Saturday, 28 June 2025

தெமிஸ் லீடர் கடிதம் – டெய்சி

 

கப்பல் களை சுமந்து செல்லும் கப்பல் 


   உங்களது இன்றைய தெமிஸ் லீடர் பதிவு வாசித்தேன் .விமானம் கிளம்பும் நேரத்தில் பயணிகள் வரலன்னா எவ்வளவு நேரம் காத்திருப்பார்கள்? சில விவிஐபி போன்றோர்கள் கிளம்பும் நேரத்தில்;தான் விமான நிலையத்திற்கே வருவார்கள் என்பதாக படித்திருக்கிறேன். கப்பல் கடலில் செல்ல அதன் வடிவமும் ஒரு காரணம்தானே? தண்ணீரைக் கிழித்துக்கொண்டு செல்வதுபோல் முன்புறம் கூர்மையாய் இருக்கவேண்டும் அல்லவா. ஆனால் இந்த கார் ஏற்றும் கப்பல்கள் கட்டிடம் போன்று செவ்வகமாக இருக்கிறதே. நீங்க விமானத்தில் எடுத்துக்கொண்டுபோன ஏதாவது பொருளை மறுத்திருக்கிறார்களா? ஏன்? கப்பல் வேலைக்கு வீட்டில் இருந்து கிளம்பும்போதே தூக்கம் இல்லாமல், குண்டான ஆட்கள் நடுவில் சாண்ட்விச்சாய் நசுங்கி எப்படா கப்பல்ல ஏறுவோம்னு ஆயிடுமா? பெருவிரல் என்ன ஆனது என்று தெரிந்துகொள்ள நாளைய தொடரைப்பாருங்கள்.


டெய்சி திருச்சி

அன்புள்ள டெய்சி நலம் தானே,

  விமான பயணிகள் வரத்தாமாதமானால் விமானம் வானில் பறக்க தொடங்கிவிடும். கப்பல் கடலில்,மிதக்கவும்,பயணிக்கவும் வடிவம் மிக முக்கியம்.

பயணிகள் கப்பல்


   

  கப்பல்கள் நீரில் மூழ்கியிருக்கும் பகுதியை டிராப்ட் என்போம். இந்த வகை காரேற்றும் கப்பல்கள் பத்து மீட்டர் வரை நீரில் மூழ்கியிருக்கும். அதன் ப்ரீ போர்ட் எனப்படும் நீருக்கு மேலிருக்கும் பகுதிதான் மிக அதிகம் அதனால் கவிழ்ந்துவிடும் ஆபத்தும் உள்ளதுதான் ஆனாலும் அவ்வளவு எளிதில் கப்பல்கள் கவிழ்ந்துவிடுவதில்லை. அதன் வடிவம் அப்படி. எட்டாம் வகுப்பு இயற்பியலில் படித்திருப்பீர்கள் நீங்கள் சிறுமியாக இருக்கையில் கப்பலின் எடையை விட கப்பலால் வெளியேற்றப்படும் நீரின் எடை அதிகம் எனவே கப்பல் நீரில் மிதக்கிறது .

 எண்ணெய் கப்பல் (oil tanker)



  பிரவுன் நிற பெயின்ட் அடித்த பகுதி  சரக்கு நிறைத்தபின் நீருக்குள் செல்லும்.



   பத்து மீட்டர் டிராப்ட் உள்ள கப்பல் குறைந்தது பதினோரு மீட்டருக்கு மேல் ஆழமுள்ள கரைகளில்தான் கட்டமுடியும்.மிகப்பெரிய எண்ணை கப்பல்கள் இருபது மீட்டருக்கு மேல் டிராப்ட் இருக்கும்.

Pure car carrier 


  

   கப்பல்களில் பலாஸ்ட் எனப்படும் நீரை தேக்கி கப்பலில் எடையை கூட்டும் தொட்டிகள் உண்டு. கப்பல் சரக்கு நிறைத்திருக்கும்போது குறிப்பிட்ட அளவு  நீளுள் மூழ்கியிருக்கும்.கப்பலில் சரக்கு காலியாகும் போது கப்பல் மேலே வரும் கப்பலில் டிராப்ட் குறிப்பிட்ட அளவு இருந்தால்தான் கடலில் பயணிக்க முடியும் எனவே கப்பல் காலியானதும் பாலாஸ்ட் தொட்டிகளில் நீரை நிறைத்து எடையை அதிகரிக்க வேண்டும். கப்பலின் சமநிலை தவறாமல் வைக்கவும் பாலாஸ்ட் மிக சரியாக செய்வது அவசியம். தவறான பாலாஸ்ட் செய்வதால் கப்பல்கள் கவிழ்ந்திருக்கின்றன

Container ship 


 2003 இல் முதல் பயணம் இதுவரை 113 விமானத்தில் பயணித்த எனது பொருட்களை எந்த நாட்டிலும் தடுக்கவில்லை. முதல்முறை பயணிப்பவர்கள் அறியாமல் கைப்பையில் கொண்டுவரும் மசாலா பொருட்கள் விமான நிலைய பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் எடுத்துவிடும் காட்சிகள் எல்லா பயணத்திலும் காண்கிறேன்.



  கப்பலுக்கு கிளம்பும்முன்வரை  நானே அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் என விரும்புவதால் எட்டுமணி ரயிலேறும்முன் ஏழரைக்கு வடசேரி சந்தையில் போய் ஒரு கிலோ தக்காளி வாங்குவது வரை. அதுபோக கப்பலுக்கு போகும்முன் தேவையான அனைத்தையும் கொண்டு செல்ல வேண்டும் கடலில் கடைகள்  இல்லையே. எந்த சான்றிதழையும் மறந்துவிடக்கூடாது அதனாலேயே வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் முன்பே தூக்கம் இல்லாமல் ஆவது.



   உங்க யூகம் சரிதான் பெருவிரல் அடுத்த அக்கட்டுரையில் வருகிறது.

ஷாகுல் ஹமீது.


Friday, 27 June 2025

இருபது ஆண்டு நிறைவு 33

 


தெமிஸ் லீடர் (THEMIS LEADER)2015

    மூன்று மாதம் விடுமுறை சொல்லியிருந்தேன் மும்பை அலுவலக அதிகாரி பிரத்தமேஷ் ராஜினாமா செய்து வேறு நிறுவனத்துக்கு செல்ல அனிதா தாக்கூர் எனும் பெண் பதவி உயர்வு பெற்று மேனேஜராக அந்த பொறுப்புக்கு வந்திருந்தார்.

  தெமிஸ் லீடர் எனும் கப்பலில் அமெரிக்காவில் பணியில் இணைய சொன்னார். கொச்சி அலுவலகம் சென்று மருத்துவ சோதனை முடித்து தயாராக இருந்தபோது பணியில் இணையச்சொன்ன தேதி பக்ரீத் பண்டிகைக்கு இரு தினங்களுக்கு முன் வந்தது. அப்போது வாட்சப்பில் என்னை தொடர்பு கொண்ட மோட்டார்மேன் சோலங்கியிடம் அடுத்த துறைமுக விபரங்களை கேட்டேன். பத்து நாட்களுக்கு மேல் அமெரிக்காவின் நான்கு துறைமுகங்களில் கப்பல் நிற்கும் விபரங்களை சொன்னார்.

   அனிதா தாக்கூருக்கு மின்னஞ்சல் செய்து பக்ரீத் பண்டிகை தினத்தன்று குடும்பத்தினருடன் இருக்க வாய்பளிக்க வேண்டி கப்பலில் இணையும் தேதியை அடுத்த துறைமுகத்திற்கு மாற்ற கோரினேன். பக்ரீத் முடிந்து இரு தினங்களுக்குப்பின் கொச்சி – பெங்களூரு- லண்டன் வழியாக அமெரிக்காவின் பால்டிமோர் துறைமுகத்திற்கு பயணம்.

  போசன் புருசு சேட்டா தெமிஸ் லீடரில் இருந்தார்.கொச்சியில் இருக்கும் அவரது மகள் அழைத்து வீட்டுக்கு வந்து அவருக்கு சில பொருட்களை கொண்டு செல்ல வேண்டினார். பயண தினத்தன்று அதிகாலையே நாகர்கோவிலிலிருந்து ரயிலில் புறப்பட்டு கொச்சி அலுவலகம் சென்று விமான சீட்டும்,ஆவணங்களையும் பெற்றுகொண்டு. புருசு சேட்டாவின் மகள் ரெம்யாவின் இல்லம் சென்றேன். “மீன் கறியும் சோறும் இஷ்டமல்லே” எனச்சொல்லி காலையில் பிடித்த ஆவோலி மீன் குழம்பும்,பொரித்ததும்,சம்பா அரிசி சோறும் சூடாக விளம்பினார்.

  “கப்பல்ல கேறியா ஏழு மாசம் களிஞ்சிட்டு அல்லே இனி வீட்டு ஆகாரம் கிட்டும்” என சொன்னார். ரெம்யா அதற்காக மெனகெட்டு அன்பு கலந்து சமைத்திருந்ததை என் நாவு உறுதி செய்தது.

புருசு சேட்டன் 


  முன்பு ஒருமுறை கொச்சி அலுவலகத்தில் இருக்கும்போது மும்பை அலுவலகம் போனில் அழைத்து கேராளவை சார்ந்த குறிப்பிட்ட பிட்டருக்கு எல்பிஜி சான்றிதழ் இருக்கிறதா என கேட்டார். 

  கொச்சி அலுவலக மேனேஜர் தாமசிடம் “நான் எல்பிஜி கோர்ஸ் படித்து வந்தால் எல்பிஜி கப்பல்களில் வாய்ப்பு கிடைக்குமா” எனக்கேட்டேன். எல்பிஜி அனுபவம் இல்லாதவர்களை அதில் எடுக்கமாட்டார்கள் என்றார்.

     கொச்சியிலிருந்து இரவு எட்டு மணிக்கு புறப்பட்டு பெங்களூருவை அடைந்தேன். மறுநாள் காலை பிரிட்டிஷ் ஏர்வேஸில் பயணம். பத்துமணிநேர காத்திருப்பு. நீண்ட பயணம் இருப்பதால் விமான நிலைய தங்கும் அறையை வாடகைக்கு எடுத்து ஐந்து மணிநேரமாவது தூங்கிவிட்டு செல் என என் அண்ணன் சொல்லியிருந்தார். அறை ஏதும் காலி இல்லை இணையத்திலேயே அனைத்தும் முன்பதிவாகி இருந்தது.

  கால்களை நீட்டி சாய்ந்து கண் மூடி அமர்ந்திருந்தேன். அதிகாலை மூன்று மணிக்கு விடுதியிலுள்ள குளியல் அறைக்கு சென்று நன்றாக குளித்து ஆடை மாற்றிக்கொண்டேன்.நானூறு ரூபாய் கட்டணம் வெற்றுடலாய் அறைக்குள் சென்றால் மட்டும் போதும் அனைத்தும் உள்ளே வைத்திருந்தார்கள். மிக சுத்தமாக பேணப்பட்டிருந்த அந்த அறைக்குள் ஒரு மணி நேரம் அனுமதி. வரவேற்பறையில் பைகளை பாதுகாக்கும் வசதியும்.நாற்பது நிமிடங்கள் உடல் குளிர நன்றாக நீராடிய தினம் அது.

  காலை உணவுண்டு விமானத்தில் ஏறிக்கொண்டேன் நடுஇருக்கை இரு பக்கமும் கனத்த உடல்வாகு கொண்ட ஒத்த வயதுடைய பெண்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள். ஒன்பது மணிநேர பயணத்திற்குப்பின் லண்டனின் ஹீத்ரோ விமானநிலையத்தில்,பெல்ட்,ஷூ,கால் சட்டை,சட்டை பையில் இருப்பவைகளை கழட்டி தனி ட்றேயிலும்,மொபைல் போன்,லேப்டாப் தனியாகவும்,அத்தியாவசிய மாத்திரைகள்,மருந்துகள் இருந்தால் அவற்றை பாலீத்தீன் உறைகளில் போட்டு எக்ஸ்ரே இயந்திரத்தின் உள் செலுத்தி வெளியே எடுக்க வைத்தார்கள். சந்தேகம் இருப்பவர்களை தனியறையில் அழைத்து சென்று சோதனை செய்தபின்னரே அடுத்த விமானம் ஏற அனுமதிக்கிறார்கள். மொத்தம் ஐந்து டெர்மினல்கள் அங்கிருக்கிறது விமானத்திலிருந்து இறங்கி அரைமணிநேரம் பேருந்தில் சென்றதால் விமான நிலைய வாயில். மிகப்பெரிய விமான நிலையம் அவர்கள் பேசும் ஆங்கிலம் உதட்டை கூர்ந்து கவனித்தால்தான் பாதி புரியும் எனக்கு.

  பால்டிமோர் செல்லும் அடுத்த விமானம் புறப்படும் வாயில் எண் 73ன் முன் அமர்ந்தே தூங்கிவிட்டேன். விமானம் கிளம்ப நிறைய நேரமிருந்தது. கண்விழித்தபோது பால்டிமோர் செல்லும் விமானத்துக்காக காத்திருந்த எவரையும் என்னருகில் காணவில்லை. விமானம் புறப்பட இன்னும் சில நிமிடங்கள் இருந்தது. ஒன்றுமே புரியாமல் ‘மே ஐ ஹெல்ப் யூ’ மேஜையை கண்டுபிடித்து பால்டிமோர் விமானம் என்ன ஆச்சு என போர்டிங் கார்டை காண்பித்தேன். எ-7 என பதிலளித்தான் அங்கிருந்த இங்கிலாந்து ஊழியன்.

  எ-7 எங்கிருக்கிறது என தட்டு தடுமாறி தேடிக்கொண்டிருக்கும்போது முதியவர்களை சுமந்து வந்த பேட்டரி காரை நிறுத்தி கறுத்த பெண்ணிடம் என் போர்டிங் கார்டை காண்பித்தேன். மிக நிதானமாக வண்டியை வட்டமடித்து திருப்பி “கெட் இன் பாஸ்ட்” என வண்டியில் ஏற்றி எதிர்திசையில் மிக விரைந்து சென்று இ – 7 வாயிலில் நிறுத்தி ஓடிப்போய் ஏறிக்கோ “ஹாவ் எ சேப் ஜெர்னி” என கையசைத்து வெண்பற்கள் தெரிய சிரித்து வழியனுப்பி வைத்தாள். விமானத்தின் கடைசி பயணி நான். “எங்கே சென்றாய் இவ்வளவு நேரம்,விமானம் உன்னை விட்டுவிட்டு போயிருக்கும்,கமான் மேன்” என சொல்லிவிட்டு என் போர்டிங் கார்டையும்,பாஸ்போர்ட்டையும் சரிபார்த்தபின் எங்கோ தூரத்தில் நிற்கும் விமானத்திற்கு போகும் பஸ்ஸில் ஏறினேன். 

  விமானத்தின் அருகில் பேருந்து நின்றதும்  நான் படிக்கட்டுகள் வழியாக மேலேறி விமானத்தில்  அமர்ந்தபின்பும் இரு பயணிகள் வந்தனர்.அதன் பின்னரே கதவுகள் மூடப்பட்டு ஓடுதளத்தை நோக்கி விமானத்தை நகர்த்தினார் பைலட். மூன்று பேர் இருக்கும் இருக்கையில் நான் மட்டுமே இருந்ததால் கால்களை நீட்டி நன்றாக படுத்துக்கொண்டேன். மீண்டும் ஒன்பது மணிநேர பயணம் முடிந்து பால்டிமோரில் இறங்கி பயணப்பையை எக்ஸ்ரே இயந்திரத்தில் சோதித்த அதிகாரி “எங்கே செல்கிறாய்”எனக்கேட்டார். “கப்பலில் பணியில் இணைய வேண்டி வந்தேன்” என்றதும். 

எனது ஷேவிங் கிட் இருந்த சிறு பையை கை சூண்டி திறக்க சொன்னார். திறந்து காட்டியதும் அதிலிருந்த காஸ் கட்டிங் நாசிலை பார்த்தவர் “இது உனது வேலைக்கானதா” எனக்கேட்டார். அது பார்ப்பதற்கு ஏகே 47போன்ற இயந்திர துப்பாக்கியில் பயன்படுத்தும் குண்டு போல இருப்பதால் எழுந்த சந்தேகத்தை தீர்த்துவிட்டு. “மிளகாய்த்தூள் போன்ற ஏதேனும் மசாலா வகைகளை வைத்திருக்கிறாயா” எனக்கேட்டார். “இல்லை” என்றதும் “நன்றி அமெரிக்காவில் இருக்கும் நாட்கள் இனிமையாக அமையட்டும்” என சொல்லி அனுமதித்தார்.

  தெமிஸ் லீடரில் இணைவதற்காக தில்லியிலிருந்து வந்த இரண்டாம் அதிகாரி வாயிலில் காத்திருந்தார். முகவர் எங்களை விடுதியில் கொண்டு சேர்க்கும்போது இரவாகியிருந்தது. குளித்து,கிடைத்ததை உண்டு கம்பளி போர்வைக்குள் சுருண்டு கொண்டேன். இருதினங்கள் உறக்கமின்மை.காலையில் ஒன்பது மணிக்கு மேல் வந்த முகவர் கப்பலுக்கு அழைத்துசென்றார். எனது இடதுகை பெருவிரல் சிவந்து வீங்கிபோயிருந்தது.கப்பலில் கார்கள் இறக்கப்பட்டு கொண்டிருந்தது. மாலையில் இரண்டாம் அதிகாரியும்,பிட்டரும் புறப்பட்டு சென்றனர்.



Baltimore 


  இரவில் வலதுகை பெருவிரல் நன்றாக வலியுடன் லேசாக காய்ச்சலும் இருந்தது. கப்பல் புறப்பட்டு நீயுயார்க் துறைமுகம் நோக்கி மிதந்து,நகர தொடங்கியது. வலியில் இரவு தூக்கமின்றி கழிந்தது.

மேலும் .....

நாஞ்சில் ஹமீது,

26 june 2025.

sunitashahul@gmail.com  

Thursday, 26 June 2025

இருபது ஆண்டு நிறைவு 32 - ரிட்டர்ன் டிக்கெட்

  


ஹீரோயிக் ஏஸ் பகுதி ஏழு .

கப்பலில் உயர் அதிகாரிகளுடன் கொஞ்சம் நெருக்கமாக இருந்தால் மற்ற பணியாளர்களுக்கு பிடிப்பதில்லை. இலங்கை காப்டனுக்கு நான் ஸ்பை என கப்பலில் முத்திரை குத்தினார்கள். முப்பத்தியைந்து ஆண்டு அனுபவம் வாய்ந்த முதன்மை இஞ்சினியர் கொச்ச புத்ல சுதீஸ்வர் ராவுக்கும் அந்த பயம் இருந்தது.


காப்டன் பெர்னாண்டோ என்னுடன் மூன்றாவது முறையாக இந்த கப்பலில் பணிபுரிகிறார். 2011ல் ஹார்மொனி ஏஸில் இருக்கும்போது உளவியல் ரீதியாக பாதிக்கப்பட்டிருந்த அவர் என்னிடம் கவுன்சிலிங் பெற்று நலமடைந்திருந்ததால் அவருக்கு நான் கப்பலின் பணியாளர் மட்டுமல்ல. அதற்கும் மேல். கப்பலின் தலைவன் டிப்ரஷன் ஆகி அதை வெளியில் சொல்லிவிட முடியாது. கீழ் பதவியில் உள்ள ஒரு பிட்டரிடம் சொல்வது குறித்து யோசிக்கவே முடியாத விஷயம்.

 


 

அந்த நன்றியுணர்வு காப்டனிடம் இருந்ததால் எனக்கு அவர் தந்த மரியாதையும், நெருக்கமும் மற்றவர்களின் கண்ணை உறுத்தியது. பிலிப்பினோ முதன்மை அதிகாரிக்கு கைகளை தோள்பட்டைக்கு மேல் உயர்த்தவே முடியாது. காப்டன் ஷாகுலை பார் என சொல்ல பணி முடிந்து இரவு எட்டு மணிக்கு என்னிடம் வந்தார். எட்டு நாட்கள் தைலம் போட்டு தடவி, சில பயிற்சிகள் சொல்லி கொடுத்தேன். கையை மேலே தூக்கிவிட்டார். “மேஜிக் ஆயில் ஹொவ் டு பை திஸ்” என கேட்டுவிட்டு விடுமுறைக்கு சென்று மூன்று மாதங்களுக்குப்பின் திரும்பி வந்தவர் என்னை கட்டி அணைத்து இரு ஆண்டுகளாக கூடை பந்து விளையாடாமல் இருந்த தான் அப்போது கூடைபந்து போட்டியில் விளையாடிவிட்டு வந்ததாக சொன்னார்.

மோட்டார் மேன் விஜித் “சேட்டா இவிடே ஆளுகளு எந்த்தொக்கோயோ பறயிந்துண்டு, எனிக்கி அறியாம் ஞான் பல்லு வேதனையாய் கிடந்தப்போ என்ற முறியில வந்து மருந்து தந்தது நிங்களா” என. கப்பலில் உள்ள அரசியல் விளையாட்டுகளை அப்போதும், இப்போதும் நான் அறியாதவனாகவே இருக்கிறேன். அதனால் ஏற்படும் சிக்கல்கள் உண்டு. ஹீரோயிக் ஏஸின் கடைசி நாட்கள் கொஞ்சம் சிரமாக இருந்தன. 

காப்டன் பெர்னாண்டோ ஊருக்கு போகும்போது நானும் விடுமுறை கோரினேன். ஆறு பேர் கொண்ட குழுவுக்கு மறுமாதம் விடுமுறை திட்டம் இருந்ததால் அக்குழுவுடன் என் பெயரும் இணைக்கப்பட்டு ஒரு மாதம் அதிகமாக கப்பலில் இருந்தேன்.

கப்பல் ஜப்பானில் கார்களை நிறைத்துவிட்டு சென்னைக்கும், தென்னாப்ரிக்காவிற்கும் செல்வது உறுதியாகி எங்களை ஜப்பானில் இறக்குவதாக தகவல் வந்தது. எங்கள் நிறுவனம் அதிகாரிகளுக்கு வீடுவரை விமான சீட்டும் பணியாளர்களுக்கு சென்னை, மும்பை, தில்லி, கொல்கத்தா மற்றும் கொச்சி சர்வதேச விமான நிலையங்களுக்கு மட்டுமே டிக்கெட் என ஒப்பந்த படிவத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கும்.

விமான சீட்டு பதிவு செய்யும்போது காப்டன் கோரினால் எங்கு வேண்டுமானாலும் டிக்கெட் வழங்குவார்கள் விமான சீட்டு வழங்கும் நிறுவனம். எனது பணி ஒப்பந்த கடிதத்தில் கொச்சி சர்வதேச விமான நிலையம் என எழுதப்பட்டிருக்கும். எப்போதும் திருவனந்தபுரம் விமான நிலையம் வந்திறங்குவேன். கொச்சியை விட திருவனந்தபுரத்திற்கு டிக்கெட் கட்டணம் குறைவாக இருக்கும். திருவனந்தபுரம் தரமாட்டேன் ஒப்பந்த கடிதப்படி கொச்சிக்குதான் பிளைட் டிக்கெட் தருவேன் என முரண்டு பிடிக்கும் காப்டன்களிடம் அதிகமாக ஆகும் விமான சீட்டு கட்டணத்தை செலுத்தி வீட்டருகில் உள்ள உள்நாட்டு விமான நிலையங்களுக்கு செல்பவர்கள் உண்டு.

எனக்கு கொச்சியை விட திருவனந்தபுரம் டிக்கெட் இருபது முதல் முப்பது டாலர் குறைவாக இருப்பதால் எப்போதும் வீட்டுக்கு வரும்போது திருவனந்தபுரம் பன்னாட்டு விமானநிலையத்தில் இறங்குவது வழக்கம். இம்முறை ஜப்பானின் டோக்யோ அருகிலுள்ள நரிட்டாவிலிருந்து ஊருக்கு செல்ல வேண்டும். காப்டன் எட்கார்டோ நல்ல நட்பில் தான் இருந்தார். திருவனந்தபுரம் டிக்கெட் தரமாட்டேன் என்றார் பிடிவாதமாக. “பேப்பரில் என்ன இருக்கு அதுதான், உனக்கு கொச்சி அங்க தான் டிக்கெட் புக் பண்ணுவேன்” என்றார்.

முதன்மை இஞ்சினியர் “கேப்ட்டன்ட்ட நான் பேசேன், டிக்கேட் பேயர் டிபரெண்ட் அமௌன்ட் நீ கொடுக்க ரெடியா?” எனக் கேட்டார். 

“நான் பேசியாச்சி கொச்சியை விட திருவந்தரம் டிக்கெட் பைசா கூடுதல் இருந்தா உனட்ட பைசா வாங்கிட்டு நான் புக் பண்ணுவேன். திருவந்தரதுக்கு டிக்கெட் பைசா குறைவா இருந்தா நான் டிக்கெட் புக் பண்ண மாட்டேன். நீ பேப்பர்ல எழுதி தரணும்” என காப்டன் சொன்னதை முதன்மை இஞ்சினியரிடம் சொன்னேன்.

நான் காகிதத்தில் எழுதி கொடுத்த பின்னரே டோக்யோ – கொச்சி மற்றும் டோக்யோ – திருவனந்தபுரம் கட்டணங்களை கோரினார். சீப் இஞ்சினியர் சொன்னதின் பேரில். டிக்கெட் நிறுவனம் அனுப்பிய விமான சீட்டின் படி சென்னை வரை கம்பனி டிக்கெட்டும் சென்னை – திருவனந்தபுரம் செல்லும் விமான கட்டணம் 179 அமெரிக்க டாலரை என்னிடம் கேட்டார் காப்டன். நான் கொச்சிக்கு டிக்கெட்டை தாருங்கள் என வாங்கிகொண்டேன். கொச்சி – திருவனந்தபுரம் செல்லும் விமானம் ஒன்றில் 1800 ரூபாயில் டிக்கெட் ஒன்றை பதிவு செய்து தந்தான் எனது தம்பி ஷேய்க்.

ஜப்பானில் நான்கு துறைமுகங்களில் சரக்கு ஏற்றுவதாக இருந்தது. கப்பல் நிற்கும் நான்கு துறைமுகங்களிலும் ஒரு நிமிடம்கூட வீணாக்காமல் பணிகளை திட்டமிட்டார் கொச்ச புத்ல சுதீவர்ராவ். உக்ரைனின் சீப் இஞ்சினியர், இலங்கை மூன்றாம் இஞ்சினியர், இந்திய மெஸ்மேன், எ பி, பிட்டர் ஆகியோர் முதல் துறைமுகத்திலேயே வந்துவிட்டனர். முதன்மை இஞ்சினியரை தவிர நாங்கள் நால்வரும் யோகோகாமா துறைமுகத்தில் இறங்கினோம். 

டெக் மாலுமியான எ பி சர்காருக்கு டோக்கியோ விமான நிலையத்திலிருந்தும், எனக்கு, மூன்றாம் இஞ்சினியர், மெஸ் மேனுக்கு நரிட்டா சர்வதேச விமான நிலையத்திருந்து அபுதாபி வழியாக பயணம் அமைந்தது. அபுதாபியிலிருந்து மும்பை செல்லும் மெஸ்மேன் சதீசும், ஹைதராபாத் செல்லும் மூன்றாம் இஞ்சினியரும் பிரிந்து செல்ல கொச்சி செல்லும் ஜெட் ஏர்வேய்ஸ் விமானத்தில் பயணித்து, நான்கு மணிநேர காத்திருப்புக்கு பின் இருபது நிமிட வான் பயணத்தில் திருவனந்தபுரம் போய் இறங்கினேன். சுனிதாவும், மகன்களும் விமானநிலையத்தில் காத்திருந்தனர். 2014 ஆகஸ்ட் முதல் 2015 ஏப்ரல் மாதம் ஹீரோயிக் ஏஸில் பணியிலிருந்தேன்.

அறிவு திருக்கோயில் 




மகரிஷி மணி மண்டபம்

குடியிருந்த வீட்டை காலி செய்து கேட்டதால் வேறு வீடு தேடி அலைந்ததிலேயே நாட்கள் ஓடின. பைபிள் படிக்கும், கிறிஸ்தவர்களுக்குத்தான் வீடு கொடுப்போம் என பெரும்பாலான வீட்டு உரிமையாளர்கள் சொன்னார்கள். கிருஷ்ணன்கோவில் வில்லியம் மருத்துவமனை அருகில் உள்ள அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்கு சொந்தகாரர் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர். போனில் பெயர், செய்யும் வேலை, குடும்பம் பற்றி விசாரித்துவிட்டு அட்வான்ஸ் தொகையை தந்துவிட்டு சாவியை வாங்கிசெல்லும்படி சொன்னார். இருபது வீடுகள் இருந்த குடியிருப்பின் லிப்டின் அருகிலிருந்த விளக்கொளியில் ஜொலித்துகொண்டிருந்த ஜீசஸ் வா மகனே என என்னை வரவேற்றார்.

 

சென்னையில் 

குரு ராதாகிருஷ்ணன் ஆழியாறு அறிவு திருக்கோயிலில் நடத்திய ஆழ்நிலை சிறப்பு தியான வகுப்புகளுக்கு இருமுறை அவருடன் போய்வந்தேன். மகேந்திரகிரி இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி மைய விஞ்ஞானிகளுக்கு நடந்த மூன்று நாள் புத்தாக்க பயிற்சியில் காலை ஆறு முதல் எட்டுவரை யோகா பயிற்சி அதை நடத்திதர எங்கள் யோக மையத்தை அணுகியதால் ஆசிரியர் நாகராஜனுடன் சென்று யோகா வகுப்பை நடத்தினோம்.

மூன்றாம் நாள் நாகராஜன் ஸார் வரமுடியாமல் போகவே தனியாக நானே சென்று நிறைவுப் பகுதியை நடத்தி முடித்தேன்.கப்பலில் இருக்கும்போது பார்த்த ஒரு மலையாள சினிமாவில் கேரளாவில் இருந்து நாகலாந்து வரை பைக்கில் செல்லும் கதாநாயகன் பதிந்திருந்தார். அப்போது இரண்டாம் அதிகாரியாக இருந்தவர் பைக்கில் இந்தியா முழுவதும் பயணம் செய்பவர். அவருடன் பேசிப்பேசி பைக்கில் ஒரு நீண்ட பயணம் செல்லும் ஆர்வம் வந்தது.



பைக் பயணத்திற்கு தயாரானபோது பெரும் எதிர்ப்பு குடும்பத்திலும், நண்பர்களிடமும். சகயோக ஆசிரியையான ராஜம் என்னை போனில் அழைத்து “லே தம்பி உனக்கு கிறுக்கா, லீவுல வீட்டுக்கு வந்தா, அவுளுக்க கூட இருக்காம கறங்கதும் போராதுன்னு இப்ப எதுக்காகும் பைக்ல ஒரு ட்ரிப் உனக்கு” என கடிந்து கொண்டாள்.


“அக்கா திட்டம் உறுதி, என்னய தடுக்காத” என்றேன். “ஒருக்க மட்டும் போ ஆசபடுதுனால, இனிமே இந்த வேல வெச்சிகிடாத” என்றாள்.



மாமி மகன் ஷாஜுவின் தண்டர்பேர்ட் 350சிசியில் நாகர்கோவில் – பொள்ளாச்சி – அழியார் அங்கே மூன்று தினம் யோகா வகுப்பு, அங்கிருந்து சேலம் வழியாக சென்னை. நண்பர் அசோக் வீட்டில் தங்கி அமெரிக்க துணை தூதரகத்தில் விசா நேர்காணலுக்கு சென்றேன். இரு தினங்களுக்குப்பின் பாண்டிச்சேரி தோழி கவிதா வீட்டில் இரவு தங்கி மூன்றாம் இஞ்சினியர் பிருதிவிராஜை சந்தித்து சான்றிதழ் கொடுத்தேன். அவர் என்னிடம் அடிப்படை யோக பயிற்சிகளை கப்பலில் கற்றுகொண்டார். 

 

கடலூர் கண்ணன் 

நண்பர் ஜெகன் 


மும்பை அறையில் 2009 ஆம் ஆண்டு இருக்கும்போது தோல்வியாதியால் அவதிப்பட்ட எனக்கு புளி ஆகாது என்பதால் குழம்பு சமைக்கும்போது புளி இல்லாமல் சமைத்து தந்த நண்பர் கண்ணனை இல்லம் சென்று பார்த்தேன். வடலூர் சன்மார்க்க சபை, நெய்வேலி வழியாக திருச்சி நண்பர் ஜெகன் வீட்டில் இரவு தங்கல். எட்டு நாட்களுக்குபின் நாகர்கோவில் வரும்போது இரண்டாயிரம் கிலோமீட்டர்கள் ஓட்டியிருந்தேன்.

 



தோழி கவிதா,செந்தில்


 நாஞ்சில் ஹமீது,

 26-June-2025.

sunitashahul@gmail.com

Tuesday, 24 June 2025

இருபது ஆண்டு நிறைவு 31 - பத்தி சாப் தொடர்ச்சி

 

பத்தி சாப் ஊருக்கு செல்லும் முன் 


 ஹீரோயிக் ஏஸ் பகுதி ஆறு.

முதன்மை இஞ்சினியர் கொச்சபுத்லா சுதீர்வர் ராவ் அறுபத்தியைந்து வயதாகியும் நல்ல ஆரோக்கியத்தோடு இருந்தார். கப்பலின் அனைத்து மெஷினரிகளையும் ஒரு முறையாவது அவர் கப்பலில் இருக்கும்போது கழட்டிவிட வேண்டும் என எண்ணுபவர். தினமும் காலை மீட்டிங் முடிந்தபின் இளம் இஞ்சினியர்களான ஜூனியர், நான்காம், மூன்றாம் இன்ஜினியர்களுக்கு அரை மணிநேரம் வகுப்பெடுப்பார்.

 



கப்பலின் ஸ்டோர்ஸ்ல் ஒழுங்காக அடுக்கி வைக்காமல் இருந்த உதிரி பாகங்களை முதலில் சரியான இடத்தில், இடைவெளி விட்டு அடுக்க சொன்னார். அனைத்து பொருட்கள் மற்றும் உதிரி பாகங்களை வைத்தபின் ஒவ்வொன்றாக வைப்பதற்கு ஒரு வாரம் ஆகியது. பெட்டிக்குள் இருக்கும் பொருட்களின் பட்டியலை எழுதி ஓட்டவைத்தார். குவிந்து கிடந்த பொருட்களை அடுக்கியபோது நீண்ட நாட்களாக தேடிய, காணாமல் போனவை கிடைத்தன.

 



இருக்கும் அனைத்து பொருட்களின் பட்டியலை தயாரித்து ஒட்டி அவற்றில் ஏதாவது உபயோகப்படுத்தினால் குறித்து வைத்துக்கொள்ளவும் அறிவுறுத்தினார். வெளியே எடுக்கவே முடியாமல் சிக்கிகொண்டிருந்த ஹை வால்டேஜ் ரப்பர் மேட்டை எடுத்து தந்தால் ஐந்து மணிநேரம் ஓவர் டைம் தருவதாக உறுதியளித்தார்.

 



சென்ட்ரல் கூலரிலிருந்து வரும் நன்னீரை குளிர்விக்கும் கடல் நீர் குழாயில் ஒழுகல் ஏற்பட்டது.அது ட்ரை டாக்கில் செய்ய வேண்டிய பணி. “ஷாகுல் வி வில் டூ திஸ் பைப்” என்றார்.

“ஸார்” எனக் கேட்டேன். “நான் கூட இருக்கேன் லீக் ஆகாம வெல்டிங் அடிக்க முடியுமா,உனக்கு?”

“மிகக் கடினமான இடம். எப்படி செய்வது?” என நான் கேட்டபோது, “நான் கூட இருக்கேன், கம்பனில பெர்மிஷன் வாங்கவேண்டியது என் பொறுப்பு” என அவர் சொல்ல அந்த வேலையை தொடங்கி முடித்தோம். சீப் இஞ்சினியர் கொச்ச புத்ல ராவ் உடனிருந்தால் எந்த வேலையையும் செய்ய முடியும் எனும் நம்பிக்கையும், தைரியமும் வந்தது.

 

Ramp 


நல்ல குளிர் நாளில் துறைமுகம் அணையும்போது ராம்பின் ஹைட்ராலிக் குழாயில் ஒழுகல். இரவு ஒன்பது மணிக்கு என்னை அழைத்தார்கள். சீப் இஞ்சினியர் குழாயை கழட்டி இயந்திர அறையின் பணிமனைக்கு கொண்டு வரச் சொன்னார். புதிய குழாய் செய்து காலையில் கப்பல் புறப்படும்முன் பொருத்தியிருக்கவேண்டும். இல்லையெனில் கப்பல் நகராது. ஹைட்ராலிக் குழாயில் பொருந்தும் பிளாஞ் இல்லை.

சதுரமாக இருக்கும் பிளாஞ்சை லேத் மிஷினில் பொருத்தும் முறையை கற்று தந்தவர் பிக்சிஸ் லீடர் கப்பலில் இருந்த இரண்டாம் இஞ்சினியர் ஜெயக்கொடி. அதே முறையில் மெசினிங் செய்து புதிய குழாயை வெல்டிங் அடித்து செய்து முடிக்கும்போது அதிகாலை நான்கு மணி. முதன்மை இஞ்சினியர் கொச்ச புத்ல ராவ் கூடவே இருந்தார். காலை ஆறுமணிக்கு ராம்ப் இயக்க தயாராக இருப்பதாக காப்டனுக்கு சொன்னார். கார்களை இறக்கி முடித்து ராம்பை தூக்க தயாராக இருந்தார்  முதன்மை அதிகாரி. காலை எழுமணிக்கு கப்பல் துறைமுகம் விட்டு நகர்ந்தது.

 சீப் இன்ஜினியரை பெரிய ‘பாஸ்நெட்’ என்பார்கள். கையில் ஒரு நோட்டு புத்தகம் எப்போதும் வைத்திருப்பார். எந்தெந்த பொருட்கள், உதிரி பாகங்கள் ஆர்டர் செய்யப்பட்டுள்ளது, எவை இன்னும் அப்ரூவல்க்காக காத்திருக்கிறது எல்லாம் அதில் இருக்கும். அப்ரூவல் ஆகியும் நீண்ட நாட்களாக வராத பொருளை கரையிலிருக்கும் பர்ச்சேஸ் மேனேஜருக்கு போனில் அழைத்து விசாரிப்பார். ராம்பின் ஹைட்ராலிக் குழாய் தேடியபோது ஒன்று தான் கிடைத்தது. இன்னுமொரு குழாய் ஒழுகினால் சரி செய்வதற்கு எங்களிடம் ஹைட்ராலிக் குழாய் இல்லை (ஹைட்ராலிக் குழாய் என்பது அதிக அழுத்தத்தை தாங்கும்படியானது. மிக தடிமனாக இருக்கும். தேர்ந்த ஒரு வெல்டரால் மட்டுமே அதை வெல்டிங் செய்து இணைக்க முடியும், 40 schedule, 80 schedule,160 schedule என வகைப்படுத்தபட்டிருக்கும். 160 scheduled குழாய் 7 மில்லிமீட்டர் தடிமனில் இருக்கும்).

கப்பல் அமெரிக்க துறைமுகத்தை அடைய ஐந்து நாட்களே இருந்தன. “ஹைட்ராலிக் பைப் நான் இப்ப வாங்கி தாரேன் பாரு, ராம்ப் உசராம கப்பல் மூவ் ஆகாது” என சொன்னவர் வெசல் மனேஜருக்கு போனில் அழைத்து, ஹைட்ராலிக் குழாய்கள் துருபிடித்து ஒழுகுகிறது என விசயத்தை எடுத்து சொல்லி, உடனே குழாய்களை அனுப்ப சொன்னார். ஒரு சிலரை தவிர பெரும்பான்மையான முதன்மை இஞ்சினியர்கள் கம்பனி மற்றும் வெசல் மனேஜரிடம் நல்ல பெயர் வாங்குவதற்காக தேவையான பொருட்களை வாங்காமல் தனது பணி ஒப்பந்த காலத்தை முடித்து சென்றுவிடுவார்கள்.

  

விஜித் 


மோட்டர்மேன் நிலேஷ் எல்பிஜி (lpg) கப்பல்களில் பணிபுரிந்தவர். அங்கு அவருக்கு மாதந்தோறும் எழுபது முதல் எண்பது மணிநேரம் வரை ஓவர்டைம் ஊதியம் வழங்கப்படும். இந்த கப்பலில் அதிகபட்சம் நாற்பது முதல் நாற்பத்தியைந்து மணிநேரம் மட்டுமே கிடைக்கும். அதை மூன்று மாதமாக சொல்லி கொண்டே இருந்தார். மிக அதிகமாக வேலை இருந்த மாதத்திலும் அதே அளவு ஓவர்டைம் மட்டுமே வழங்கப்பட்டதால் நீலேஷ் இரண்டாம் இஞ்சினியரிடம் கேட்க அவர் “டாக் டு சீப்” என சொல்லிவிட்டார்.

நீலேஷ் என்னிடம் வந்தான். நான், விஜித், நீலேஷ் என மூவருமாக சீப் இன்ஜினியரின் அறைக்கு சென்றோம். “என்னா மூணு பேரும் ஒண்ணா வாறியோ, அடிக்க போறியளா” என சொல்லி சிரித்தவர் அமர சொன்னார். விசயத்தை சொன்னதும் இரண்டாம் இஞ்சினியரிடம் சொல்லி பத்து மணி நேரம் கூடுதலாக ஓவர்டைம் தர சொல்கிறேன் என முகம் மலர சொல்லி அனுப்பினார்.

எங்களுக்கு காலை எட்டுமுதல் ஐந்துவரை பணி இயந்திரஅறையில். மோட்டர் மேன்களில் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் என தினமும் இரவு ஒன்பது மணிக்கு இயந்திர அறைக்கு ரவுண்ட்ஸ்க்கு செல்ல வேண்டும். ஒருவர் நள்ளிரவு இரண்டு மணிக்கு பயர் ரவுண்ட்ஸ்க்கு போகவேண்டும். எனக்கு காலை ஆறுமணிக்கு பயர் ரவுண்ட்ஸ் முடித்து எட்டு முதல் ஐந்துவரை வேலை.
 

பத்து மணிநேரம் ஓவர்டைம் அதிகமாக தருகிறேன் என சொன்னவர், மறுநாள் காலை கூட்டத்திலேயே “மாதத்தில் நாங்கள் எத்தனை மணிநேரம் ஓவர் டைம் செய்கிறோம். செய்யும் வேலையைவிட அதிக சம்பளமே கிடைக்கிறது. கட்டாயமாக நாங்கள் செய்ய வேண்டிய  ஓவர் டைம் நேரமே முழுமையடைவதில்லை, இன்று முதல் மாலை ஐந்துமணிக்கு பின்னர் இரண்டு மணிநேரம் பணி செய்யுங்கள்” என்றார்.

 



தினமும் ஒரு மணிநேரம் ஓவர்டைம் ஆகிறது என்றோம். அப்படியெனில் கட்டாயமாக மேலும் ஒரு மணிநேரம் வேலை செய்ய சொன்னார்.

கப்பலில் பணியாளர்கள் மாறி இருபத்தி நான்குபேரில் பத்துபேர் கேரளா மற்றும் இருவர் தமிழ் எனவே ‘ஹீரோயிக் ஏஸ்’ எனும் கப்பலின் பெயர் ‘மல்லு ஏஸ்’ என செல்லமாக மாற்றம் பெற்றது. காப்டன் பெர்னாண்டோ மற்றும் தாய்லாந்தின் இரண்டாம் இஞ்சினியர் ஊருக்கு செல்லும் நாள் நெருங்கியது. மீண்டும் காப்டன் எட்கார்டோ வருவது உறுதியானது. காப்டன் எட்கார்டோவும் நெருங்கிய தொடர்பில் இருந்தார். மும்பை சார்ந்த அவரிடம் வரும்போது புதுப்பட சிடிக்களை  கொண்டுவர வேண்டவே அவரை போனில் அழைத்தேன். குலாலம்பூர் அலுவலகத்துக்கு சென்று கப்பலுக்கு விமானம் ஏற காத்திருப்பதாக சொன்னார் போனில் பேசிய அவரது மனைவி.

காப்டன் எட்கார்டோ பணியில் இணைந்த சில தினங்களுக்குப்பின், மஞ்சள் காமாலையால், உடல் முழுவதும் மஞ்சளாகி நான்கு மாதத்திற்கு முன் அமெரிக்காவில் மருத்துவ சோதனைக்குப்பின் தாய்லாந்துக்கு சென்ற பத்தி சாபின் தகவலை சொன்னார். Gall Bladder பித்தப்பை புற்றுநோய் முத்திய நிலையில் இருந்த அவர் ஊருக்கு சென்ற பத்தாவது நாள் இறந்துவிட்டார் என்றார்.

நாஞ்சில் ஹமீது,

24-June-2025.

sunitashahul@gmail.com.

தொடரும் நெடும் பயணங்கள்

 



இந்த கப்பலில் ஜனவரி மாதம் பதினான்காம் தேதி இந்தோனேசியாவின் தஞ்சுங்க் செக்காங்க்கில் பணியில் இணைந்தபோது கப்பல் அமெரிக்காவிலிருந்து  சரக்கை நிறைத்துக்கொண்டு வந்திருந்தது. மீண்டும் அமெரிக்காவுக்கே செல்லும் என முழு கப்பலும் யூகித்திருந்தது. சரக்கை முழுமையாக இறக்கியபின் கத்தாருக்கு போக சொல்லி உத்தரவு வந்தது.

 



கப்பலின் பயணம் என்பது சரக்கை நிர்வகிக்கும் நிறுவனத்தில் கையில் இருக்கும் (சார்ட்டரர்). எப்போது வேண்டுமென்றாலும், எங்கும் கப்பலை திருப்புவார்கள். கப்பலை வழியில் எங்கும் நிற்காமல் எத்தனை புயலடித்தாலும் இலக்கை எட்டி கரைசேர்ப்பது மட்டுமே கப்பல்காரனின் மிக முக்கிய பணி.

 அமெரிக்காவிலிருந்து ஆசியாவிற்கு கப்பல் வர ஒரு மாதம் பயணிக்க வேண்டும். நீண்ட பயணத்தில் கப்பல்காரன் கொஞ்சம் மெதுவாக மூச்சுவிட நேரம் கிடைக்கும். டிசம்பர் மாதம் ஹூஸ்டனில் சரக்கை நிறைத்துவிட்டு இந்தோனேசியாவிற்கு வருவதற்கு முன் ஜப்பானில் இருந்து கப்பல் அமெரிக்காவிற்கு சென்றிருந்தது.

ஆசியாவிலிருந்து அமெரிக்கா போய்விட்டு திரும்பிவர  இரு மாத பயணம். செய்து முடிக்கவேண்டிய பணிகளுக்கு நேரம் கிடைக்கும். துறைமுகம் விட்டபின் அடுத்த துறைமுகத்தை எட்டும் நாள் எங்கோ தூரத்தில் இருக்கும். எனவே கப்பலில் அப்போதிருந்த காப்டன் எல்லா வெள்ளி, சனிக்கிழமைகளிலும் மாலையில் பார்ட்டி வைத்துள்ளார். ஞாயிறுகளில் இரண்டு மணிநேரம் கிரிக்கெட்டும் ஓய்வும்.

நாங்கள் பணியில் இணைந்தபின் கப்பலின் பாதை மாறி கத்தாருக்கும், அங்கிருந்து பதினைந்து நாளில் தைவானுக்கும், சரக்கை ஏற்றும் பொருட்டு ஆஸ்திரேலியாவுக்கும் செல்லவேண்டி வந்தது. கப்பலில் நடந்த ஆய்வுகளில் தோல்வி, ஹாங்காங்கில் பங்கர் நிறைக்கும்போது பங்கர் பார்ஜின் கயிறுகள் அறுந்து, எண்ணெய் குழாய் அறுபடாமல் தப்பித்தது என சம்பவங்கள் நடந்தபோது “கப்பலின் அதிர்ஷ்டம்  போய்விட்டது, இந்தோனேசியாவில் பணியில் இணைந்த ஐவரில் ஒருவர் துரதிர்ஷ்டக்காரன்” என பேசிக்கொண்டார்கள். பணியாளர்கள் என் காதுபடாமல் துரதிஷ்டக்காரன் ஷாகுல் எனவும் முடிவு செய்தார்கள்.

குறிப்பாக ஹாங்காங்கில் பங்கர் நிறைக்குமுன் நடந்த கூட்டத்தில் “இங்கு பங்கர் எடுத்த அனுபவம் உண்டா” என காப்டன் கேட்டபோது, “நீட்  பங்கர் பத்து வருஷம் முன், கார் கேரியரில் இங்கு பங்கர் எடுத்தோம்” என சொன்னேன்.

ஹாங்காங்கில் பங்கர் நிரப்பும் பார்ஜ் அருகணைந்த ஒரு மணிநேரத்திற்குப்பின் ஏற்பட்ட கடும் கடல் சீற்றத்தால் பார்ஜ் கப்பலுடன் கட்டப்பட்டிருந்த கயிறுகள் அறுந்து பெரும் விபத்து தவிர்க்கப்பட்டது. அப்போதும் ஹாங்காங்கில் நீட் பங்கர் என்று சொன்ன துரதிருஷ்டக்காரன் ஷாகுலை தேடியதாக சொன்னார்கள். அதை கேட்டு வயிறு குலுங்க சிரித்தேன். இயற்கையில் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கும் ஷாகுலுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என.

நாங்கள் பணியில் இணைந்த அன்றே இந்தோனேசியாவில் கப்பல் கட்டப்பட்டிருந்த கயிறு ஒன்று அறுந்து தெறித்தது. எந்த விபத்தும் இல்லாமல் தப்பித்தோம்.

ஆஸ்திரேலியாவில் சரக்கு நிறைக்க சென்றபோது, காப்டன் ஊருக்கு செல்ல, இங்கு முன்பு இருந்த காப்டன் அருண் பிலிப் மெண்டோசா தனது மனைவியுடன் கப்பலுக்கு வந்தார். ஆஸ்திரேலியாவில் நிறைத்த சரக்கை சீனாவில் இரு துறைமுகங்களில் நிரப்பியபின் கப்பல் அமெரிக்காவை நோக்கி புறப்படும் உத்தரவு வந்தது. கொரியாவில் எரிஎண்ணெய் நிறைக்க நங்கூரம் பாய்ச்சி நின்றபோது பங்கர் பார்ஜ் அருகணையும் முன் எங்கள் கப்பலின் வயிற்றில் ஒரு செல்ல முத்தம் தந்ததில் இருபது மில்லிமீட்டர் தடிமனான இரும்பு பிளேட் உள் பக்கமாக வளைந்து விடவே, அதை ஆய்வு செய்து கீறல் ஏதும் இல்லை என உறுதி செய்ய ஒரு நாள் காத்திருந்தோம்.



அங்கிருந்து புறப்பட்டு பசிபிக்கடலில் பயணத்தை துவங்கியதும் புயல் ஒன்று வந்ததால் அதில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் இருக்க பயணப் பாதையை சற்று விலக்கி சென்றோம். அதனால் பயணநாட்கள் அதிகரித்து பனாமா கால்வாயை தாண்டி அமெரிக்காவின் ஹூஸ்டனை அடையும்போது ஒரு மாதத்தை தாண்டியிருந்தோம்.



நீண்ட பயணத்தில் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாக ஞாயிறுகளில் காலை பத்து மணிக்குமேல் ஓய்வும், கிரிக்கெட் விளையாட்டும். ரமலான் பண்டிகை, மோட்டர்மேன்கள் உமேஷ் பட்டேல், மரிய லீமேன், முதன்மை அதிகாரி ஆசிஷ் சௌத்ரி ஆகியோரின் பிறந்த நாட்கள் கொண்டாடப்பட்டன.

நான் பணிபுரியும் துறையான காஸ் பிளாண்டில் கம்ப்ரசர் கூலர்களை சுத்தம் செய்யும் பணிகளை திட்டமிட்டு முடித்தோம். பனாமாவில் கப்பலில் இருக்கும் மூன்று கிரேன்களின் ஆய்வு இருந்தது. மிட் ஷிப் கிரேன் எனப்படும் கப்பலில் மத்தியில் இருக்கும் கிரேனின் லிமிட் ஸ்விட்சுகள் சரியாக வேலை செய்யாமல் இருந்ததை கண்டுபிடித்து சரி செய்தோம். அது கொஞ்சம் கடினமாகவும், சில தினங்களையும் எடுத்துகொண்டது. கப்பலில் கேஸ் மாற்றம் நடந்த அதே நாட்களில் கிரேனின் வேலையும் வந்ததால் அதிக பணிநேரம் ஆகிப்போன நாட்கள் அவை.

  


ஹூஸ்டனில் கப்பலுக்கு பங்கர் நிறைத்து, சரக்கு நிறைக்கும் பணி முடியும்போது ஆசியாவை நோக்கி செல்லும் தகவல் உறுதியானது. ஹூஸ்டனில் காப்டனை தவிர கப்பல் பணியாளர்கள் அனைவரும் இரு குழுவாக பிரிந்து வெளியில் சென்று வந்தோம். காப்டன் இணையத்திற்கான மோடம் வாங்கி வைத்திருந்தார் எங்களுக்காக.

ஆறு மாதத்திற்கு ஒருமுறை செய்ய வேண்டிய ஆய்வுக்காக வெசல் மேனேஜர் வந்தார். கப்பலின் இணைய இணைப்பை மாற்றி அதிநவீன இணையத்திற்கான கருவி மற்றும் அதை பொருத்தும் நிபுணர் ஒருவரும் வந்து பொருத்திவிட்டு சோதித்துவிட்டு சென்றார்.

 



இலக்கிய நண்பர் செந்தில் மற்றும் மூத்தவர் ஆஸ்டின் சௌந்தர் அண்ணாவை சந்திப்பதாக இருந்த திட்டம் கப்பல் கரையணையும் நாள் கடைசிநேர மாறுதலுக்கு ஆனதால் சரியான நேரத்தை சொல்ல முடியாமல் அவர்களை சந்திக்க முடியாமல் ஆயிற்று.

 ஜூன் மாதம் இரண்டாம் தேதி காலை புறப்பட்ட கப்பல் அட்லாண்டிக் கடலில் ஆறு நாள் பயணித்து பனாமாவின் கிறிஸ்டோபலை அடைந்தது. எட்டாம் தேதி இரவு கால்வாயை கடந்து  பனாமாவின் பல்போவாவை தாண்டி பசிபிக் கடலில் இறங்கியது. இருபத்தியைந்து நாட்கள் நீண்ட பயணம் துவங்கியது.

   கப்பல்  ஜப்பானுக்கு செல்லும் வாய்ப்பு அதிகமாக இருந்தது. ஜப்பானின் என் எஸ் யுனைடட் நிறுவனத்துக்கு சொந்தமான இந்த கப்பல். அங்கு சென்றால் கப்பல் முதலாளிகள் வருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம். மீண்டும் ஜப்பானில் ஒரு sire 2.0 ஆய்வுக்கு பணித்தது சரக்கு நிறுவனம். கப்பல் முதலாளிகள் வருகைக்கும், ஆய்வுக்கும் கப்பலை தயார் செய்யும் பொருட்டு அனைவருக்கும் பணிகள். அமெரிக்காவில் வெசல் மேனேஜர் கண்டு சொன்ன குறைகளையும் களையவேண்டிய கட்டாயம்.


பசுபிக் கடலில் எங்களுடன் பயணித்த  masked Booby 


பணியின் அழுத்தம் கூடிய நாட்கள். முழு கொள்ளளவான நாற்பத்தி ஆறாயிரம் மெட்ரிக் டன் புரோப்பேனை கப்பலின் நான்கு தொட்டிகளிலும் நிறைத்ததால். தொட்டிகளின் அழுத்தம் மற்றும் வெப்பத்தை தக்க வைக்கும் பொருட்டு காஸ் பிளாண்டில் இருந்த நான்கு கம்பிரசர்களும் நில்லாது ஓடிக்கொண்டே இருந்தன. 

நள்ளிரவு ஒரு மணிக்கு கம்பிரசர்ர்-மோட்டார் இரண்டையும் இணைக்கும் ஷாப்ட்டிலுள்ள பியரிங்கை குளிர்விக்கும் எண்ணெய் தொட்டியின் அளவு குறைந்ததால் அலாரம் அடிக்க, காஸ் இஞ்சினியர் போய் பார்த்து எண்ணயை நிரப்பினார். இரண்டாம் எண் கம்பிரசர் சீல் பழுதாகி எண்ணெய் ஒழுகவே கம்பிரசரை அணைத்தார்.

அதை சரிசெய்யும் பொருட்டு அதன் பாகங்களை கழட்டினோம். ஷாப்டில் உள்ள ஷீலை மாற்ற வேண்டிய இடத்தில் இருந்த கப்ளிங் கழரவேயில்லை. அதற்கான டூல் ஒன்றை செய்ய வேண்டும் என சொன்னேன். ஒரு முழுநாளும் டூல் ஒன்று செய்து முயற்சித்த போதும் முடியவில்லை. இஞ்சின் பிட்டருடன் இணைந்து இன்னும் உறுதியான டூல் ஒன்று செய்ய குலாலம்பூர் அலுவலகம் பரிந்துரைத்தது. மீண்டும் ஒன்றரை நாள் எடுத்துகொண்டது உறுதியான டூல் செய்வதற்கு. சனி,ஞாயிறும் பணிசெய்தும் கப்ளிங் கழரவில்லை.டெக்கில் நான் ஜப்பானுக்கு சென்று சேரும்முன் முடிப்பதற்காக தொடங்கிய பணிகள் பாதியிலேயே நின்றது. அந்த பணிகளை விரைந்து முடிக்க முதன்மை அதிகாரி எனக்கு அழுத்தம் கொடுத்தார்.

Sire 2.0 ஆய்வுக்காக இரண்டாம் இஞ்சினியர் தினமும் காலை கூட்டத்தில் ஒவ்வொரு பாடங்களாக நினைவுபடுத்தி பயிற்சியளித்தார். ஜப்பானுக்கு ஆறு தினங்கள் இருக்கும்போது முதன்மை இஞ்சினியர் பயிற்சியளிக்க துவங்கினார்.

பராமரிப்பின் போது டெக்கில் நன்னீர் குழாய் ஒன்று ஒழுகியது. கப்பல் ஜப்பானை நெருங்கும்போது முழுகப்பலையும் நன்னீரால் கழுவி சுத்தம் செய்வார்கள். குழாய் உடைந்ததால் விரைந்து செய்து முடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் எனக்கு. அதில் ஒருநாள் போய்விட்டது. நான் டெக்கில் கழட்டிய குழாய்களின் யூ கிளாம்ஸ்களை முடிக்கவே முடியவில்லை. ஜப்பானின் கவாசாகி துறைமுகம் செல்லும் நாளில் குளிரில் காலை ஆறுமணிக்கே டெக்கில் சென்று பணிகளை செய்து முடித்தேன்.

கப்பல் Sire 2.0 ஆய்வுக்கும், கப்பல் முதலாளிகள் வருகைக்கும் தயாராகிவிட்டிருந்தது. டெக் பணியாளர்களின் கடின உழைப்பில் பெரும்பான்மையான துருக்கள் அகற்றப்பட்டு வண்ணசாயம் பூசப்பட்டு பளபளத்துகொண்டிருந்தது. ஜப்பானின் இரு துறைமுகங்களில் சரக்கு இறக்கவும் பணியாளர் மாற்றமும் இருந்தது.

முதல் துறைமுகமான கவாசாகியில் Sire 2.0 க்கான ஆய்வாளர் ஜப்பானில் வாழும் தென்னிந்தியர் ராமானுஜம் மனோஜ்  வந்தார். காலை பதினோரு மணி துவங்கி இரவு ஏழு மணிக்கு ஆய்வை முடித்து அறிக்கை வழங்கினார். மோட்டார்மேன், கேடட்டிடம் கேட்ட கேள்விகளுக்கு சரியான பதில் சொன்னதால் இரு பாசிட்டிவ் அப்சர்வேஷன் கொடுத்தார். காப்டன், முதன்மை அதிகாரி அனைவருக்கும் நன்றி கூறினார்கள்.

புதிய பணியாளர்கள் எட்டுபேர் வந்தனர். முதன்மை அதிகாரி, இரண்டாம் இஞ்சினியர் தவிர ஆறுபேர் வீட்டுக்கு புறப்பட்டு சென்றனர்.

முதல் துறைமுகத்தில் சரக்கை இறக்கி முடித்துவிட்டு அருகிலேயே இருந்த சீபாவுக்கு அருகில் நங்கூரம் பாய்ச்சி நின்றோம். ஒரு நாள் தாமதம். எட்டு புதிய பணியாளர்கள் வந்திருந்ததால்  காப்டன் ட்ரில்ல்ஸ் வைத்திருத்தார். நங்கூரத்தின் ஹைட்ராலிக் விஞ்சிலுள்ள எண்ணெய் குழாயில் ஒழுகல் இருப்பதை போசன் கண்டு சொல்ல முதன்மை அதிகாரி அழைத்தார். இரண்டடி நீளமுள்ள மிக சிக்கலான குழாய் கழட்டவே நான்கு மணி நேரம் எடுத்து கொண்டது.

காப்டனிடம் உடனே தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டு அனுமதி வாங்கினார்கள். ஏதாவது அவசரம் என்றால் நங்கூரத்தை உருவி கப்பலை நகர்த்தமுடியாத சூழல். அந்த அழுத்தம் என் மீது பாய்ந்தது. குழாயை விரைந்து சரி செய்து பொருத்தியாக வேண்டும். குழாயின் சிறு துவாரத்தை வெல்டிங்கால் சரிசெய்ய முயற்சித்தபோது குழாயின் தன்மை மோசமாக இருந்ததால், அந்த பகுதியை வெட்டி புதியதை வெல்டிங் செய்ய வேண்டிவந்தது.

எனக்கும் காஸ் இன்ஜினியருக்கும் ட்ரில்ஸ்லிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டு குழாய் பணியை செய்து முடித்து பொருத்தி நங்கூரத்தின் விஞ்ச் இயக்கப்பட்டு சரிபார்த்த பின்னர் காப்டன் நிம்மதியாக தூங்க சென்றார். இரண்டாம் துறைமுகமான ஷீபாவில் கப்பல் நிறுவன முதலாளிகள் தரப்பிலிருந்து கப்பலுக்கு வந்து முழுநாளும் தங்கியிருந்து கப்பலை பார்வையிட்டனர்.

போசன் மட்டும் ஸீமேன்(ab)க்கான மாற்று பணியாளர்கள் மாலையில் வந்து சேர்ந்தனர். முதன்மை அதிகாரி, இரண்டாம் இஞ்சினியர், போசன் ஜவாத், ab வினோத் என நால்வர் இறங்கி சென்றனர். கப்பலில் மொத்தமாக பத்துபேர் புதியவர்களாக இருந்தனர்.

ஜப்பானில் நண்பரும் எழுத்தாளருமான செந்தில் இருக்கிறார். ஜப்பானில் வெளியே செல்வதற்கான  அனுமதி வாங்க வேண்டி வந்திருந்த மின்னஞ்சல் தகவல் எனக்கு தெரியாமல் போய்விட்டதால் வெளியே சென்று நண்பர் செந்தில் மற்றும் முத்துவை சந்திக்கும் வாய்ப்பையும் இழந்தேன்.

கப்பல் ஜப்பானிலிருந்து மீண்டும் அமெரிக்காவை நோக்கி புறப்பட்டது. ஒரு மாத பயணம். பயணம் துவங்கிய அன்றே இரண்டாம் இஞ்சினியர் அனைவருக்கும் ஓய்வு அளித்தார். “வியாழக்கிழமையான இன்று ஞாயிறு  ஆக்கிவிடுவோம், நிறைய பணி எல்லாரும் செய்து களைப்பா இருப்பீங்க. டேக் ரெஸ்ட்” என்றார். அன்று அரபா தினமாக இருந்ததால் நான் நோன்பு வைத்திருந்தேன்.

எட்டாம் தேதி ஞாயிறு முடிந்தபோது மறுநாளும் ஞாயிறு என அறிவிக்கப்பட்டது. ஆசியாவிலிருந்து அமெரிக்காவிற்கு செல்லும்போது ஒரு நாள் அதிகமாகும். பத்தாம் தேதியான செவ்வாயன்று சர்வதேச தேதி கோட்டை தாண்டும் நாள். மேலும் ஒரு நாள் ஓய்வு எடுக்கும்பொருட்டு இரு ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆக்கினார் காப்டன்.

இரு ஞாயிறும் கிரிக்கெட் விளையாடியபின் இரண்டாம் இஞ்சினியர் “ப்ளீட் மானேஜர் Sire 2.0 பாசானதற்காக மெயில் அனுப்புனத பாத்துருபீங்க, நான் அப்ப இல்ல. எல்லா வேலையையும் செய்தது நீங்க. வாழ்த்துக்கள். ரொம்ப வேலை செய்தாச்சி. இந்த பயணத்துல அதிக பணி இருக்காது, எவ்வளவுதான் வேல செய்வது? கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆவோம். இந்த வாரம் கடசியில ஸ்போர்ட்ஸ் டே நடத்துவோம், கிரிக்கெட், டேபிள் டென்னில் டூர்ணமென்ட் நடத்துவோம்” என்றார். 

 

Gas Engineer.

குலாலம்பூர் அலுவலகம் கழராத கம்பிரசர் கப்ளிங்கை முயற்சி செய்து பார்க்க சொல்லியது. அதற்காக ஜப்பானில் தருவிக்கப்பட்ட ஹைட்ராலிக் புல்லர் மூலம் முயற்சித்தோம். காப்டன், முதன்மை இஞ்சினியர், முதன்மை அதிகாரி,இரண்டாம் அதிகாரி ஆகியோர் கம்பிரசர் அறையில் கூடினர். கப்ளிங் வரவே மாட்டேன் என்றது.

 



இரு தினங்களுக்கு பின் குலாலம்பூர் அலுவலகத்திலிருந்து  அனுமதி கிடைத்தது. கழராத கப்ளிங்கின் ஷாப்ட்டை கழட்டி இயந்திரஅறைக்கு கொண்டு சென்று காஸ் மூலம் சூடாக்கி கப்ளிங்கை கழட்டுவதை விரிவாக விவாதித்து நான், காஸ் இஞ்சினியர், இஞ்சின் பிட்டர், இரண்டாம் இன்ஜினியர், முதன்மை இஞ்சினியர் இணைந்து ஷாப்ட்டை கம்பிரசர் அறையிலிருந்து கழட்டினோம். காலை எட்டுமணிக்கு துவங்கி ஐந்து மணியாகியது. ஷாப்ட்டில் பேரிங்கும் உடைந்திருந்தது. பின்னர் காப்டன், முதன்மை அதிகாரி மற்றும் போசன் தலைமையில் டெக் குழு வர ஷாப்ட்டை பத்திரமாக  இயந்திர அறைக்கு கிரேன் மூலம் இறக்கினோம்.



மறுநாள் முழுவதும் கப்ளிங்கை சூடாக்கி கழட்டி பேரிங் மற்றும் புதிய சீல் பொருத்தி மாலை ஆறு மணிக்குமேல் ஷாப்ட்டை கம்பிரசர் அறைக்கு கொண்டு சேர்த்து பத்திரமாக கட்டிவைத்தோம். இப்படியாக அந்த கம்பிரசரை சரி செய்ய ஏழு நாட்கள் ஆகிவிட்டது. இரண்டாம் இஞ்சினியர் சொன்ன “இனி கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆக இருப்போம், ஸ்போர்ட்ஸ் டே நடத்துவோம்” என சொன்னதெல்லாம் முடியாமல் போய்விட்டது.

அந்த பணி முடிந்ததும் மூரிங் விஞ்சில் உள்ள ஹைட்ராலிக் குழாய் ஒன்று எனக்காக காத்திருந்தது. இருநூற்றி ஐம்பது பார் அழுத்தத்தில் எண்ணெய் வரும் தடிமனான குழாய் அது. குழாயில் ஓட்டை விழுந்த பாகத்தை மட்டும் வெட்டி புதிய குழாய் வெல்டிங் மூலம் இணைத்து அதை சரி செய்து பொருத்தி சோதனை செய்தபோது அதனருகிலிருந்த குழாயிலும் ஒழுகல். முழுமையாக மாற்றியாக வேண்டிய குழாய் அது.

 



இயந்திர அறையில் பாய்லர் ஓடாமல் பழுதாகி நின்றதை சரி செய்ய இரு தினங்கள் ஆனது இன்ஜினியர்களுக்கு. இவ்வாறாக நெடும்பயணம் அதிக பணிநாட்களாக அமைந்துவிட்டது. ஞாயிறான இன்று அனைவருக்கும் கொஞ்சம் ஓய்வு கிடைத்தது. காலை பத்து மணிக்கு கம்பிரசர் அறைக்கு போய் வந்து லாக் புக்கில் ரீடிங் எழுதினேன். இரவு எட்டுமணிக்கு ஒருமுறை கம்பிரசர் அறை ரவுண்ட்ஸ் மற்றும் லாக் புக் எழுதியது மட்டுமே எனது இன்றைய பணி. அதாவது இரண்டுமணி நேரம் மட்டுமே வேலை. நீண்ட நாட்களுக்குபின் ஓய்வு கிடைத்த நாள்.

ஜப்பானில் இருந்து நான்காம் தேதி இரவு புறப்பட்ட கப்பல் வரும் செவ்வாயன்று பனாமாவின் பல்போவாவை சென்றடைவோம். புதன்கிழமை கால்வாயை கடந்து அட்லாண்டிக் கடலில் நுழைவோம்.

நாஞ்சில் ஹமீது,

24-June-2025.

sunitashahul@gmail.com

தொடர்புடைய பதிவுகள்

ஹாங்காங்கில்

 நெடும்பயணம்