந்தார் கோம்ஸ்.மதிய உணவு கொடுக்கும்போது நோயாளிகள் இருவரையும் பார்த்தேன். கோம்ஸ் நன்றாக தேறியிருந்தான்,கலீல் தலை வரை கம்பளியால் மூடி நல்ல காய்ச்சலும் நிற்கவோ அமரவோ இயலவில்லை” என்றான்.

“ஜனாப் காலத்த போட்டு தந்த காப்பி ஒன்னு தருவியா” எனக்கேட்டான்.

இருவருக்கும் சுக்கு காப்பியை அடுப்பில் வைத்தபோது மூன்றாம் இஞ்சினியர் அடுமனைக்கு வந்தார். “ஷாகுல் என்ன செய்ய போறா” எனக்கேட்டுவிட்டு. “பன்னு யாரும் தின்ன மாட்டாங்க,சிக்கன் நீ சம்ச்சிட்டியா”

“இல்ல வெட்டி,உப்பும்,மஞ்சயும் விரவி வெச்சிருக்கேன்”என்றேன்.

“மல்லி இல இருக்கா,கிரீன் சிக்கன் செய்து தாரேன்,கொஞ்சம் ரைஸ் போடு” என்றார்.

“சிக்கன் தின்னாத்த ஆளுக்கு கொஞ்சம் பருப்பு செய்திருவோம்”எனச்சொல்லி பருப்பை ஊற வைத்தேன். காலையில் மைனஸ் பதினெட்டு டிகரியில் இருந்து எடுத்து வைத்த பன்கள் இருந்த அட்டை பெட்டியை பழங்கள்,காய்கள் வைக்கும் குளிர் பெட்டிக்குள் தள்ளினேன்.

   மூன்றாம் இன்ஜினியரின் கிரீன் சிக்கனும்,வெள்ளை சாதமும்,பருப்பும் இரவுணவாக இருந்தது.கப்பல் பனாமா கால்வாயின் மறு எல்லையான பல்போவாவின் கேட்களை அடைந்து முதல் கேட்டுக்குள் நுழைந்து

 


தண்ணீரை வெளியேற்றி கப்பலை கீழே இறக்கிகொண்டிருந்தார்கள்.கப்பல் பணியாளர்கள் அனைவரும் மும்மூரமான பணியில் இருந்ததால் நேரம் கிடைத்தவர்கள் பலர் சாப்பிட்டார்கள், சிலர் சாப்பிடவே இல்லை.

காப்டன் மதியமும் சாப்பிட வரவில்லை. பிரிட்ஜ் விங்கில் நின்று பனாமா பைலட்டின் உத்தரவுகளை பெற்று கப்பலுக்கு வழங்கிகொண்டிருந்த காப்டனை போய் பார்த்தேன். “சாப்பிடவே இல்ல இன்னைக்கு” எனக்கேட்ட என்னை சைகையால் தூரத்திலயே நிப்பட்டினார். குறைவான ஓய்வுக்குப்பின் தொடர்ந்து பணிகள் செய்து சோர்ந்திருந்த கண்களுடன் மழை சட்டை அணிந்து நின்றுகொண்டிருந்தார்.முதல் முறையாக அவர் பனாமா கால்வாயை கடக்கிறார் பத்திரமாக கப்பலை கொண்டு சேர்க்கும் பதட்டம் அப்பிய முகம்.

  “நான் சாப்பிடுவேன் பொறவு”

“மத்தியானமும் சாப்பிடல நீங்க”

“நான் டீ பிஸ்கட் சாப்பிட்டேன்”.என்றார்.

 

   நான் கீழிறங்கி வந்தேன். கிரீன் சிக்கனில் சில துண்டுகளும்,கொஞ்சம் சாதமும் மட்டுமே மீதியிருந்தது. இன்னும் சாப்பிடாதவர்கள் இருந்தார்கள். மதிய உணவின் மீதமிருந்த சாதத்தை கொட்டாமல் வைத்திருந்தேன்.

    அதில் பாதியை எடுத்து ஜீரகம்,தக்கோலம்,பட்டை,கிராம்பு,ஏலக்காயை  எண்ணையில் கிளறி ,வெங்காயம்,உப்பு போட்டு வதக்கி,மை போல அரைத்த இஞ்சி,பூண்டை சேர்த்து மஞ்சள்,மல்லி,மிளகாய்,பெருஞ்சீரக தூள் போட்டு அதில் சாதத்தை சேர்த்து பிரைடு ரைஸ் ஆக மாற்றினேன்.



     இரவு ஒன்பது மணிக்கு கேட்களை கடந்து கப்பல் பசுபிக் கடலில் நுழைந்தது. 2008 ஆண்டு பணிபுரிந்த கப்பலில் இந்த பல்போவா துறைமுகத்திற்கு நிறைய முறை வந்திருக்கிறேன்.விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் துறைமுகத்தில் கட்டபட்டிருந்த கப்பல்களிலிருந்து கிரேன்கள் மூலம் சரக்கு பெட்டகங்களை இறக்கும் காட்சி ஆயிரம் பாய் கொண்ட பெருநாவாயிலிருந்து சரக்கு இறக்குவது என்ற வெண்முரசின் வரிகள் மனதில் ஓடின.  தலைக்கு மேலுள்ள பாலத்தை கடக்கையில் பழைய நினைவுகளை மனம் அசை போட்டுகொண்டிருந்தது. மிக மகிழ்ச்சியான நாட்களாக அவை இருந்தது.முதன் முறை பனாமாவை கடக்கும் ஷோகே யுடன் அதை பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.

 


 

    பனாமாவில் கப்பலுக்கு வேண்டிய பெயிண்ட்கள் வந்தது.அவற்றை போசன் குழுவினர் கிரேன் மூலம் தூக்கி கப்பலுக்குள் கொண்டுவந்தனர். பனாமா ஏஜென்ட் கொண்டுவந்த ரசீதுகளில் காப்டனுக்கு பதிலாக முதன்மை அதிகாரி முத்திரை பதித்து கையொப்பமிட்டு அனுப்பினார்.

   காப்டனுக்கும்,முதன்மை அதிகாரிக்கும் சாப்பாடு இருக்கிறதா என பார்த்தேன். இரவில் செய்திருந்த பிரைடு ரைசும் தீர்ந்து போயிருந்தது.

   அஞ்சுமனிடம் கேட்டேன் “ரிசிப்ட்ல சிக்னேச்சர் வாங்க எதுக்கு சீப் ஆபிசர தேடா? காப்டன்ட்ட வேங்கி குடுக்க வேண்டியது தானே”

 “காலைலிருந்து கேப்டனுக்கு உடம்பு செரியில்ல,நிக்கவே முடியல,எப்படியோ பனாமா தாண்டியாச்சி, கொஞ்சம் மின்ன அவரு ரூமுக்குள்ள போயிட்டாரு யாரையும் கிட்ட வர உடல்ல”

  “அவருக்கும் கொரோனாவா”எனக்கேட்டேன்.“யாருக்கு  தெரியும்” என்றான் அஞ்சுமன்.

நாஞ்சில் ஹமீது,

09-september 2023

sunitashahul@gmail.com

Wednesday, 14 February 2024


 

ஷோர் லீவ் 2

   தொடரும் கொரோனா.....

                    கப்பல் காரன் எப்போதும் எதையும் செய்து கொண்டே இருப்பவன். அனைத்து பணியாளர்களுக்கும் தினமும் எட்டு முதல் பதினோரு மணிவரை பணி செய்தாக வேண்டிய கட்டாயம்.

  துறைமுகத்தில் சரக்குகளை கையாளும் போது,கரையணையும் முன்,நீண்ட கால்வாய் அல்லது ஆற்றுப் பயணங்களில் (manovering ) காப்டன்,நேவிகேசன் அதிகாரிகள்,முதன்மை இஞ்சினியர்,இஞ்சினியர்கள்,போசன்,ஓ.எஸ்சுக்கு மிக நீண்ட பணி நாளாக இருப்பதை தவிர்க்கவே இயலாது.

   ஞாயிறுகளில் அரை நாள் ஓய்வை சனிக்கிழமையே மனம் எதிர்நோக்கியிருக்கும். ஞாயிறுகளில் முழு நாள் கிடைத்தால் அந்த ஓய்வை எப்படி கழிப்பது என தெரியாமல் மண்டைவெடிக்கும் கப்பல் காரர்கள் உண்டு.

   முன்பு ஒரு முறை ஐடியா மணி என்னிடம்  “லே ஷாகுல் சண்டே  ஹாப் டே ரெஸ்ட்ல பிரியாணிக்கு பொறவு உறங்கி எழும்பி ஒரு படம் பாத்தா நாள் முடியும்,புல் டே ரெஸ்ட் அதுனால கேபினுக்குள்ள இருந்து ஒரு மாதிரி ஆயிட்டு” என்றார்.

    ஞாயிறு பிரியாணிக்குப்பின் இரண்டு மணி நேரம் தூங்கி எழும் கப்பல்காரர்கள் இரவு நீண்டநேரம் தூக்கமில்லாமல் அதிகாலை தூங்கி திங்கள்கிழமை காலை விழிக்கையில் சோர்வுடன் எழுவதை தவிர்க்கும் பொருட்டு ஞாயிறு மதிய தூங்காமல் அறையில் ஏதாவது செய்துகொண்டே இருக்கும் கப்பல்காரர்கள் உண்டு.சிங்கப்பூரில் கப்பலை நிறுத்தி எரிஎண்ணெய்,உதிரிபாகம்,உணவு பொருட்களை நிறைத்தபின் கப்பல் புறப்பட்டால் போக்குவரத்து நிறைந்த மலாக்கா முனையை கடக்க பதினைந்து மணிநேரத்துக்கும் மேலாகும்.

   ஒருமுறை அப்படி மலாக்கா கடந்த மறுநாள் முதன்மை இஞ்சினியரிடம் கேட்டேன் “ஸார் தூங்குனீங்களா” என.

அவர் “தூக்கம் எல்லாம் வீட்டுக்கு போய் தான்”என்றார்.

   பொறுப்பை மண்டைக்குள் திணித்து வைத்திருப்பதால் இன்ஜினின் பிரஷர்,டெம்பறேச்சர் எல்லாம் மூளைக்குள் ஓடிக்கொண்டே இருப்பது தான் அவரது தூக்கமின்மைக்கு காரணம்.

  கொரோனாவால் அறையை விட்டு வெளியே வராதவர்களின் பாடு சுகமின்மையை விட கொடுமை.வாசிப்பு பழக்கம் இருப்பவர்களுக்கு தனிமை சுகமளிக்கும் என என்னால் உறுதியாக சொல்ல முடியும்.

  ஏழாம் தேதி கப்பல் பனாமாவின் கிறிஸ்டோபல் அருகில் நங்கூரம் பாய்ச்சி நின்றது.பனமா கால்வாயை கடக்கும் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட கப்பல்கள் நின்றுகொண்டிருந்தன. இன்றும் பிகிலுடன் இணைந்து மெஸ்மென் கலீல்,கோழி குழம்பும்,காலிபிளவர் கூட்டும்,வெள்ளை சாதமும் வடித்திருந்தான்.இரவுணவுக்கு சப்பாதிக்கான மாவை பிசைந்து வைத்துவிட்டு ஓய்வுக்கு போய்விட்டு மூன்று மணிக்குமேல் வந்து சப்பாத்தியும்,காராமணி கூட்டும் செய்திருந்தான்.

  கொரானா அறைக்கு கலீல் கையுறை,முககவசம் அணிந்து,பேப்பர் கப்,பேப்பர் தட்டில் உணவை வழங்கி கொண்டிருந்தான்.சாப்பிட்டபின்  தட்டை அவர்களின் அறையின் எதிரில் கட்டிவைத்திருந்த பிளாஸ்டிக் பையில் அவர்களே போட்டுவிட வேண்டும். உணவுக்காக தவிர வேறதெற்கும் அவர்கள் அறையை திறக்க கூடாது.



 இன்றும் மாலை இரவுணவு நேரத்தில் காப்டன் எங்கள் உணவு கூடத்துக்கு வந்து போசனிடம் விசாரித்தார். “எல்லாரும் இப்ப ஓகே தானே,ஒரு வாரம் இப்படியே மெயின்டேன் பண்ணிட்டா ஒரு பிரச்னையும் இல்ல,ஐ  டோண்ட் வான்ட் எனி ஒன் பி சிக் மோர், பிளீஸ் வியர் மாஸ்க்” என சொல்லிவிட்டு சிரித்துக்கொண்டே சென்றார்.

   முதன்மை அதிகாரி கொரோனா நோயாளிகளை பார்ப்பதற்காக சென்றார். நானும் அவருடன் சென்றேன். சென்குப்தா,கோம்சுக்கு அடுத்தடுத்த அறைகள் அறைகதவை தட்டி விட்டு விலகி நின்றோம். சென்குப்தா கலைந்த தலைமுடி,வீங்கிய கண்களுடன் கதவை திறந்தான். “நல்லா இருக்கேன்,எனக்கொண்ணும் பிரச்னை இல்ல,சீக்கிரம் வெளிய உடுங்கோ”என்றான். முதன்மை அதிகாரி “வெயிட் மேன் வில் ஸீ”என்றார். அருகிலிருந்த கோம்ஸ் கதவை திறக்கும்போது ஒரு நோயாளியின் தோற்றத்தில் சோர்வாக  இருப்பதை அவனது முகம் உணர்த்தியது. தொண்டை,கை,கால்,உடல் வலியுடன்,இருமலும் இருப்பதாக சொன்னான்.



    மறுநாள் வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலை ஆறு மணிக்கு அடுமனைக்கு சென்றேன். மதிய உணவுக்கு வேண்டிய  நாற்பத்தியிரண்டு அயில மீன்களை சுத்தபடுத்த என்னிடம் தந்துவிட்டு கலீல் தொடர்ந்தான்  “பாய் ஜான் நான் தூங்கவே இல்ல நேற்று சாயங்காலம் ப்ரீசர் ரூமுக்குள்ள தொப்பி போடாம போயிட்டேன்,லேசா தொண்ட புடிச்சி,காய்ச்சல் போல இருக்கு,வேற பிரச்னை ஒண்ணும் இல்ல” என்றான். மீனின் வயிற்றை கீறி,குடலை வெளியே எடுத்து தலையை வெட்டாமல் உள்ளே  இருந்த கழிவுகளை நீக்கி சுத்தபடுத்திய பொரிப்பதற்கு வசதியாக லேசாக வகுந்து கொடுத்துவிட்டு வந்தேன். “லஞ்ச் பே பாங்க்டா பிறை” என முந்தைய நாளே சொல்லியிருந்தான்.


  எட்டு மணிக்கு மேல் குளித்துவிட்டு முதன்மை அதிகாரியை சந்தித்தபோது  “மாலை நான்கு மணிக்கு பைலட் கப்பல் கால்வாய்க்குள் நுழையும்,இன்று ஆப்ட் ஸ்டேசனில் உன்னை அழைப்போம் சென்குப்தாவிற்கு பதிலாக,மதியத்திற்கு பின் ஓய்வு எடுத்துக்கொள், கேட்களை கடந்து உள்ளே சென்று மலையில் உள்ள ஆற்றில் நங்கூரம் பாய்ச்சுவோம், மறுநாள் மதியம் புறப்பட்டு இரவு பல்போவாவில் உள்ள கேட்களை தாண்டி பசுபிக்கடலில் இரவில் நுழைவோம் என்றார்.



பனாமா கால்வாய் 


     கம்ப்றசர் அறைக்கு சென்று காலை பணிகளை முடித்துவிட்டு பத்து மணிக்கு கட்டன் சாயாவை எடுத்துவிட்டு அறைக்கு வந்து சுனிதாவிடம் போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.

சுனிதா “கொரோனா காரனுவ எப்டி இருக்கானுவோ?

“நல்லா இருக்கானுவோ,நேத்து நான் அவனுவள பாத்தேன்”

“எப்டி”

“சீப் ஆபிசர் போவும்போ,கூட போய் வெளிய நின்னு பாத்தேன்” என்றேன்.

“ரெம்ப கிட்ட போவாதியோ, உங்கள பாத்துகிடுங்கோ” என்றாள்.

“ம்,செரி”என்றேன்.

கட்டன் சாயா குடித்தபின் உணவு கூடத்துக்கு போனேன். ஓ எஸ் இர்பான் “ஷாகுல் பாய் மாஸ்க் போடு”என்றான்.

“ஏன்” எனக்கேட்டுவிட்டு அடுமனைக்குள் நுழைந்து குழாயை திறந்து தேநீர் குவளையை கழுகும் போது பார்த்தேன் போசன்,நிதின்,பிகில் ஆகியோர் சமையலில் மும்மூரமாக நின்றுகொண்டிருப்பதை.

இர்பான்  “நீ சாயாக்கு இங்க இல்லேல்லா, கலீல் ரூமுக்குள்ள போயாச்சி, டெஸ்ட் பாசிடிவ்” என்றான். அறிவிப்பு பலகையில் அனைவரும் கட்டாயம் முககவசம் அணிந்து,சமூக இடைவெளியை பேணி,கைகளை அடிக்கடி கழுவுமாறு எழுதியிருந்தது.

நாஞ்சில் ஹமீது.

08 September 2023.

sunitashahaul@gmail.com.

Tuesday, 13 February 2024

ஷோர் லீவ்

 

     


   கடந்த முறை என் எஸ் பிரான்டியர் கப்பலில் இருந்தபோது இந்த பதிவுகளை வலையேற்றம் செய்வது சரியாக இருக்காது என்பதால் அப்படியே வைத்திருந்தேன். வீட்டிற்கு வந்தபின் வலையேற்றாமல் விட்டு விட்டேன்.கரைக்கு செல்லும் கப்பல் காரன் பதிவுகளுக்கு பின் இதை வாசித்தால் ஒரு தொடர்ச்சி கிட்டும்.

   அச்சுறுத்தும்   கொரோனா.

  நாங்கள் மூவரும் கப்பலுக்கு நான்கு மணிக்கு திரும்பி வந்தோம்.அன்று நள்ளிரவு இரண்டு மணிக்கு முன்பாக சரக்கு நிறைத்தல் முடிந்து அதிகாலை ஆறு மணிக்குமேல் கப்பல் புறப்பட்டது.

  நன்றாக தூங்கினேன்.ஞாயிறும் ஓய்வு தந்தார்கள்.வெளியில் சென்று வந்த இருதினமும் அலுப்பு மருந்து குடித்துவிட்டு தான் நடமாட முடிந்தது.

திங்கள்கிழமை காலை உணவுக்கூடம் சென்றபோது அடுமனையில் கோம்ஸிடம் எப்படி இருக்கிறாய் என கேட்டேன்.நான் எப்போதும் யாரை பார்த்தாலும் அப்படி கேட்பதுதான்.சிலர் “நேத்து தானே பாத்தா அதுக்குள்ள என்ன கேள்வி” என எதிர் கேள்வி கேட்பதும் உண்டு. கோம்ஸ்  “ராத்திரி  காய்ச்சல் இருந்தது,ஒரு பாராசிட்டமோல் போட்டேன்,லேசா உடம்பு வலி இருக்கு” என்றார். மதிய உணவுக்கான கோழி இறைச்சியில் மசாலா தடவிக்கொண்டிருந்தவரின் கழுத்தில் கை வைத்து பார்த்தேன்.

  “டெம்பரேச்சர் இல்ல,உள் காய்ச்சல் இருக்கலாம்,ரெஸ்ட் எடு என்றேன். காலையில் இரு அவித்த முட்டையும்,கொஞ்சம் சீரியல்சும் சாப்பிட்டுகொண்டிருக்கும் போது போசன் சொன்னார் “சென் குப்தாக்கு ராத்திரி நல்ல காய்ச்சல் காலத்த வேலக்கி வரமாட்டான்” என

 காலை பதினோரு மணிக்கு பணி பாதுகாப்பு குறித்த கூட்டம் இருந்தது. காப்டன் கேட்டார் “யாருக்காவது உடம்புக்கு முடியல்லையா,சொல்லுங்க.ப்ளீஸ் பி சீரியஸ் எனி ஒன் நாட் பீலிங் வெல் டெல் மீ”.

 அப்போதுதான் தெரிந்தது சென் குப்தாவுக்கு கொரோனா பாசிட்டிவ் என. அவனை அறையில் தனிமைபடுத்தியபின் பின் தான் காப்டன் பதற்றத்துடன் கேட்டார்.

 என்னருகில் அமர்ந்திருந்த  கோம்ஸ் அப்போது தான் கை உயர்த்தினார் எனக்கும் முடியவில்லை என. நேராக அறைக்கு போ என்றார். கோம்ஸ் இடத்தை காலி செய்தார். கோம்ஸ்க்கு சோதனை முடிவில் கொரோனா இல்லையென வந்ததால். இரவுணவுக்கு சப்பாத்தி சுட மூன்று மணிக்கு வந்தார்.

   அன்று மாலை சென் குப்தாவை போனில் அழைத்து விசாரித்தேன். “பேடிக்காண்டாம்,ஒன்னும் செய்யாது,மனச குழப்பாத,ரெஸ்ட் எடு” என்றேன். உணவும்,நீரும் அறைக்கு வழங்கப்பட்டது பேப்பர் கப் மற்றும் பேப்பர் பிளேட்டில்.

  மறுநாள் காலையில் கோம்ஸ் பணிக்கு வரவில்லை.நள்ளிரவில் தொண்டை வலியும்,உடல் வலியும் இருமலுமாக அவதிபட்டுள்ளான்.மதியம் கோம்ஸிடம் போனில் விசாரித்தேன்.முடியவில்லை என்றார்.

  காலை பத்து மணிக்குமேல் மோட்டார் மேன் ரிச்சர்ட் முடியாமல் போய் படுத்துவிட்டான் எனும் செய்தி கிடைத்தது.மூன்று பேர் அறைகளில் தனிமைபடுத்தபட்டதால் முழுகப்பலும் ஒரு பதட்டத்திற்கு உள்ளானது.

   கப்பல் பனாமாவை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது.பனாமா கால்வாயை தாண்டி ஆசியாவுக்கு போகவேண்டும். ஒரு நீண்ட பயணம். ஒவ்வொரு துறைமுகம் செல்லும்முன்பும் கப்பலின் ஆரோக்கியம் குறித்த அறிக்கை சமர்பித்தல் கட்டாயம் (health declaretion). அதற்கான மஞ்சள் கொடி பறக்கவிடபட வேண்டும்.இல்லையெனின் கப்பலுக்கு உள்ளூர் பைலட் வரமாட்டார்கள்.

   போசனும் பணியாளர்களும் உணவுக்கூடத்தில் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். காப்டன் என்ன செய்ய போகிறார். கொரோனா இருப்பது தெரிந்தால் கப்பல் பனாமா கால்வாயை கடக்கவே முடியாது.கால்வாய் பணியாளர்கள்,பைலட் யாரும் கப்பலுக்குள் வரமாட்டார்கள்.

  காப்டன் என்னுடன் தான் பணியில் இணைந்தார்.பயிற்சி காப்டனாக  இருந்து காப்டன் பொறுப்பை ஏற்று நாற்பது நாட்கள்தான் ஆகிறது.கப்பலில் எது நடந்தாலும் அவர்தான் பொறுப்பு.மில்லியன் டாலர்களுக்கான சரக்கு நிரப்பிய கப்பலை உரிய நேரத்திற்கு வேகமாக கொண்டு செல்ல சரக்கு எப்போதும் நிறுவனம் முனைப்பு காட்டும்.

   கப்பல் எதாவது காரணங்களால் நின்றுவிட்டால்.சரக்கை கையாளும் நிறுவனம்,கப்பல் முதலாளிக்கு பணம் தராது.சரக்கு நிறுவனம் ஒப்பந்தத்தை நிறுத்தி கப்பலை கப்பல் முதலாளியிடமே அளித்துவிட்டால்.நாளொன்றுக்கு கிடைக்கும் ஆயிரக்கணக்கான டாலர்கள் முதாளிக்கு இழப்பு ஏற்படும்.

  முதலாளி கப்பலை பராமரிக்க,ஊழியர்களை நியமித்துள்ள என் நிறுவனத்துக்கு பெரும் அழுத்தம் கொடுக்கும்.இவையெல்லாம் காப்டனின் மின்னஞ்சல் பெட்டியில் கேள்விகளாக குவியும்.

  கப்பலில் ஒருவர் உடல்நலம் இல்லாமல் இருந்தாலும் என் நிறுவனத்துக்கு காப்டன் சொல்லியாகவேண்டியது கட்டாயம்.மிக சிக்கலான நிலையில் இப்போது காப்டன்.அமெரிக்காவில் பணியாளர்கள் வெளியே சென்றது தான் நோய் தொற்றுக்கு காரணம்.

 காப்டனிடம் சொன்னேன் சமையல்காரர் இல்லை உணவு சமைப்பதில் என்னால் உதவமுடியும்.காலையில் ஆறு மணிக்கு வந்து மீன்,இறைச்சி வகைகளை  வெட்டி தருகிறேன் என்றேன். தேவைபட்டால் அழைக்கிறேன் என்றார்.

 போசன் டெக் பணியாளர் நிதினை மெஸ் மென் கலீலுடன் அடுமனையில் உதவிக்கு அனுப்பினார்.மெஸ் மேனுக்கு சமைப்பது பணி அல்ல.காலை ஆறு மணிக்கு வந்து அதிகாரிகள் உணவுக்கூடத்தை சுத்தம் செய்து மேஜையில் தட்டு,கரண்டிகள்,குடிநீர் கப்களை அடுக்கிவிட்டு. அதிகாரிகள்,பணியாளர்கள் உணவுகூடத்துக்கு தேவையான பால்,பிரட்,பழரசம்,குடிநீர்களை நிரப்பியபின்.காலை ஏழு மணி முதல் காலை உணவுக்கு வருபவர்களுக்கு தேவையான முட்டை வகைகளை செய்து கொடுத்தபின். மதியத்திற்கு தேவையான சாலட்  காய்களை வெட்டிவிட்டு.கொஞ்சம் அடுமனை பாத்திரம் கழுவியபின்.எட்டரைக்கு காலை உணவுக்குப்பின் அதிகாரிகளின் அறைகளை சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

   பதினொன்றரை மணிக்கு சமையல்காரர் சமைத்த உணவை  இரு உணவு கூடத்த்திலும் வைத்து விட்டு கவனித்து கொள்ள வேண்டும்.

    இன்று கலீல் மதியம் கோழிக்குழம்பு முட்டைகோஸ் பொரியல்,பருப்புக்குழம்பு சமைத்தார்.உதவிக்கு சென்ற டெக் பணியாளர் சாலட் வெட்டி வைத்தார்.இரவும் கோழிக்குழம்பும்,வெள்ளை சாதமும்,கொண்டை கடலை கறியும் இருந்தது.

  மறுநாள் காலை சமைக்க மீன் எடுத்து வைத்தால் வெட்டி தரமுடியுமா எனக்கேட்டார். சுறுமா(கிங் பிஷ்)பாப்லேட் (வாவல் அல்லது ஆவோலி)சால்மன் எதை எடுப்பது என நீண்ட விவாதம் நடந்துகொண்டிருந்தது.

   சென் குப்தாவையும்,கோம்சையும் இரவில் போனில் அழைத்தேன்.கப்பலில் தனிமையில் அறைக்குள் முடங்கியவர்கள் கொஞ்சம் மனநிலை பாதிக்கும் வாய்ப்பு உண்டு.கோம்ஸ் தொண்டை வலி,உடல் வலி இருப்பதாக சொன்னார்.

சென் குப்தா “நான் நல்லா இருக்கேன் காய்ச்சல் குறைஞ்சிட்டு”என்றான்.மாலை நேர மக்ரிப் தொழுகைக்குப்பின் அறைக்கு வெளியே சப்தம் கேட்டதால் எட்டிப்பார்த்தேன்.காப்டன் நின்றுகொண்டிருந்தார்.இரண்டாம் அதிகாரி கோவித் சோதனை செய்துகொண்டிருந்தார்.

   மாலையில் உணவு கூடத்துக்கு வந்த காப்டன் எங்களிடம் “வேற யாருக்கும் ஏதாவது பிரச்னை இருந்தால் உடனே சொல்லுங்க”என்றார். மெஸ் மேன் கலீல் “சால்மன் பிஷ்,எடுத்து வெச்சிருக்கேன்,காலத்த வந்து வெட்டி தந்துரு என்றான்.



  மறுநாள் அதிகாலை தொழுகைக்குப்பின் காலை ஆறு மணிக்கே அடுமனை சென்றேன். என் தொடையளவும்,இடுப்பு வரை உயரமுள்ள மீன் ஒன்று பெரிய பக்கெட்டில் இருந்தது.மீனின் வாலை பிடித்து தூக்கினேன் வழுக்கி பக்கெட்டில் விழுந்தது.இரு கைகளால்  தூக்கி மேஜையில் வைத்ததும் இதை எப்படி வெட்டுவது என தலை சுற்றியது.

கலீல் “ஜனாப் முப்பது பீஸ் வேணும்,மொத்தம் இருவத்திஏழு பேரு,சில ஆள்,ரெண்டு மீன் எடுக்கும்,கணக்கு பண்ணி வெட்டு” என சொல்லிவிட்டு அதிகாரிகளின் உணவு கூடத்துக்குள் நுழைந்தவன் திரும்பி வந்து “பாய் ஜான் வெட்டிருவல்ல”என கேட்டு விட்டு சென்றான்.

   நேற்றிரவு குளிர் பெட்டியில் மைனஸ் பதினெட்டு பாகையில் இருந்த மீனின் ஐஸ் இன்னும் குறையாமல் இருந்தது.வயிற்றில் வகுந்து குடல் எடுத்து சுத்தம் செய்து,தலையின் மூக்கு வரை வெட்டியே வந்திருந்தது மீன்.

  முப்பது துண்டுகள் ஒரு அடி நீளமுள்ள கத்தியை,நன்றாக தீட்டிவிட்டு தலையில் முடியை மறைக்கும் தொப்பியை அணிந்து,எப்ரானை கழுத்தில் தொங்கவிட்டு இடுப்புக்கு பின் கட்டினேன். மீனின் உடலிலிருந்த செதில்களை ஆறு அங்குல சிறு கத்தியால் சுத்தம் நீக்கியபின் தலையிலிருந்த செவுள் பகுதியையும் சுத்தம் செய்தேன். முப்பது துண்டுகளை வெட்ட கத்தியால் அளந்து பார்த்தேன் வராது.குறுக்காக வாலிலிருந்து வெட்ட முயற்சித்தேன். கத்தி,வளஞ்சி,நெளிஞ்சி போனதில் ஒழுங்கா வராது என தெரிஞ்சி தலைக்கும்,வாலுக்கும் நடுவில் இரண்டாக வெட்டினேன்.

நடுவிலிருந்து தலையை நோக்கிய பகுதியில் ஒரு துண்டு வெட்டினேன்.கலீலிடம் காண்பித்து “இப்டி போதுமா” எனக்கேட்டேன்.

“பாய் ஜான் எ படா ஓஹையா,பிரை நஹி ஹூகா”என்றான்.பின்னர் வாலிலிருந்து குறுக்காக வெட்டிய பகுதியை இப்போது எளிதாக வெட்ட முடிந்தது.இரு நீள துண்டுகளான வால்பகுதி மீனை சிறு,சிறு துண்டுகளாக்கினேன்.

கலீல் “எ சலேஹா”என்றான்.

முதலில் வெட்டிய தடிமனான ஒரு துண்டை இரண்டாக வெட்டியபின் நடுவிலிருந்து தலையை நோக்கி துண்டுகளாக்கினேன். தலைப்பகுதி அதிக குளிராக இருந்ததால் எளிதாக வெட்ட முடிந்தது. முப்பத்திரண்டு துண்டுகளுக்கு மேல் வெட்டியபின்பும் மிகச்சிறிய துண்டுகள் சில வந்தது.என் கை விரல்கள் இருப்பதே தெரியாமல் மரத்து சில்லென குளிர் விரல் எலும்புகளுக்குள் ஊடுருவி மணிக்கட்டை நோக்கி நகர தொடங்கியது.சுடு நீரை திறந்து விரல்களை காட்டினேன் சில நிமிடங்களில் கைவிரல்கள் உயிர்பெற்று வந்தது.

 மீன்களை கழுவி  பாத்திரத்தில் அடுக்கி வைக்கும்போது ஏழரை மணி தாண்டி விட்டது.எட்டுமணிக்கு பணிக்கு செல்பவர்கள் காலை உணவுக்கு வரதொடங்கினர். முதன்மை அதிகாரி “இன்று புது சிஃப் குக் கா” எனக்கேட்டுவிட்டு சிரித்தார்.

   அறைக்கு வந்து நீராடிவிட்டு செல்லும்போது காலையில் நடக்கும் பணி விவாத கூட்டம் தொடங்கியிருந்தது. “சாப்பிட்டுவிட்டு வருகிறேன்” என சொல்லிவிட்டு இரு அவித்த முட்டையும்,கொஞ்சம் சீரியல்சும் சாப்பிட்டேன்.

  போசன் டெக் பணியாளர் நிதினை இன்றும்  கலீலுக்கு உதவிக்கு அனுப்பியிருந்தார். காலை தேநீருக்கு வந்தபோது கலீல் மஹாராஷ்டிரா பாணியில் மிதமான மசாலாவை மீனில் தடவி வைத்திருத்தார்.சாதமும்,பருப்பும் தயாராகியிருந்தன.

“பிகில் வந்து மீனை பொரித்து எடுப்பான்” என்றார் போசன். இரவு பணி முடிந்து காலை நான்கரை மணிக்கு தூங்கி வந்தவன் நாங்கள் பன்னிரெண்டு மணிக்கு சாப்பிட வரும்போது சுவையான மீனை பொரித்து தட்டில் அடுக்கி வைத்திந்ருதான்.



 மீன் சாப்பிட்ட அனைவரும் புது சுவையை உணர்ந்ததாக சொன்னார்கள். கலீல் சொன்னான் “ஷாகுல் பாய் வெட்டி,நான் மசாலா தடவி,பிகில் பொரிச்சது”என.

இரவுணவாக சாதமும் கடலை கறியும் சமைத்திருந்தனர்.முந்தைய நாள் மதிய உணவின் போது “காய்ச்சல் வந்தா கொள்ளாம் நானும் நாலு நாள் ரெஸ்ட் எடுப்பேன்” என்ற ரிச்சர்ட்டை போசன் கடிந்து கொண்டார். அன்று மதியமே முடியவில்லை என படுத்தவன். மறுநாளே எனக்கு ஒன்றுமில்லை நன்றாக இருக்கிறேன் என முதன்மை இஞ்சினியரிடம் போனில் மன்றாடினான்.

 இரண்டாம் அதிகாரி சோதித்து விட்டு கோவிட் இல்லையென உறுதியானதும். மூன்றாம் நாள் காலையில் வெளியே வர காப்டன் அனுமதித்தார்.

“அரே மே பாகல் ஓஹையா கம்ரேமே” என சொன்னான். அறைக்குள் தனிமையில் நான் பயித்தியமாகி விட்டேன் என.

மேலும்

நாஞ்சில் ஹமீது

06 September 2023

Monday, 12 February 2024

பணிக்கு திரும்பினேன்

 

திருவனந்தபுரம் விமான நிலையம்
 


                   கடந்த நவம்பர் மாதம்  இரண்டாம் தேதி கப்பலிலிருந்து இறங்கி விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்தபின். ஜனவரி முதல் வாரத்தில் பணிக்கு திரும்பவேண்டுமென  எனது நிறுவனத்தில் தகவல் சொன்னேன்.

    கூடவே வேறு நிறுவனங்களிலும் விண்ணப்பித்தேன். டிசம்பர் ஒன்பதாம் தேதி வேறொரு நிறுவனம் என்னை அழைத்து இரு தினங்களில் கப்பல் ஏற வேண்டும் தயாரா என கேட்டபோது இல்லை என மறுத்தேன். இரு தினங்களுக்குப்பின் மீண்டும் அழைத்து பத்தொன்பதாம் தேதி பணியில் இணைய கேட்டபோது ஒப்புக்கொண்டேன்.

  போனிலேயே நேர்காணல் முடிந்தபின், டெக்னிகல் மேனேஜரும் என்னிடம் பேசி அதிக சம்பளத்தில் காஸ் இஞ்சினியராக என்னை தேர்வு செய்தார். பின்பு சில ஆன் லைன் தேர்வுகள்,ஆவணங்கள் சமர்பித்தல் எல்லாம் முடிந்து கிறுஸ்துமஸ் தினத்தன்று பயணம் என்றார்கள்.

   எனது ஆவணங்கள் அனைத்தயும் சமர்பித்தபின் விமான சீட்டு மட்டும் வரவேண்டியிருந்தது.ஆனால் இருபத்தி ஏழாம் தேதி வரை தகவல் ஏதும் இல்லாததால் போனில் அழைத்து கேட்டபோது.வேறு நபரை அனுப்பிய செய்தியை அறிந்தேன்.

  அதிக சம்பளத்தில் மிக அருகில் வந்த வாய்ப்பு நழுவி போனது. எனது பழைய நிறுவனத்தில் ஜனவரி மாதம் அழைத்து பணியில் இணைய தயாராக இருப்பதாக சொன்னேன். ஒரு வாரத்தில் என்னை அழைத்து கப்பலின் பெயரை சொன்னார்கள். ஒரு வாரதிற்குப்பின் அந்த கப்பலில் இப்போது காஸ் பிட்டர் தேவையில்லை உன்னை வேறு LNG கப்பலில் அனுப்புகிறேன் என்றார் எனது மேலாளர் தர்ஷனா. எனக்கு எல் பி ஜி கப்பல் வேண்டும் என்றேன். இப்போதைக்கு வாய்ப்பு இல்லை இதில் போகிறாயா இல்லையா என கேட்டபோது மகனின் கல்லூரி கட்டணம்,வீடு கட்டும் பணி எல்லாம் என் கண்ணில் காட்சியாக மின்னியது எனவே  சரி என ஒத்துக்கொண்டேன்.

   மருத்துவ பரிசோதனை முடித்து தயாராக இருந்தேன். பிப்ரவரி ஒன்றாம் தேதி மும்பைக்கும் அங்கிருந்து இரண்டாம்தேதி அதிகாலை லண்டன் வழியாக ஜிப்றரேல்டர் செல்லும் விமான சீட்டுகள் வந்தது.

  ஒன்றாம் தேதி மும்பை அலுவலகம் வந்து செல்லுமாறு பணித்தார்கள்.முடிந்தவரை அனைத்து பணிகளையும் முடித்துவிட்டு மீதியை சுனிதாவுக்கு விட்டுவிட்டு ஒன்றாம் தேதி அதிகாலை நான்கு மணிக்கு பாஸ்கரன் அண்ணனின் வாடகை காரில் ஏறி திருவனந்தபுரம் சென்றேன். இம்முறை தம்பி ஜானகி அதிகாலை ஆதலால் வரவில்லை.

    காலை தொழுகையை முடித்துவிட்டு விமான நிலையத்தில் இட்லி வாங்கி சாப்பிட்டேன். முந்தைய நாள் இட்லி அது சூடாக்கி தந்தார்கள் புளிப்பாக இருந்தது.இனிமேல் விமான நிலையங்களில் இட்லி சாப்பிடுவதே இல்லை எனும் முடிவெடுத்தேன்.

Air india flight 


 காலை எட்டு நாற்பத்தியைந்து மணி ஏர் இந்தியா விமானத்தில் ஏறி மும்பை வந்திறங்கினேன்.விமான நிலையம் அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய விடுதியில் பைகளை வைத்து விட்டு எனது அலுவலகம் சென்றேன்.பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப்பின் செல்கிறேன்.எனது மேலாளராக இருக்கும் தர்சனாவை 2006 ஆம் ஆண்டு ஒரு முறை மட்டும் சந்தித்துள்ளேன்.  வேறு அலுவலக ஊழியர்களுடன் போனில் பேசியதோடு சரி யாருடைய முகமும் தெரியாது.

  “ஷாகுல் வா,ரெஸ்ட் ரூம் போயிட்டு,வந்து சாப்பிடு” என அறைகளை காண்பித்தார். “என்னை எப்படி அடையாளம் தெரிந்தது”எனேகேட்டேன். “எனக்கு எல்லாரையும் தெரியும்” என்றார். தொடர்ந்து எங்களது எல்லா ஆவணங்களையும்  கணினியில் பார்ப்பதால் அவர்களுக்கு எங்களனைவரையும் தெரிகிறது.

  புலாவ்,சப்பாத்தி,வெள்ளை சாதம்,பருப்பு குழம்பு,கோழி குழம்பு,அப்பளம் வைத்திருந்தார்கள்.  சாப்பிட்டு முடித்து தர்சனாவை பார்த்தேன் அமர சொல்லி சிறுது நேரம் காரியங்கள் எப்படி போகிறது என பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.  சீரீஸ்,அஸ்வின்,சியானா,நிகிதா என போனில் பேசுபவர்களை சந்திக்கவேண்டும் என்றேன். “நீ அலுவலகம் வந்ததே இல்லையா? ஷாகுல்”

பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப்பின் இப்போது வருகிறேன். என சொல்லிவிட்டு காப்டன் ஆஷ்லி முதல் அனைவரையும் அறிமுகபடுத்தினார்.

  

காப்டன் அஷ்லி மற்றும் மேனேஜர் தர்சனா 


அஷ்வினிடம் அறிமுகப்டுத்தும்போது இவரது அண்ணன் இங்கே முதன்மை இஞ்சினியராக இருக்கிறார் என தர்சனாவிடம் சொன்னார்.  அஸ்வின் எனக்கு இந்நிறுவனத்தில் பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பணியில் இருப்பதை உறுதி செய்து அதற்கான சான்றிதழும்,நினைவுப்பரிசும் காப்டனை அழைத்து தந்தார்.விடுதிக்கு சென்று.பையை வைத்துவிட்டு பள்ளிவாசல் சென்று தொழுதேன். அறைக்கு வந்து ஒரு குட்டி தூக்கம்.விழித்தபின் மீண்டும் தொழுகை.குளித்து தயாராகி டாக்ஸியில் விமான நிலையம் சென்றேன்.



Covid antigen test kit 


கோவிட் டெஸ்ட் கிட்டில் எடுத்து புகைப்படம் அனுப்பசொன்னார்கள். அனுப்பிவிட்டு லண்டன் செல்லும் பிரிட்டிஷ் விமான கவுண்டரில் என்னுடன் வரும் இருவரில் ஒருவரான ரைமுண்டோ டாயாசை கண்டேன் என்னருகிலேயே நின்றிருந்தார்.  மூன்றாம் நபர் பிரபுல் பாட்டிலை காணவில்லை. விமான நிலைய சோதனைகளை முடித்துவிட்டு காத்திருந்தேன்.  இம்முறை குடியுரிமை அதிகாரி எந்த கேள்வியும் இன்றி கடவுசீட்டில் முத்திரை பதித்தார்.

   ரைமுண்டோவும்,நானும் இரு சிக்கன் ரோல் சாப்பிட்டுவிட்டு விமானம் புறப்படும் வாயில் எண் எழுபதுக்கு சென்று நீளமான சோபாவில் விழுந்து உறங்கினோம். நள்ளிரவு ஒன்றரை மணிக்கு பிரிட்டிஷ் ஏர்வேய்ஸ விமானத்தில் ஏற சொல்லும் அறிவிப்பு கேட்டு விழித்து கழிப்பறை சென்று வந்து விமானத்தில் ஏறினோம். இரண்டரை மணிக்கு சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ் டெர்மினசிலிருந்து  விமானம் மேலெழும்பி அந்தேரி கடலுக்கு மேலே பறக்க தொடங்கியது.

  நாஞ்சில் ஹமீது,

      03-feb-2024.

Sunday, 21 January 2024

ராயப்பனும் ,நேசமணியும்

 

விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்தபின் வாழ்க்கை எப்படி போகிறது.

குடியிருப்பின் மொட்டை மாடி.     



  என்னால் எங்கும் அமர்ந்துவிட முடியாது.ஏதாவது செய்து கொண்டும்,யார் அழைத்தாலும் போய்வேண்டியதை செய்து கொடுப்பேன்.வீட்டில் பெரும்பாலும் இருப்பதே இல்லை.

  விடுறையில் வரும் நான் வீட்டில் இருப்பதே இல்லை எனும் புகார் உண்டு. “சும்மா வெட்டியா சுத்தத்துக்கு கப்பலுக்கு போலாமே” என என் காதில் தொடர்ச்சியாக விழும்.



  இம்முறை வீட்டில் கொஞ்சம் இருக்க முயற்சிக்கிறேன்.சில பயணங்கள் இருக்கிறது தவிர்க்கவே முடியாது. அதிகாலை நான்கு முப்பதுக்கு அழைப்பான் ஒலிக்கும் முன்னே எழுந்து அலாரத்தை அணைத்துவிட்டு தயாராகி ஐந்து மணிக்கெல்லாம் வீட்டிலிருந்து சைக்கிள் சவுட்டி வடசேரி பள்ளிவாசலுக்கு செல்வேன்.

   அதிகாலை தொழுகையை முடித்துவிட்டு மாஹீன் ஹாஜியாருடன் நடந்தே திரும்பி வீட்டுக்கு வருவேன்.ஆறு மணிக்கு எனது அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் மாடியில் நின்று கதிரெழுகையை பார்த்தபின் அமெரிக்க சகோதரர் பழனியுடன் போனில் பேசிவிட்டு கீழே வருவேன்.



   வீட்டிலேயே உடற்பயிற்சி செய்துவிட்டு குளித்து தயாராகும்போது ஒன்பது மணியாகியிருக்கும். வாரத்தில் இரு தினங்கள் இறச்சகுளம் அருகிலுள்ள விஷ்ணுபுரம் குளத்தில் துணிதுவைத்து குளியல். ஊருக்கு வந்த நாள் முதல் மழையாக இருந்ததால் குளத்தில் நீர் குறையவேயில்லை. முன்பு ஸாலிமும்,சல்மானும் நீச்சல் பழகுவதற்கு என்னுடன் வருவார்கள். ஆனால் முழுமையாக நீச்சல் பழகவேயில்லை. மணவாளக்குறிச்சி வள்ளியாற்றில் குளித்த நாங்கள் ஐந்து வயதிலேயே தானாகவே எதிர்நீச்சல் போட்டோம்.

   வீட்டிற்கு வந்ததும் சில பழுதுபார்க்கும் பணிகள் இருக்கும்.சமையல் குக்கரில் உள்ள உடைந்த கைப்பிடி,சேப்டிவால்வ்,மிக்ஸி ஜாரில் ஒழுகல் தேய்ந்து போன பிளேடை மாற்றுதல் காஸ் ஸ்டவ்வில் பாத்திரம் வைக்கும் ஸ்டாண்ட் என பலதையும் சரி செய்ய ஸ்டேடியம் எதிரில் உள்ள உஷா எண்டர்பிரைசஸில் கொடுத்தால் நல்ல சர்விஸ் கொடுப்பார்கள். நாற்பத்தியைந்து  ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சங்கரன் என்பவர் அதை நடத்தி வருகிறார்.வெளிநாடுகளிலும்,பெரு நகரங்களிலும் இந்த சர்விஸ் கிடைப்பதில்லை சிறு பழுதென்றாலும் தூர வீசிவிட்டு புதியதை வாங்கத்தான் வேண்டும்.



  மின்விசிறி,மிக்ஸி,கிரைண்டர்,வாட்டர் ஹீட்டர்,காஸ் ஸ்டவ்,இண்டேக்சன் ஸ்டவ் என அனைத்தையும் நல்ல முறையில் சர்விஸ் செய்துதர சில கடைகள் உள்ளன. உஷாவும்,அதனருகில் உள்ள சேட்டு கடையான ஒம் எண்டர்பிரைசஸ் நிறுவனமும் தரமான சர்விஸ் வழங்குகிறார்கள்.

   இம்மறை வீட்டில் மிக்சியின் ஸ்விட்ச் உடைந்து போனது அதை உஷாவில் சரி செய்தபின் சங்கரன் அவர்களிடம் அவர்களது சேவையை பாராட்டி புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டேன்.

  இது போக பழுதான தண்ணீர் குழாய்கள்,உடைந்த ஸ்விட்ச்,மின் விசிறியின் ரெகுலேட்டர் போன்றவையும் சமயத்தில் மாற்ற வேண்டியிருக்கிறது. உடைந்த பல்பு ஹோல்டரை நானே மாற்றினேன்.ஏலேக்ட்ரிசியன் ஹென்ரியை பலமுறை அழைத்தேன் அவர் வரேவே இல்லை. அழைக்கும்போது “அண்ணா இன்னைக்கி சாயங்காலம் வாறேன்” என்பார். இறுதியாக “அண்ணா பெரிய விஷயமில்ல ரெண்டு வயர்தான் நீங்களே மாத்துலாம்” என சொன்ன மறுநாள் சிறுமலர் எலெக்ட்ரிகல்ஸ் சென்று டிம்மர் ஒன்றை வாங்கி வந்து நானே மாற்றினேன்.




   தண்ணீர் குழாய்களை கழற்றி வடசேரி பள்ளிவாசலுக்கு தொழுகைக்கு செல்லும்போது ஹமீது சுல்தான் கடையில் கொடுத்தால் அதன் இன்னரை மாற்றி தருவார்கள் நூற்றி எழுபது ரூபாயில். அது ஓராண்டுக்கு மேல் வரும்.

  கடந்த வாரத்தில் ஒருநாள் விஷ்ணுபுரம் குளத்தில் குளிப்பதற்காக சென்றுகொண்டிருக்கும்போது இறச்சகுளம் ரோட்டில் ஒருவர் கைகாட்டினார். வயதானவர்,தோளில் கறுப்புநிற பை ஒன்று தொங்கிகொண்டிருந்தது. வேலைக்கு செல்கிறார் என்பதை யூகித்தேன். வண்டியை நிறுத்தி அவரை ஏற்றிக்கொண்டு முன் நகர்ந்ததும் பேச்சு கொடுத்தேன்.

   “அமிர்தா காலேஜ்ல வேலக்கி போறேன்”என்றார்.

வயது எழுபது,இன்னும் இரு ஆண்டுகள் வேலை செய்யவேண்டும்.சம்பளம் முந்நூறு ரூபாய் எனச்சொன்னார்.

 “சம்பளம் ரெம்ப குறைவில்லா” எனக்கேட்டேன்.

“அதிப்பம் நமக்கு வயசாசில்லா வேற வேல கிட்டாது.அங்குன புல்லு வெட்ட சொல்லுவாவ,அந்த செடிய எல்லாம் லெவுலு பண்ணணும். காலத்த ஒம்பது மணிக்கி போனா நாலர வர வேல, ரெண்டு சாயாயும்,சாப்பாடும் தருவாவ”.

 “சாப்பாடு நீங்க கொண்டுட்டு போவியளோ”

“ஆமா” என சொல்லிவிட்டு “அங்க சாப்பாடு உண்டு,அத நம்மோ சாப்பிட முடியாது,இப்ப உள்ள புள்ளியளுக்கு கொள்ளாம்,நான் நல்லா குழைய வேவிச்சி கொண்டு போவேன்”.

திருமணமான இரு மகன்கள்,ஒரு மகனும் இருப்பதாக சொன்னார். எனினும் தள்ளாடும் இந்த எழுபது வயதிலும் சுயமாய் உழைத்து பிழைக்க வேண்டியிருக்கிறது.

விஷ்ணுபுரம் குளத்தில் குளித்து முடித்து வீட்டுக்கு வந்தபோது என் வீட்டின் இரு குளியலறைகளையும் சுத்தம் செய்ய ஒருவர் வந்திருந்தார். அன்று முழுநாளும் மின்சாரம் துண்டிக்கபட்டிருந்ததால் ஒரு குளியலறையை மட்டும் சுத்தம் செய்தபின் சுனிதா அவருக்கு சாயா போட்டு கொடுத்தாள். அமர்ந்து டீயை குடித்தபின் காலையில் வடசேரி  பஸ் ஸ்டாண்டில் மூன்று பூரியும்,சாயாவும் சாப்பிட்டேன் அறுபது ரூபாயை வாங்கி கொண்டதாக சொன்னார் ஹோட்டலில்.

  அவர் செல்ல வேண்டிய இடத்துக்கு எனது பைக்கில் அழைத்து சென்றேன். இவரும் அறுபது வயதை தாண்டியவர். அவரிடம் பேசியபோது பதினெட்டாவது வயதில் பஹ்ரைன் நாட்டிற்கு பணிக்கு சென்றிருக்கிறார். நாற்பதாண்டுகாலம் பணி செய்தபின் ஊருக்கு வந்திருக்கிறார்.இரு மகள்கள். மூத்த மகள் திருமணமாகி வெளிநாட்டில் வேலைக்கு சென்ற முதல் கணவனை பிரிந்து தற்போது வேறு சில கணவன்களுடன் வசிப்பாதாக சொன்னவர் தூரத்தில் தெரிந்த மகளின் வீட்டையும் காண்பித்தார்.இரண்டவது மகள் நர்சிங் கல்லூரியில் படித்து திருமணமாகி அருகிலேயே வசிக்கிறாள்.

  நாற்பதாண்டுகள் வெளிநாட்டில் பணிசெய்தும் கையிருப்புஏதும் இல்லை.ஊர் வந்தபின் உறவுக்கார பெண்ணொருத்தியின் தோட்டத்திலும்,வீட்டிலும் சில ஆண்டுகள் பணிசெய்திருக்கிறார். அவள் பணம் ஏதும் கொடுப்பதில்லை மூன்று வேளை சாப்பாடும் தன்குமிடமும் கொடுத்து வீட்டிலேயே வைத்திருக்கிறாள்.

  பெரியவர் தப்பித்து ஓடியபின் அவரின் மனைவியை அழைத்து பெயரியவரை வீட்டுக்கு அனுப்பிவைக்க சொல்லியிருக்கிறாள் அந்த பெண் .சம்பளமில்லாமல் இனி வேலை செய்ய முடியாது என மறுத்திருக்கிறார்.பெரியவர் சொன்னார் “காலத்த நேரமே எளும்பி அவளுக்கு மரக்கறி வெட்டி குடுக்கணும்,எட்டரைக்கு காப்பி தருவா,பொறவு தோட்டத்துல வேல.உச்சக்கி மீன் கறியும் சோறும்,ராத்திரி வீட்டுக்குள்ள படுக்க இடமும் உண்டு. தின்னுதுக்கு நல்லா தருவா ஐஞ்சி பைசாயும்  தரமாட்டா,நான் இனி அங்க ஜோலிக்கி போவமாட்டேன்” என்றார்.

  நாஞ்சில் ஹமீது ,

  27 november 2023

Thursday, 4 January 2024

வீடு திரும்பினேன்

திருவனந்தபுரம் 

 


      எனது விடுமுறை நானே எதிர்பாராமல் உறுதியாகி கடந்த நவம்பர் மாதம் நான்காம் தேதி வீடு வந்து சேர்ந்தேன். மஸ்கட் விமானநிலையத்தில் எழுதிய பதிவுக்குப்பின் ஏதும் எழுதவே இல்லை. இம்முறை விஷ்ணுபுரம் விழாவுக்கு சென்றபோது கப்பல்காரன் டைரியை  வாசிப்பவர்களை கண்டேன். “மஸ்கட் விமான நிலையத்துக்குப்பின் ஏதும் எழுதவில்லையே” என கேட்டனர்.

   அது எனக்கே குற்ற உணர்ச்சியாக இருந்தது. வாசிப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள் எழுதாமல் விட்டு விட்டேனே என.தினமும் ஒரு பதிவு எழுத வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.என்னால் அது இயலுமா எனத்தெரியவில்லை.

ஓமான் ஏர்லைன்ஸ் விமானம் 


  கெய்ரோ-மஸ்கட் எனது நூறாவது விமான பயணம், 2003 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் எனது முதல் பயணம் கல்ப் ஏர்லைன்சில் மும்பையிலிருந்து –குவைத்  செல்லும்போது பஹ்ரைன் வழியாக சென்றது. இருபது ஆண்டுகளில் நூறு  விமான பயணத்தை நிறைவு செய்திருக்கிறேன். என் தம்பி பாபு ஹுசைன் மாதத்தில் குறைந்தது இரண்டு விமான பயணம் செய்கிறான் கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக.

    எனது விடுமுறை பயணத்தை என் நெருங்கிய நண்பர்கள் மூவரைத்தவிர யாருக்கும் நான் சொல்லவில்லை.சுனிதாவுக்கும்,உம்மாவுக்கும் கூட. மஸ்கட்டிலிருந்து காலை ஒன்பதரை மணிக்கு புறப்பட்ட விமானம் மதியம் இரண்டு மணிக்கு திருவனந்தபுரத்தில் பத்திரமாக தரையிறங்கியது. தம்பி ஜானகி விமான நிலையத்தில் பயணபைகள் வரும் சுழல் பெல்ட்டுகளுக்கு அருகிலேயே வந்து விட்டான்.

தம்பி ஜானகியுடன்


  ஜானகியின் பைக்கில் ஏறி ரோட்டுக்கு வந்து ஆட்டோவில் ஏறி தம்பானூர் பஸ் நிலையத்திலிருந்து நாகர்கோவில் பஸ்ஸில் ஏறினேன்.யாருக்கும் தகவல் சொல்லாமல்(நெருங்கிய நண்பர்கள் இருவரைத்தவிர) வீட்டுக்கு வருவது இதுவே முதல் முறை.

  வீட்டுக்கு வந்து அழைப்பு மணியை அழைத்ததும் கூரியர் ஒன்றை எதிர்பார்த்திருந்த சுனிதா,சல்மானிடம் கதவை திறக்க சொன்னாள்.கதவின் வெளியே நான் நிற்ப்பதை கண்டு இன்ப அதிர்ச்சியடைந்தாலும்,கடும் கோபமடைந்தாள் “என்ன இப்ப தீடீர்னு இன்னும் ஒரு மாசம் இருக்கே,நீண்ட யாத்ர,இப்டி சொல்லாம வாறதா?” என கடிந்து கொண்டபின் “விஷ்ணுபுரம் விழாக்கு கரெக்டா வந்துட்டாரு” என்றாள்.

   வீட்டுக்கு வந்தபின்பும் தீபாவளி வரை நான் ஊரில் இருப்பதை நண்பர்களுக்கு சொல்லவேயில்லை.தீபாவளி பண்டிகைக்கு திருச்சி சென்று அங்கும் நண்பர்களுக்கு அதிர்ச்சியளித்தேன்.

   என் எஸ் பிரண்டியர் நாட்குறிப்புகள் முழுமையாக முடிந்துவிடவில்லை அதை தொடர்ந்து எழுதி பகிர்வேன்.

    20-dec-2023.

நாஞ்சில் ஹமீது.