Tuesday, 24 October 2017

பனாமா -திருவனந்தபுரம் ஐம்பது மணி நேரம்.

அது 2008 ம் ஆண்டு ஐஜின் எனும் கார்கள் ஏற்றும் கப்பலில் பயிற்சி பிட்டராக டெக்கில் பணியாற்றினேன் .(2008 –மார்ச் முதல் ஆகஸ்ட் வரை)
சிங்கப்பூரிலிருந்து மார்ச் மாதம் சக பிட்டரான பிரினெல் டி சில்வா வுடன் ஏறினேன் .

   சிங்கப்பூர் வந்திறிங்கிய போது கப்பல் தாமதமானதால் விடுதியில் தங்கியிருந்தோம் .அதற்க்கு முந்தைய கப்பலில் இருந்தபோது மலேசியாவில் செய்யதலி அண்ணன் வீட்டில் அறிமுகமான நண்பர் மணியை அழைத்தேன் மாலையில் அவர் குடும்பத்துடன் விடுதியறைக்கே வந்து சந்தித்தார் .

 சிங்கப்பூரிலிருந்து தாய்லாந்தின் லாம்ச்சபாங் நகரில் உள்ள கப்பல் பழுதுபார்க்கும் யார்டில் பதிமூன்று நாட்கள் பாராமரிப்பு பணிகள் செய்துவிட்டு அங்கேயே கார்களை ஏற்றி விட்டு நீண்ட(26நாட்கள்) பயணமாக சிலி நாட்டின் (santiago )தலை நகரான சான்டியாகோவிலுள்ள துறைமுகத்தை அடைந்தோம் .

 பின்னர் கப்பல் அங்கிருந்து  குவாதமாலா,ஹோண்டாருஸ்,எல்சால்வர் ,நிராகுவா ,ஈக்குவாடோர்,கொலம்பியா ,மேக்ஸிகோ என ஓடியது .ஜூன்,ஜூலை மாதங்களில் சிலி யில் குளிர் காலம் பத்து நாட்கள் பயணத்தில் கப்பல்  மெக்ஸிகோவை அடைந்துவிடும் அங்கு கடும் வெப்பம் .

 ஈக்குவடாரை நெருங்கியதுமே வெப்பம் அதிகரித்துவிடும் .இருந்தாலும் மனதை மயக்கும் ஊர்கள் மெக்ஸிகோவின்  அக்கபுல்கோ ,மன்சநிலோ ,லார்சனோ கார்டினேஷ் .மறுபக்கம் வெராக்ருஸ் .
  ஆகஸ்ட் மாதம் பானாமாவின் பல்போவா துறைமுகத்தில் கப்பலிலிருந்து இறங்கினோம் .நான் ,பிட்டர் மனோஜ் உட்பட ஏழு பேர் .ஐந்து பேர் பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டை சார்ந்தவர்கள் .எனக்கும் மனோஜூக்கும் அன்றிரவு எட்டரை மணிக்கு விமானம் பானாமாவின் தலைநகரான பனாமா சிட்டியிலிருந்து .
மற்றவர்களுக்கு மறுநாள் காலை விமானம் ஆதலால் விடுதிக்கு வேறு காரில் சென்றனர் .

 குறைவான நேரமே எங்களுக்கு இருந்தது மயாமி செல்லும் விமானத்தை பிடிப்பதற்கு .ஏஜென்டின் மனைவி எங்களை விமான நிலையம் அழைத்துசெல்ல  காரோட்டி வந்திருந்தாள் .பேச்சு கொடுத்தேன் குழந்தைகள் இருக்கிறதா? இரண்டு குழந்தைகள் .இப்போது நான் ஆறு மாத கர்ப்பமாக இருப்பதாக சொன்னாள்.கார் சற்று மெதுவாக செல்வதற்கான காரணம் அப்போதுதான் புரிந்தது .வழியில் எங்கும் போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லாததால் சிக்கலன்றி ஆறரை மணிக்கு வந்தடைந்தோம் .

 பனாமா சிட்டி விமான நிலையத்தில் எங்களையும்,பயண பைகளையும் இறக்கிவிட்டு விடைபெறுகிறேன் என்றாள் பற்கள் தெரிய, நானும் மனோஜும் நன்றி கூறி  புன்னகைத்தோம்  . இரண்டு மணிநேரம் சர்வதேச விமானத்தை பிடிக்க மிக குறைவு
விமான நிலையத்தின் உள்ளே சென்றதும் ராணுவ உடையணிந்த வீரர்கள் இருவர் இடுப்பளவு உயரமுடைய ஒரு நாயுடன் வந்தனர் .வீரர்கள் எங்கள் பயண பைகளை கை சுட்டினர் .அந்த நாய் எங்கள் பைகளை உஸ்,உச ,உஸ் என மோப்பம் பிடித்தது .
பின் எங்களை உள்ளே செல்லுமாறு வீரர்கள் கையசைத்தனர் .பயண பைகளை எக்ஸ் ரே இயந்திரத்தில் சோதனையிடவில்லை.

     இருக்கை சீட்டு வாங்கும் இடத்தை கண்டடைந்து  பயண பைகளை அளித்துவிட்டு அங்கிருந்து மயாமி-நியூயார்க் –மும்பைக்கான இருக்கை சீட்டுகளை தந்துவிட்டு நியூயார்க்கில் எங்களது பைகளை எடுத்து மீண்டும் அடுத்த விமானத்தில் ஒப்படைக்குமாறு சொன்னாள் அங்கிருந்த பெண் .கடவு சீட்டில் அமெரிக்க விசா இருப்பதை சரிபார்த்தபின்னரே எங்களை பயணம் செய்ய அனுமதித்தாள் கோபா விமான பணிப்பெண்  கருப்பழகி.   நம்மூர் கருங்கல் சிலை போல .

  சிறுநீர் கழிக்க இயற்க்கை உந்தியது கட்டுபடுத்த இயலாதவாறு ,அவசரமாக ஓடினேன் சிறுநீர் கழித்தபின் தான் கவனித்தேன் இங்கெல்லாம் கழிப்பறைகளில் தண்ணீர் இருக்காது என்பதை  அதற்கு பிறகான தொழுகைகள் இயலாமல் போய்விட்டது .

  நானும் மனோஜும் நாங்கள் செல்லவிருக்கும் விமானத்தின் வாயிலை கண்டடைந்து காத்திருந்தோம்  வாயில் திறந்து பயணிகளை விமானத்தில் ஏற அனுமதித்ததும்  உள்ளே நுழைந்தோம் .
நள்ளிரவிற்கு பின் மயாமி விமான நிலையத்தை அடைந்தோம் .அடுத்த விமானம் நியூவார்க் நகரிற்கு, காத்திருந்தோம்  .அங்கிருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தே இருவரும் சற்று கண் அயர்ந்தோம் .

 அதிகாலை மீண்டும் இயற்கை  உந்துதல் வயிறு லேசாக வலித்தது .தண்ணீர் பிடித்து செல்ல குப்பைதொட்டிகளை துளாவினேன் போத்தேல் களை தேடி அப்போதுதான் அனைத்து குப்பைதொட்டிகளையும்  காலி செய்து புதிய பாலித்தீன் உறைகளை மாற்றியிருந்தனர் பணியாளர்கள் .
  சிறிது நேரம் காத்திருந்தேன் ஒருவர் பழசாறு போத்தலை குப்பைதொட்டியில் போட்டார் அதை எடுத்து கொண்டு தண்ணீர் பிடித்து கழிவறை சென்று வந்தேன்.உடலும் மனமும் சற்று தளர்வானது.எப்போதுமே கழிவுகள் வெளியேறும்போது ஒரு சுகம் .

  ஏனோ வெளிநாட்டினரை போல் காகிதத்தால் துடைக்கும் பழக்கம் நம்மால் இயலவில்லை. மனோஜிக்கு எந்த பிரச்னையும் இல்லை பல் தேய்க்க மட்டும் ஒருமுறை போய் வந்தான் . இளம் பெண்கள் மூவர் தள்ளாடியபடி அருகிலிருந்த இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர் .மனோஜ் அந்த மூவரும் குடி போதையில் கழிவறையில் வாயுமிழ்ந்து கொண்டிருந்ததாக சொன்னான் .
 அடுத்த விமானத்துக்கான நேரம் வரும் வரை தூங்கிகொண்டே இருந்தான் .

 அடுத்து செல்லவேண்டிய நியூவார்க் விமானத்தில் ஏறி கொண்டோம் .எனக்கும் மனோஜிக்கும் வேறு வேறு இருக்கைகள் .என்னருகில் ஒரு சிறுவன் அமர்ந்திருந்தான் .சற்று நேரத்தில் நடு வயதுடைய பெண்மணி அவனிடம் பயப்படாமல் பாதுகாப்பாக இருக்குமாறும் இருக்கை பெல்ட்டை எப்படி அணிவது என்றும் சொல்லிகொண்டிருந்தாள்.நான் அவளிடம் உன் மகனா என கேட்டேன் .ஆம் என்றாள். இந்த இருக்கையில் அமர்கிறாயா ?என்றதும் கண்கள் விரிய அவள் முகம் மலர்ந்தது .

 ஆனால் என் இருக்கை இதுபோல் ஜன்னலோர இருக்கையல்ல அதில் போக உனக்கு விருப்பமா என கேட்டாள்.அதனாலென்ன நீ உன் மகனுடன் பயணம் செய் என்றேன் .மகிழ்ச்சியுடன் என் கைகளை பற்றி நன்றி சொல்லி அவளது இருக்கைக்கு அருகில் என்னை அழைத்துசென்று  காண்பித்தாள்.மூன்று இருக்கைகள் கொண்ட வரிசையில் எனக்கு கடைசி இருக்கை என்னருகில் இடப்புறமான நடு இருக்கையில் விமான நிலையத்தில் நான் கண்ட மூன்று போதை பெண்களில் ஒருத்தி தொடை தெரிய அமர்ந்திருந்தாள்.

 வலப்புற நடை பாதையை ஒட்டிய இருக்கையில் அவளின் தோழி நல்ல நிறம் .இவள் கறுப்பு.விமானம் சென்று கொண்டிருக்கையில் எனக்கு தண்ணீர் தந்த விமான பணிப்பெண் கைதவறி தண்ணீரை  என் மீது கொட்டி விட்டாள் .பல முறை சாரி ,சாரி என சொல்லிவிட்டு காகிதத்தால் துடைத்துவிட்டாள் ஈரமான இருக்கையை .
  என்னருகில் இருந்தவள் எனக்கும் பேப்பர் கொடு இங்கும் தண்ணீர் கொட்டிவிட்டது என்றாள் சினத்துடன் .

 சற்று நேரத்திற்கு பின் இயல்பாக வலப்புறம் திரும்பினேன் அந்த இருக்கையில் இருந்த பெண் மேலாடையின்றி இளமுலைகள் தெரிய துயிலில் இருந்தாள் நான் திரும்பிய அதே கணம் அவளும் திரும்ப  விழிகள் சந்தித்தபின்னரே தன் மார்பகங்களை குனிந்து பார்த்தவள் அவசரமாய் திகைப்புடன்  கிழே விழுந்திருந்த தேங்காய்துருவல் துண்டை எடுத்து  போர்த்திகொண்டாள்.
 அதன் பின் நான் அவளை பார்க்கவேயில்லை .

நியூவார்க் விமான நிலையத்தில் எங்களது  பைகளை எடுக்க சொல்லி விமான பணிப்பெண் சொன்னாள் .இங்கே குடியுரிமை சோதனையும் இருந்தது .

  நியூவார்க் விமான நிலையத்தில் பத்து மணிநேர காத்திருப்பு .விமான நிலையத்தில் இருந்த கடையில் பழம் வாங்க சென்றேன் கடைகாரர் ஒரு பழம் ஒரு டாலர் என்றார் .என்னையறியாமலே இரண்டு பழம் வாங்கினால் இரு டாலர்களா? என தமிழில் கேட்டேன் .அவர் புன்னகைத்தவாறே இந்தியாவிலிருந்து வருகீர்களா என்றார். (எனக்கும் ஆச்சரியம் தான் எப்படி அந்நேரம் தமிழ் என் வாயில் வந்தது என .)தன்னை அறிமுகபடுத்திகொண்டு இலங்கை தமிழில் பேசினார் .ஆறு பழங்களை பையில் போட்டு தந்தவர் காசு வாங்க மறுத்துவிட்டார்.

  அங்கிருந்த இருக்கைகளில் அமர்ந்தே தூங்கினோம் .பத்து மணி நேர காத்திருப்பு சற்று அவஸ்தைதான் .மதிய உணவு நெருங்கியபோது மனோஜ் அந்த தமிழரிடம் வாங்க வேண்டாம் அவர் காசு வாங்க மாட்டார் எனவே வேறு கடையில் இரு பர்கர்கள் வாங்கி கொறித்து கொண்டோம் மதிய உணவாக .
மாலையில் தேனிருக்கு மீண்டும் இலங்கை தமிழரின் கடைக்கு சென்றோம் எனக்கு கறுப்பு டீயும் மனோஜிக்கு காபியும் இரு காகித குவளைகளில் தந்துவிட்டு அதற்கும் காசு வாங்க மறுத்து விட்டார் எப்போது உங்கள் விமானம் என கேட்டார் .

 தேநீர் அருந்துகையில் தெனிந்திய முகம் ஒன்று அருகில் இருப்பதை கண்டு புன்னைகையுடன் என்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டு உரையாடினேன் .
அவர் மலையாளி கொச்சி சொந்த ஊர் குடும்பத்துடன் அமெரிக்காவில் வசிப்பதாக சொன்னார் எட்டு ஆண்டுகளுக்கு பின் தந்தையை காண்பதற்காக ஊருக்கு செல்வதாக சொன்னார் .உனக்கு எப்படி மலையாளம் தெரியும் என கேட்டார் .

 இங்கே குடும்பத்துடன் வசித்தாலும் அவரும் மனைவியும் சந்திப்பது பெரும்பாலும் சாலையில்தான் .அவருக்கு இரவு பணி ,மனைவிக்கு பகல் நேர பணி .மனைவி பணி முடிந்து வீடு திரும்புகையில் இவர் பணிக்கு செல்ல வேண்டும் .

  சாலையில் இவர்கள் இருவரும் சந்தித்து கொள்வார்களாம் .என்னடா கொடுமை என நினைத்துகொண்டேன் .அந்த குறுகிய நேரத்தில் என்ன பேசிகொள்வார்களோ?

அவரும் நாங்கள் செல்லும் அதே நியூவார்க்-மும்பை விமானத்தில் பயணம் .பயண நேரம் நெருங்கியதும் விமானத்தில் அமர்ந்தோம் .இரவு எட்டுமணிக்கு புறப்படவேண்டிய விமானம் தாமதமாகவே புறப்பட்டது  அதிகமான விமானங்கள் தரை இறங்கிக்கொண்டே இருந்தது ஓடு தளத்தின் அருகின் எங்கள் விமானத்தை அரை மணிநேரம் நிறுத்தி வைத்திருந்தனர் ஜன்னல் ஓர இருக்கையில் அமர்ந்து பார்த்து கொண்டிருந்தேன் .மூவர் அமரும் இருக்கையில் நானும் மனோஜும் மட்டுமே .
  விமானம் பறக்க தொடங்கியதும் அமெரிக்காவின் சுதந்திரதேவி சிலை தெரிகிறதா என பார்த்தேன் .மனோஜ் கண்ணாடியை உடைத்து விடாதே என்றான் .

  இரவுணவு விமானத்தில் நல்ல சைவ உணவு வெற்றிலை பாக்கு போல தரும் அளவு தான் மிக குறைவு .இரவுணவு முடிந்ததும் அதே போல் மேலும் ஒரு உணவு பொதியை தந்துவிட்டு விளக்குகளை அணைத்துவிட்டனர் .மனோஜ் என் தொடைகளில் கால்களை நீட்டி படுத்து கொண்டான் .பெரும்பான்மையோர் நல்ல துயிலில் இருப்பது போல தோன்றியது .
 நான் சிறிது அமர்ந்தே துயின்றேன் .நீண்ட பயணம் குறுகலான இருக்கைகள் என்னால் சரியாக அமரவே இயலவில்லை .இரண்டு மணி நேரத்திற்கு பின் விமானத்தின் பின் புறம் போய் நின்றுகொண்டேன் .அங்கே அடிக்கடி தேநீரும் கிடைத்தது .

மும்பையை சேர்ந்த தமிழர் செந்தில்குமார் என்னை போலவே தூக்கமின்றி பின்பக்கம் வந்தார் .அறிமுகமானதும் என் இருக்கை காலியாக இருக்கிறது  அங்கிருந்து பேசுவோம் என சொன்னார் .
 அவர் ஆறு ஆண்டுகள் நியூயார்க் இல் வேதியியலில் தனது ஆராய்ச்சி படிப்பை முடித்து விட்டு தாயகம் திரும்புவதாக சொன்னார் .நியூமரலோஜி யிலும் தேர்ந்தவர் என்றார் .

எனக்கு அதற்க்கு முந்தைய ஆண்டு இருந்த தோல் வியாதி பற்றி அவரிடம் கூறினேன் .எனது பிறந்த தேதியை கேட்டுவிட்டு முற்றிலும் மாற்றிவிட முடியாது .எனினும் உணவு கட்டுபாடு மற்றும் சில பயிற்சிகளால் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கலாம் என்றார்.

 மொத்த பயண நேரத்தில் ஆறேழு மணி கழிந்தபின் மீண்டும் என் இருக்கைக்கு சென்று கொஞ்சம் துயின்றேன் .விழித்தபின் மீண்டும் பின்னால் போய் நின்று கொண்டேன் .இப்போது விமான பணிபெண்கள் கொஞ்சம் புன்னகைத்தனர் இருக்கையில் சென்று அமருங்கள் என சொல்லவில்லை . கேட்ட போதெல்லாம் கறுப்பு டீ தந்தனர் .

  இரவில் புறப்பட்டோம் வழிநெடுகிலும் கண்ணாடி வழி பார்த்தேன் இரவாகவே இருந்தது .பனிரெண்டு மணிநேரம் ஆனதும் விமானத்தின் விளக்குகளை எரியவிட்டனர் .பணிபெண்கள் அணி செய்து உதட்டு சாயம் பூசி வெண்ணிற பற்கள் தெரிய பிரேக் பாஸ்ட் என்றனர் .
காலை உணவு  ரொட்டியும் ,வெட்டிய பழத்துண்டுகளும் ,வெண்ணையும் ,ஜாமும் ,உடைத்த முட்டையை கலக்கி ஆவியில் வேக வைத்ததும் .வீட்டுக்கு போய் மீன்கறி வெச்சி சாப்பிட்டாதான் வயிறு நெறையும் என நினைத்துகொண்டேன்.

  உணவு உண்டு பணிபெண்கள் அவசரமாய் பயணிகளிடமிருந்து உண்ட மிச்சத்தையும் ,காலி தட்டுகளையும் அப்புறபடுத்தியபின் .விமான ஓட்டியின் அறிவிப்பு .இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் நாம் மும்பை சத்ரபதி சிவாஜி விமான நிலையத்தில் தரையிறங்க போகிறோம்.அங்கெ உள்ள வெப்பநிலை 27 டிகிரி என .நான் கடிகாரத்தின் நேரத்தை இந்திய நேரப்படி மாற்றினேன் இரவு ஒன்பது மணி அப்போது .
 நீண்ட நெடிய  பயணம் முதன் முறையாக பதினான்கு மணிநேரம் விமானத்தில்.

ஒன்பதரைக்கு மும்பையில் விமானம் இறங்கியது .நானும் மனோஜும் வெளியே வந்தோம் .மனோஜின் மனைவி வந்திருந்தார் .நான் எனது அறையின் நண்பர்கள் மைகேல் மற்றும் மாயாவியை வரசொல்லியிருந்தேன்.அவர்கள் நண்பர் நித்யாவின் காரில் வந்திருந்தனர் .மனோஜிடம் விடை பெற்று சற்று தள்ளி நண்பர் நித்யாவின் கார் நின்ற இடத்திற்கு நடந்தே சென்றோம் .

  இரவு பதொனொரு மணியிருக்கும் அறை சென்று சேரும்போது.குளிக்க தண்ணீர் இல்லை கை கால் கழுவினேன்.எனது பகல் ஒரே நாளில் இரவாகிவிட்டது.கையில் இருந்த மெல்லிய போர்வையை தரையில் விரித்து படுத்தேன் .பத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் தூங்கி கொண்டிருந்தனர் .தூக்கமே இல்லை இரவு முழுவதும் .

  அதிகாலை மூன்று மணிக்கு மேல் ஒரு மணிநேரம் துயின்றிருப்பேன் .நான்கரைக்கு எழுந்து நன்றாக குளித்தேன் தண்ணீர் வந்து கொண்டிருந்தது .தண்ணீர் பிடிக்கும் ஒருவரை தவிர அனைவரும் தூக்கத்தில் இருந்தனர் .அருகிலிருந்த பள்ளிவாசலுக்கு காலை தொழுகைக்கு சென்று வந்தேன் .

 திரும்பி வரும்போது அரையிருள் அறை நண்பர்கள் சிலர் விழித்திருந்தனர் .தேநீர் அருந்தலாம் என வெளியில் சென்றோம்.உம்மாவிற்கும் ,சுனிதாவிற்கும் அழைத்து சொன்னேன் .
 அடுத்த விமானம் காலை பத்து மணிக்கு மும்பையிலிருந்து –திருவனந்தபுரதிற்கு உம்மாவிடம் சோறும் மீன் கறியும் கொண்டு வர சொன்னேன் .

ஏழரைக்கு அறையிலிருந்து புறப்பட்டோம் நித்யாவே வந்திருந்தார் .மாயாவி என்னுடன் விமான நிலையம் வந்தார் .காரிலிருந்து இறங்கும்போது நடிகர் டில்லி கணேஷ் விமான நிலைய வாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்தார் .

 ஜெட் ஏர் வேய்ஸ் விமானம் .தமாதமாக புறப்பட்டது நாற்பத்தைந்து நிமிடங்கள் .திருவனந்தபுரம் செல்லும் உள்ளூர் விமானத்தில் எப்போதும் ஜன்னலோர இருக்கை கேட்டு பெற்று கொள்வேன் .விமானம் இறங்குகையில் கடற்கரையும் ,அந்த செம்மண் நிறமும் அடர்ந்த பச்சையான தென்னைமரங்களும் காண்கையில்  ஒரு உற்சாக மனநிலை தானாகவே வரும் .

  தரை இறங்கும்போது மணி பனிரெண்டே முக்கால் ஆகியிருந்தது .பல்போவாவில் புறப்பட்டு ஐம்பது மணி நேரத்துக்கும் மேல் அதிகமாகியிருந்தது .சாலிமும் ,ஷேய்க் ம் ,சுனிதாவும் ,மாமியும் உம்மாவும் வந்திருந்தனர் .ஷேய்க் கார் ஓட்டினான் .வழியில் அனைவரும் ஒன்றாய் அமர்ந்து உம்மா கொண்டு வந்திருந்த சுவையான மீன்கறியும் சோறும் தின்றோம் .


  இரு நாட்களுக்கு பின் இப்போதுதான் என் வயிறு நிறைந்தது .

ஷாகுல்  ஹமீது

Sunday, 3 September 2017

இணையம் இல்லை

நான் தற்போது இருக்கும் கப்பலில் இணைய வேகம் போதுமானதாக இல்லாததால் என்னால் எந்த பதிவையும் வலையேற்ற இயல வில்லை .வலையேற்றம் செய்ய முடியாது என்ற மனநிலையே பெரிதாக எதையும் எழுதவும் இல்லை .
  விரைவில் முன்பு போல் நல்ல கட்டுரைகளுகடன் வருவேன் .
ஷாகுல் ஹமீது
04-sep-2017

Saturday, 8 April 2017

பாஸ்ட் ட்ராக் –ன் சேவை மோசடி

              பாஸ்ட் ட்ராக் –ன்  சேவை மோசடி
      கடந்த 2 ம் தியதி  ஞாயிற்றுகிழமை  உறவினர் திருமணதிற்கு குடும்ப உறுப்பினர்கள் திருவனந்தபுரம் செல்ல வேண்டி இருந்தது.          நாகர்கோயில் பாஸ்ட் ட்ராக் ஐ அழைத்து ஒரு ஏ.ஸி  தவேரா கார் வேண்டுமென கேட்டேன் .

     ஏ.ஸி இல்லாமல் 2310 ரூபாயும் ,ஏ.ஸி காருக்கு 2470 ரூபாயும் என  அங்கு பணியிலிருந்த பெண் கூறினாள்(6 மணிநேரத்திற்கு மட்டும்) .ஏ.ஸி தவேரா காரை அனுப்பிவைக்கும்படி சொன்னேன் .

    குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மாலை நான்கு மணிக்கு கார் வந்தது பெண்களும் ,குழந்தைகளும் புறப்பட்டு சென்றனர் .மறுநாள் 3 ம் தியதி திருமணதிற்கு செல்ல வேண்டியிருந்ததால் நான் அன்று செல்லவில்லை .
  
   அனைவரும் இரவு பத்துமணிக்கு திரும்பி வந்தனர் .காரின் ஓட்டுனர் பாஸ்ட் ட்ராக்கில் அழைத்து கேட்டுவிட்டு வாடகை கட்டணம் 2500 ரூபாய் பெற்றுகொண்டார் .

    என் மனைவி  வீட்டிற்கு வந்ததும் வண்டியில் ஏ.ஸி சரியாக வேலை செய்ததா என கேட்டேன் .காரில் ஏசியே இல்லை என்றாள் .

     இங்கிருந்து புறப்பட்டவுடன் ஓட்டுனரிடம் ஏ சியை போடசொன்னதும் காரில் ஏ ஸி இல்லை என சொல்லியுள்ளார் .ஆனால் ஏ ஸி காருக்கான வாடகையை வசூலித்துள்ளார் .

   இரவு பத்தரை மணிக்கு நாகர்கோயில் பாஸ்ட் ட்ராக் ஐ அழைத்துகேட்டேன்  சார் எங்களுக்கு காரில் ஏ ஸி இல்லை என்பதே தெரியாது .ஓட்டுனர் சொல்லுவதை வைத்து தான் நாங்கள் அனுப்பிவைத்தோம் என்றனர்.
    
அவர்கள் அனுப்பிவைக்கும் வாகனம் என்ன நிலையில் இருக்கிறது என்பதை பாஸ்ட் ட்ராக் நிறுவனம் அறிந்திருக்கவில்லை.
 என்னிடம் அதிக கட்டணம் வசூலித்தது பற்றி கேட்டபோது எனது தொலைபேசி எண்ணை பெற்றுகொண்டு ,காலையில் பேசுகிறோம் என்றனர் .
   மறுநாள் மாலை நான்கு மணிவரை அழைப்பு வரவில்லை .மாலையில் மீண்டும் நானே அழைத்தேன் .நான் வண்டி பதிவு செய்த பெண் மறுமுனையில் பேசினாள். மேனேஜரிடம் பேசிவிட்டு அழைப்பதாக சொன்னாள்.அழைக்கவே இல்லை .

    பின்பு நாகர்கோயில் பாஸ்ட் ட்ராக் -ன்  இன்சார்ஜ் அருண் என்பவர் வங்கி கணக்கை தாருங்கள் மீதி பணத்தை வங்கியில் செலுத்தி விடுகிறோம் என்றார் . .கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை  வங்கிகணக்கை பெற்று கொண்டு இன்று வரை பணத்தை திருப்பி தரவில்லை.
   
     தங்களது ன் நிறுவனத்தை நம்பி பயணம் செய்யும் வாடிக்கையாளர்கள் பயணம் செய்யும் வாகனம் நிலைமையில் இருக்கிறது ,பயணம் செய்ய உகந்ததா,வாடிக்கையாளரின் பாதுகாப்பு என எதிலும் அக்கறையின்றி பாஸ்ட் ட்ராக் நிறுவனம் செயல்படுகிறது என்பதை புரிந்து கொண்டேன் .
ஷாகுல் ஹமீது ,

09-04-2017.

Thursday, 9 February 2017

காபத்துல்லாஹ்

                          காபதுல்லாஹ்


கடந்த ஜனவரி மாதம் இருபதாம் தியதி  சவூதி அரேபியாவின் மெக்கா நகரிலுள்ள புனித காபாவை தரிசிக்கும் வாய்ப்பை அந்த ஏக இறைவன் தந்தான் .
எனது தாயுடன்

எனது தாயும் ,சகோதரியுடனும் மிக சிறப்பாக உம்ரா கடமையாற்றினோம் .
  எனது தாய்க்கு கடந்த 2012 ம் ஆண்டு இடது கால் மற்றும் 2014 ம் ஆண்டு வலது காலில் மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சைசெய்யப்பட்டுள்ளது .அனைவரின் பிரார்த்தனைகளினால் ஏக இறைவன் எங்களது பயணத்தையும் உம்ரா ,தவாப் மற்ற அமல்களை எளிதாக்கி வைத்தான் .

 கடந்த இருபதாம் தியதி அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு  திருவனந்தபுரம் விமான நிலையத்தில் இருந்து எட்டு மணிக்கு ஓமான் ஏர்லைன்சில் மஸ்கட் வழியாக  நீண்ட விமான பயணம் செய்து ஜெத்தா நகரை அடைந்தோம்.
      மாலை ஆறு மணிக்கு  அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஒரு மணிநேரத்துக்கு மேல் பேருந்தில் பயணம் செய்து மெக்காஹ் நகரை அடைந்தோம் .

  அறைகளுக்கு சென்று பயண பைகளை வைத்துவிட்டு இரவு உணவும் ,இஷா தொழுகையும் முடித்துவிட்டு உம்ரா செய்வதற்காக ஹரம் ஷெரிப் ன் கிங் பகத்(GATE NO 79 KING FAHAD ) வாயில் வழியாக உள்ளே நுழையும்போது நள்ளிரவு மணி 12 ஐ நெருங்கியிருந்தது .
  உம்ரா கடமையை முழுமையாக செய்து முடிக்கையில் அதிகாலை மூன்று மணி.
   பழக்கமே இல்லாத நீண்ட விமான பயணம்.(எங்கள் குழுவில் எங்கள் இருவரை தவிர அனைவருக்கும் முதல் விமான பயணம்) இரு இரவுகள் தூக்கமின்றி மிக களைப்புடன் தான் சென்று சேர்ந்திருந்தோம் .
      காபாவை சுற்றி ஏழு முறை நடந்து தவாபும் ,வாஜிபான இரண்டு ரக்காத் தொழுகையும் ,சிறிது ஸம் ஸம் நீர் அருந்திவிட்டு ,சபா ,மர்வா மலைகளுக்கிடையில் ஏழு முறை நடந்து கடமையை நிறைவேற்ற அந்த இறைவனே சக்தியை தந்தான் .11 நாட்கள் மெக்கா விலும் 4 நாட்கள் மதீனாவின் மஸ்ஜிதுல் நவபியிலும் அமல்கள் செய்துவிட்டு இறையருளால் கடந்த 6 தியதி அனைவரும் நலமுடன் ஊர் வந்து சேர்ந்தோம் .எல்லா புகழும் இறைவனுக்கே .
மஸ்ஜிதுல் அல் நபவி மதீனா 

  இரண்டு கால்மூட்டுகளும் மூட்டுமாற்று அறுவை சிகிச்சை  செய்த எனது தாய் இறை அருளால் இதை சிறப்பாக செய்ய முடிந்தது . எனவே இயலாதவர்கள் என யாருமில்லை .எண்ணத்தை வையுங்கள் இறைவன் அனைவருக்கும் உம்ரா மற்றும் ஹஜ் செய்வதற்கான வாய்ப்பை தருவான் .
  கபாதுல்லாஹ் உலக முஸ்லீம்களின் சங்கமம் எனும் தலைப்பில் இதை விரிவாக எழுதி எனது வலை பூவில் பதிவேற்றம் செய்யவிருக்கிறேன்.

ஷாகுல் ஹமீது ,

09-02-2017.

Sunday, 15 January 2017

மீனவ நண்பர்களின் பொங்கல் விழா

              

       நண்பர்கள் அனைவருக்கும் பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.நேற்று எங்களூரின்  கடற்கரை கிராமமான கேசவன் புத்தன்துறையில் மிக சிறப்பாக நடக்கும்  பொங்கல் விழாவில் கலந்துகொள்ளும் நற்பாக்கியம் எனக்கு கிடைத்தது .குழந்தைகளும்,முதியவரும்,வாலிபர்களும்,பெண்டிரும்  நான்கு நாட்கள் மிக உற்சாகத்துடனும்,மகிழ்ச்சியுடனும் கொண்டாடி வருகின்றனர் .

       நேற்று  இரவு ஏழரை மணிக்கு கேசவன் புத்தன்துறையிலிருந்து வந்திருந்த நண்பர்களின் காரில் நானும் எழுத்தாளர் மீரான் மைதீன்அவர்களும் சென்றோம் .கார் விழா மேடையை நெருங்கும்போதே ஒலி பெருக்கியில் சிறப்பு விருந்தினர் வந்துவிட்டார்கள் அவர்களை 
வரவேற்கிறோம் என கேட்டது .

தமிழ் தாய் வாழ்த்து 

    விழாகுழுவினர் எங்களை வரவேற்று பங்கு தந்தையின் இல்லத்திற்கு அழைத்து சென்றனர் .பங்குதந்தை முகமன் சொல்லி வரவேற்றார் பங்குதந்தையுடன் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு .அங்கேயே இரவுணவுக்கு அழைத்தனர் .பின்னரே இரண்டாம் நாள் நிகழ்சிகள் தொடங்கின.
      
இது இங்கு நடைபெறும் 50 வது பொங்கல் விழா .மிக ஆச்சரியமாக இருந்தது எனக்கு .இந்த விழாவில் என்னை கலந்துகொள்ள அழைத்த மீனவ நண்பர் அன்த்ரியாசுக்கு வயது நாற்பதே இருக்கும் .விழா குழுவின் இளைஞர்கள் பலருக்கும்  இன்னும் நாற்பதை எட்டாதவர்களே .

     இங்கிருக்கும் கிறிஸ்துவ ஆலயம் கட்டி ஐம்பத்து மூன்று  ஆண்டுகள் ஆகிறதாம் .இந்த கிராமத்தின் மூத்தவர்கள் தொடங்கிய பொங்கல் விழாவை இப்போதும் இங்குள்ள இளையவர்கள் சிறப்பாக நடத்துவதால் ஊர் மக்கள் ,பங்குத்தந்தையின் ஆதரவும்,பங்களிப்பும் விழா குழுவுக்கு கிடைத்ததில் எனக்கு வியப்பேதும் இல்லை .
  
   ஒரு மீனவ கிராமத்தில் கிறிஸ்துவ சமுதாய மக்களால் கொண்டாடப்படும் விழாவில் ,அவர்கள் சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்து கௌரவித்தது ஒரு இசுலாமியரை .(பிரபல எழுத்தாளர் மீரான் மைதீன் ).
  மீரான் மைதீன் அவர்கள் நாடகம் ,சிறுகதை ,நாவல்கள் ,திரைப்படம் என பல துறைகளில் இயங்கும் ஒரு ஆளுமை .எனக்கு மிக நெருகிய நண்பர் .

 பொங்கல் பண்டிகை தமிழர் திருநாள் என்பதற்கு இந்த ஒரு சான்றே போதுமானது .

    விழாவில் பேசிய மீரான் மைதீன் அவர்கள் விவசாயிகள் அறுவடைசெய்து,புது பானையில் பொங்கலிடுவர்.மீனவ சமுதயாத்திற்கு கடல்தானே வாழ்வாதாரம் ,மீன்தானே விளைபொருள்.
 இங்கு நடக்கும் இந்த ஐம்பாதவது பொங்கல்விழாவில் கலந்துகொள்வதில் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறேன் .இந்த விழாவை நடத்தும் பலர் இந்த பொங்கல் விழா துவங்கியபோது பிறந்திருக்கவே இல்லை .
  
 
சிறப்பு விருந்தினர் மீரான் மைதீன்
 இந்த கடற்கரை மக்களின் வாழ்வு நாங்கள் அறியாதது இப்போது மீனவ சமுதயாதயத்தை ஜோ டி குருஸ் அவரின் ஆழிசூழ் கடல் நாவல் மூலம் இந்த மக்களின் வாழ்வு நாங்கள் எண்ணியதுபோல இல்லை  எவ்வளவு கடினமாது என அறிந்தோம் . இன்னும் பலரும் இங்கிருந்து எழுத வரவேண்டும் என்றார் .
  
   மேலும் எதற்காக இந்த பொங்கல் விடுமுறையை கட்டாய விடுமுறையிலிருந்து அகற்றினார்கள் என இப்போதுதான் புரிகிறது.இது போன்ற விழாக்களால் மனித சமுதாயம் ஒற்றுமையாக ,மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது .ஆகவே இது போன்ற விழாக்கள் மனித சமுதாயத்திற்கு தேவை என்றார் .
  
  நான்கு நாட்கள் விழாவில் நாங்கள் கலந்துகொண்டது இரண்டாம்நாள் .காலையில் ஐம்பது பானையில் பொங்கலிட்டு ,கோல போட்டியும் நடந்துள்ளது .இரவில் சிறுவர்களுக்கான மாறுவேட போட்டியும் நடைபெற்றது.மாறுவேட போட்டியில் கலந்துகொண்ட சிறுவர் ,சிறுமியரை விட அவர்களின் பெற்றோரே மிக மகிழ்ச்சியுடன் இருந்ததை கண்டேன் .

   மேலும் நீச்சல் போட்டி ,கட்டுமர போட்டி ,ஜோடி பொருத்தம் என அனைத்து வயதினருக்குமான விளயாட்டு போட்டிகளும் நடைபெறயுள்ளது .
   மேலும் பேச்சு போட்டியில் வெற்றி பெற்ற சிறார்கள் மேடையில் பேசினார்கள்.பாட்டு போட்டியில் வென்ற  சிறுவன் தனது பாடல் திறமையை வெளிபடுத்து இந்த மேடை உதவியது . மாணவிகளின் சிறப்பு நடனமும் நடைபெற்றது .
சிறப்பு நடனம் 

 பெரும்பான்மையான ஊர் மக்கள் ஆலயத்தின் முன்பிருந்த மைதானத்தில் அமைதியாக ,மகிழ்ச்சியுடன் நிகழ்ச்சிகளை கண்டு ரசித்துகொண்டிருன்தனர்.

  மதங்களை கடந்து இது போல நடைபெறும் விழாக்காளால் மனிதநேயமும் ,ஒற்றுமையும் வளர்கிறது .இதற்காக எத்தனை விழாக்கள் வேண்டுமென்றாலும் நடத்தலாம் என அங்கிருந்து புறப்படும் முன் வேண்டிகொண்டேன் .

   தமிழர் திருநாளாம் பொங்கல் வாழ்த்துக்கள் மீண்டும் ஒருமுறை .

ஷாகுல் ஹமீது ,



15-01-2017.

Tuesday, 20 December 2016

ஈராக் போர் முனை அனுபவங்கள் 29

                       விடை தந்த ஈராக் 
  
எட்டாம் தியதி காலை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இருந்தேன் .அதிகாலை நல்லகுளிர் .சுடுநீரில் குளித்து தயாராகி ஏழு மணிக்கெல்லாம் விடுதியின் வரவேற்பறைக்கு வந்துவிட்டேன்.பாக்தாத்தின் விடுதியறையில் இருந்த எழு நாட்களும் சற்று சிரமமாகவே இருந்தது எனக்கு .மதியம் மூன்று மணிக்கு தான் விமானம் பாக்தாத் –அம்மான்-மும்பைக்கு .விமான சீட்டும் ,கடவுசீட்டும் தந்து அனைவரின் ஆவணங்களும் சரிபார்த்தபின் ஒன்பது மணிக்கு மேல் எங்களை அழைத்து சென்றனர் .
 

 என்னுடன் செல்வராஜ் உட்பட ஆறு பேர் ஊருக்கு செல்ல தயாரானோம். பாதுகாப்பு வீரர்கள் சிறிய கார்களில் பாக்தாத் பன்னாட்டு விமான நிலையம் அழைத்துசெல்ல வந்தனர் .ஒரு காரில் இருவர் மட்டுமே .ஒரு ஓட்டுனரும், ஒரு பாதுகாப்பு வீரர் ஒவ்வொரு காரிலும் பாதுகாப்புக்காக வந்தனர். பாதுகாப்பு வீரர்களும் ,வாகன ஓட்டுனரும் தாடி வளர்த்து ,அரபிகளை போன்ற உடையணிந்திருந்தனர் .மாறுவேடம் தான் .பாதுகாப்புகாக வெள்ளைக்கார வீரர்களின் யுக்தி அது .

  காரில் ஏறும் முன் பாதுகாப்பு விசயங்களை எங்களுக்கு விரிவாக விளக்கினர் .முன்பு நான் திக்ரித் –பாக்தாத் பயணத்தில் உள்ளதை போன்றே காரில் இருந்து கீழே இறங்க கூடாது  பாதுகாப்பு வீரரின் அனுமதியின்றி,அவ்வாறு இறங்கவேண்டிய சூழ்நிலையில் கீழே இறங்கிவிட்டால் எக்காரணத்தைக்கொண்டும் ஓட கூடாது .இங்கிருந்து 20-30 நிமிட பயணதூரம் மட்டுமே என்றனர் .

  பயணப்பைகளை காரில் ஏற்றினோம் .நாங்கள் ஆறுபேரும் மூன்று கார்களில் ஏறிகொண்டோம் உடன் பாதுகாப்பு வீரர்களும் .முப்பது நிமிடத்திற்குள் பாக்தாத் விமான நிலையம் வந்தடைந்தோம்.பாக்தாத் பன்னாட்டு விமான நிலையம் என்ற பதாகை எங்களை வரவேற்றது ஊர்செல்வது உறுதியாகிவிட்ட உற்சாகம் தொற்றிகொண்டது .

  பாக்தாத் விமான நிலையம் உலகின் நவீன வசதிகளுடன்,உயர்தரத்தில் இயங்கிய பன்னாட்டு விமான நிலையமாக  இருந்திருக்க வேண்டும் .விமான நிலைய உள் கட்டமைப்புகள் அதை உறுதி செய்தது.
 விமான நிலைய வாயிலில் இறங்கியதும் பாதுகாப்பு வீரர்கள் எங்களை விரைவில் விமான நிலையத்திற்குள் கொண்டு விட்டனர் .பயணப்பைகளை அவர்களே கொண்டு வந்து தந்தனர் .எங்களிடம் கைகுலுக்கி ஹாவ் எ ஸேப் ஜெர்னி என விடைபெற்றனர் .

    ஈராக் போர் தொடங்கியதிலிருந்து பாக்தாத் பன்னாட்டு விமான நிலையம் செயல்படாமல் முடங்கிப்போய் செயலற்று இருந்தது.இப்போது ஒரு தனியார் நிறுவனம் அதை இயக்கிகொண்டிருக்கிறது .தினமும் ஒரு விமானத்தை இயக்குகிறது ஜோர்டானின்  அம்மான் நகருக்கு .
 பயணப்பைகளை அளித்துவிட்டு ,குடியுரிமை பரிசோதனைகளையும் முடித்துவிட்டு காத்திருந்தோம் .உண்மையாகவே இப்போதுதான் பயணம் உறுதியாயிற்று என்றே சொல்லலாம் .
  
  அனைத்து சோதனைகளும் முடிந்தபின் பயணம் செய்யவேண்டிய விமானம் வரை நடந்தே சென்றோம்.அருகில் சென்றதும் எங்கள் பயணபைகள் இருக்கிறதா என  பார்க்க சொன்னார்கள் விமான நிலைய ஊழியர்கள்  பைகளை பார்த்து உறுதிசெய்ததும் விமானத்தில் ஏறிக்கொண்டோம்.அது ஒரு சிறிய விமானம் முப்பதுபேர் மட்டுமே பயணம் செய்யக்கூடியது.ஒரே ஒரு விமான பணிப்பெண் ஒரு சாக்லேட் மட்டும் புன்னகையுடன் தந்தாள்.நாற்பது நிமிட பயணம்  ஜோர்டானின் அம்மான் நகருக்கு .அங்கிருந்து ராயல் ஜோர்டன் விமானத்தில் அபுதாபிக்கு பயணித்தோம் .

   கடந்தமுறை விடுமுறையில் சென்றபோதும் அபுதாபி வழியாக சென்றதால் அபுதாபி விமான நிலையம் இப்போது நல்ல பரிச்சயமாகியிருந்தது.ஆறு மணிநேரம் எளிதாக கடந்துசென்றது .
  அபுதாபியில் ஆறு மணிநேர காத்திருப்புக்கு பின் கல்ப் ஏர் விமானத்தில் மும்பைக்கு காலையில் வந்துசேர்ந்தோம் .இப்போதும் செல்வராஜின் பயணபைகள் வரவில்லை .இந்தியாவிலிருந்து சென்றபோதும் அவனது பைகள் கிடைக்காததாலேயே செல்வராஜ் ஈராக் சென்ற இருபது நாட்களுக்குள்ளாக திரும்பி வருகிறான் .பாக்தாத் விடுதியறையில் இருந்த அவனின் கதையைகேட்டு இந்தியர்கள் சிலர் கொடுத்த பொருட்களும்,பையும் இந்த முறையும் கிடைக்கவில்லை .

   9 ம் காலை பத்தரைமணிக்கு ஜெட் ஏர்வேய்ஸ் விமானத்தில் மும்பை-திருவனந்தபுரம் பயணித்து மதிய வேளையில் சென்று இறங்கினேன் .விமான நிலையத்தில் எனது தந்தையும் ,இளைய சகோதரனும் ,மணப்பெண்ணின் சகோதரி ,தாய், தந்தை  வந்திருந்தனர் .என்னை பெண்வீட்டார் இப்போது தான் முதல்முறையாக  பார்க்கின்றனர் ,நானும் அவர்களை .

  9 ம் தியதி தான் முன்பு திருமணநாளாக குறித்து பெண்வீட்டார் மண்டபமும் முன்பதிவு செய்துவைத்திருந்தனர் .பின்பு அதே டிசம்பரில் 16 ம் தியதி என வேறு நாள் குறிக்கப்பட்டு சிறப்பாக திருமணம் நடந்தது .கடந்த நான்கு தினங்களுக்கு முன் பனிரெண்டாம் வருட திருமண நாளை சிறப்பாக கொண்டாடி மகிழ்ந்தோம் .
முற்றும் .

கடந்த  நான்கு மாதங்களாக நான் எழுதிவந்த ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் இந்த பதிவுடன் முடிவடைந்தது .
  
எழுத்தாளர் ஜெயாமோகன் அவர்களின் நண்பர் ஈரோடு கிருஷ்ணன் அவர்கள் என்னை கடந்த மார்ச் மாதம் சந்தித்தபோது ஈராக் குறித்து எழுதுங்கள் என்றார் .கடந்த ஜூன் மாதம் முதல் கப்பலில் பணியில் இருந்த போது சில பயண அனுபவங்களை எழுதி எனது வலைப்பூவில் பதிவிட்டேன் .தொடர்ந்து சதாமின் அரண்மனையில் எனும் வந்த பதிவை படித்துவிட்டு மூத்தசகோதரியும் ,தாவரவியல் பேராசியையுமான லோகமாதேவி அவர்கள் ஈராக் போர் அனுபவங்களை அறிய ஆவலாய் இருக்கிறேன் ஒரு தொடராக எழுதுங்கள் என்றார் .எழுத ஆரம்பித்த போது பத்து அல்லது பதினைந்து பதிவுகள் வரும் என நினைத்தேன் .
  
  சதாமின் அரண்மனையில் என்ற பதிவையும் சேர்த்து மொத்தம் முப்பது பதிவுகள் வந்துவிட்டன .புதிதாக எழுத தொடங்கிய எனக்கு இது ஒரு நல்ல பயிற்சியாக இருந்தது .
  இதுவரை தொடர்ந்து வாசித்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றியை தெரிவிக்கிறேன் .மேலும் என்னை ஊக்கபடுத்திய நண்பர்கள் முத்து,தர்மா சகோதரன் பிரபு ,சுஜாதா,சுமதி ,சிஸ்டர் கரோலின் ,சையதலி அண்ணன்,ஒவ்வொரு பதிவிற்கும் தவறாமல் பின்னூட்டம் எழுதிய சகோதரி லோகமாதேவி அவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகளை தெரிவிக்கிறேன் .
   இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு எங்களூரின் எழுத்தாளர் மீரான் மைதீன் அவர்களை சந்தித்தபோது என்னிடம் ஷாகுல் உங்கள் பணியும் பயணமும் யாருக்கும் கிடைக்காதது உங்களின் அன்றாட நிகழ்வுகளை பதிவு செய்யுங்கள் என்றார் .எனது தோழி தாமரை செல்வியும் என்னை எழுதுமாறு சொன்னார் .அப்போது நினைக்கவேயில்லை என்னால் எழுத முடியும் என .
  தொடர்ந்து எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் தொடர்பும் ,நட்பும் கிடைத்தது .நண்பர் மூலமாக அறிந்த ஜெயமோகன் அவர்கள் எனது ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் என எனது வலைப்பூவின் சுட்டியை அவரது தளத்தில் வெளிட்டார் .அவருக்கும் எனது நன்றியை தெரிவிக்கிறேன் .

  ஒரு சிறுகதை எழுதியுள்ளேன் விரைவில் பதிவிடுவேன் .தொடர்ந்து மேலும் ஒரு அனுபவப்பதிவை தொடராக விரைவில் எழுதுகிறேன் .
ஒவ்வொரு பதிவிற்கும் பிழைதிருத்தம் செய்த என் மனைவி சுனிதா மற்றும் நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றிகள் .
  ஈராக்கில்  எடுத்த புகைப்படங்கள் ஸ்கேன் செய்து பின்னர் பதிவேற்றம் செய்கிறேன் .
ஷாகுல் ஹமீது .

20-12-2016