Monday, 26 September 2016

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள் 6

ஈராக் போர்முனை அனுபவங்கள்  6
 திக்ரித் ஐ நோக்கி புறப்பட்டேன் .

 
   எங்கள் முகாம் மீது நடத்தப்பட்ட கடுமையான தாக்குதல் அது  சிறு காயங்கள் பட்ட அனைவருக்கும் முதலுதவியும் .கடும் காயங்களுடன் உயிர் தப்பியவர்களை ஹெலிகொப்டர் மூலம் குவைத்துக்கும் அழைத்து சென்றார்கள் .முனாவர் ,எங்கள் நிறுவனத்தின் சாலை போக்குவரத்தின் போது வரும் ஸ்காட்லாந்து நாட்டை சேர்ந்த  பாதுகாப்பு அதிகாரி ஒருவர் உட்பட6 பேர் ஆபத்தான நிலையில் குவைத்துக்கு கொண்டு அவசரமாக அனுப்பி வைக்கபட்டனர் .
     நல்ல பசியும் தாகத்துடனும் இருந்தவர்களை அழைத்தேன் .உணவு கூடத்தில் நாற்காலிகள் சிதறி கிடந்தன .உணவு பாத்திரங்கள் திறந்த நிலையில் அப்படியே இருந்தது .நானும் நண்பர்களும் மாலை 4 மணிக்கு மேல் அமர்ந்து சாப்பிட்டோம் .உடலும் ,மனமும் களைத்துபோயிருந்தது .அடுத்து என்ன நடக்க போகிறது என்பதையே மனம் எதிர் பார்த்தது .
   உடனே கூட்டம் ஒன்றை நடத்தினர் .பணி செய்வது குறித்த பேச்சை துவங்கியதும் பலரும் இனி இங்கே வேலைசெய்ய முடியாது என்றனர் .கூட்டம் பாதியிலேயே முடிக்கப்பட்டது .
    இரவில் தூங்கிகொண்டிருந்த போது சப்தம் கேட்டது என்னுடன் வேலை செய்த மும்பையை சேர்ந்த இரு நண்பர்கள் கடுமையான வாய் தகராறில் ஈடு பட்டிருந்தனர்.அருவருக்கதக்க கெட்ட வார்தைகள் .
   இருவரும் இணை பிரியாத நண்பர்காளாகவே அனைவரும் அறிந்திருந்தோம் .மாதர் சோத் தும்ஹாரா மா ரண்டி என்றான்,அடுத்தவன் தேரீ மா ரண்டி ரே சாலா என அதையே திருப்பி சொன்னான் .
   ரஸ்ஸல் தன்னிடமிருந்த பீர் பாட்டில்களை கொடுத்திருக்கிறார் .ரோகன் தலைமையில் குடித்தவர்கள் போதை தலைக்கேறியதும் தகராறு .முன்பே மனகசப்புகள் அவர்களுக்குள் இருந்திருக்கும் பொய்யாக நண்பர்களாக இருந்திருப்பார்கள் போல.
   போதையில் மனதில் இருந்ததையெல்லாம் காது கூசும் வார்த்தைகளில் தாயை வைத்தே இருவரும் திட்டி தீர்த்தனர் .சப்தம் கேட்டு முகாமின் அமெரிக்க பொறுப்பாளர் வந்தார் .அரை மணிநேரத்துக்கும் மேல் அறிவுரைகள் சொல்லி சமாதானமாக போக சொன்னார் .நீங்கள் மும்பையில் மீண்டும் சந்திக்கலாம் அப்போது ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்கவேண்டிய சந்தர்ப்பம் வரும்போது இன்று நீங்கள் நடந்து கொண்டதை நினைத்து வெட்கபடுவீர்கள் என சொன்னார்.
       மேலும் இங்கு இன்னும் பலமான தாக்குதல்கள் நடக்ககூடும் என்பதால் தற்காலிகமாக இந்த முகாம் மூடப்படுகிறது என்றார் .ஒரு மாதம் எங்களின் கடின உழைப்பில் உருவாக்கிய முகாம் அது, ஒரு வேளை உணவை கூட முழுமையாக கொடுக்க முடியாமல் போயிற்று .
  முகாம் மூடப்படும் தகவல் அறிந்ததும் கலவரங்களின் போது கொள்ளை கூட்டம் ஒன்று புகுந்து கையில் கிடைத்ததை அள்ளி செல்லும் .அதுபோல் எங்களுக்கு உரிய தலையணைகள் ,போர்வைகள் ,கம்பளிகள்,சீருடைகள் என ஒரு குழு தகர  அலமாரியிலிருந்து அள்ளி எடுத்தது.எங்களுக்கு குவைத்திலிருந்து பொருட்கள் ஏற்றி வந்த கண்டெய்னர் லாரியின் ஓட்டுனர்  ஒருவர் என்னிடம் நல்ல பழக்கம் கொண்டிருந்தார் .
    அவரின் உண்மை முகம் அப்போது தெரிந்தது ,நாம் எல்லோருமே திருடர்கள்தான் என்ற பாடல்  நினைவுக்கு வந்தது. சந்தர்பம் அமையும் போது மனிதனின் மனம் சுய கட்டுபாட்டை இழந்து விடுகிறது .
  நானும் வெங்கட்ராமனும்  பார்த்துக்கொண்டே இருந்தோம்  அந்த நிகழ்வால் கொஞ்சம் வருந்தினோம் .பின்பு எப்போது தூங்கினோம் என தெரியவில்லை கதிரவன் எட்டி பார்க்கும் முன்பே எழுந்துவிட்டேன் .
    காலை பத்துமணிக்கு இருபது பேர் வீதம் குழுக்களாக பிரிக்கபட்டு ராணுவத்தில் உளவியல் பயிற்சி பெற்ற அதிகாரிகளால் ஒரு கலந்துரையாடல் நடத்தினர் .யாருக்கெல்லாம் தலைவலி ,இரவில் கெட்ட கனவுகள் ,சரியான தூக்கமின்மை என கேட்டனர் .இதெல்லாம் உள்ளவர்கள் நார்மல் என்றனர் .லஷ்மண் அங்கே அமரவில்லை  தனியாக சுற்றிகொண்டிருந்தார் .
    திக்ரித் சென்றிருந்த கார்த்திக் இலங்கையின் ஓட்டுனர் அமர் அங்கு சென்று வரும்போதெல்லாம் கடிதம் அனுப்பினான் .திக்ரித் ன் அழகையும் ,டைகிரிஸ் நதிக்கரையையும் வர்ணிதிருந்தான் .கூடுதலாக அங்கு குண்டு வெடிப்பதில்லை எனவும் ,தூசியே இல்லாத மணல் பரப்பு என படிக்கும் போது வாய்ப்பை தவற விட்டு விட்டேன் என எண்ணுவேன் .
    அனைவரையும் குவைத்துக்கு அழைத்து செல்ல வண்டிவருகிறது தயாராகுங்கள் என்றனர் .ரஸ்ஸல் செல்லும் காரில் லஷ்மணனை அழைத்து செல்வதாகவும் .நமது நிறுவனத்துக்கான போக்குவரத்து பாதுகாவல் அதிகாரிகள் பாதுகாப்புக்கு வருவார்கள் .நாம் காண்வாயில் செல்லவில்லை என்றனர் .
     மூன்று வாகனங்களில் நாங்களும் பாதுகாப்பு வீரர்கள் துப்பாகியுடன் முன்பும் பின்பும் என 5 வகானங்களில் புறப்பட்டோம் .நான் கனவில் மூழ்கி மும்பையை ஒரு சுற்று சுற்றுவிட்டு மீண்டும் வாகனத்தின் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பதை உணர்ந்தேன்.செங்கதிர்  மேகங்களில்பட்டு பிரகாசிக்கும் வேளையில் ஒரு முகாமுக்குள் இரவை கழிக்கும் பொருட்டு உள்ளே சென்றோம் .
    பக்குபா சென்ற புதிதில் எங்களுடன் இருந்து இந்த குண்டுவெடிப்பில்  வேலைசெய்ய முடியாது என்று அழைத்துசென்றவர்கள் அனைவரும் அந்த முகாமில் மகிழ்ச்சியுடன் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர் .அது ஒரு சிறிய முகாம் முப்பது பேர் மட்டுமே வேலை செய்கின்றனர் .
  என்னுடன் குவைத்தில் இருந்த தீபக் தலைமைசமையல்காரன் ஆக பதவி உயர்வு பெற்றிருந்தான் .மச்சான் வாடா எப்படிடா இருக்கே .நான் என் மேனஜேர் ட சொல்லி உன்ன இங்க இருக்க ஏற்பாடு செய்றேண்டா என்றான்.
   கோவாவை சேர்ந்த டோமிங்கோவும் பக்குபாவிலிருந்து பிரிந்து சென்றவன் .ஷாகுல் நீ ரொம்ப ஒல்லியாயிட்டே அங்க சாப்பாடு இல்லையா,கடுமையான வேலையா என கேட்டான் .பக்குபாவில் முகாம் துவங்குவது வரை நாங்கள் காலையில் சமைக்கவே இல்லை .சிலநாட்கள் நானும் ,மணிகண்டனும் இரவில் சோற்றை எடுத்து தண்ணீர் ஊற்றி ஐஸ் பெட்டியில் வைத்து ,மறுநாள் காலையில் பச்சை மிளகாவுடன் கஞ்சி குடிப்போம்  அந்த சுவையே தனி .
   இரவில் யாரோ தகவல் சொன்னார்கள் பக்குபாவில் காயமடைந்து குவைத் கொண்டு சென்றவர்களை அங்கிருந்து எங்கள் நிறுவனம் தனி விமானத்தில் உயர்மருத்துவ சிகிச்சைக்காக ஜெர்மனியில் மருத்துவமனையில் இருப்பாதாக.  முனாவருக்கு ஒரு கால் முழுமையாக துண்டிக்கப்பட்டது என கேட்டதும் எனக்கு அழுகையாக வந்தது .ஸ்காட்லாந்து பாதுகாப்பு அதிகாரிக்கு மார்பை கிழித்து அறுவை சிகிட்சை செய்தும் ,மற்ற நான்குபேர் ஆபத்தான நிலைமையில் இருந்து தேறிவருவதாகவும் சொன்ன்னார்கள் .
     வெங்கட்ராமன் குவைத் சென்றபின் அங்கிருந்து மும்பை செல்வதாக உறுதியாக சொன்னான். என்னால் முடிவெடுக்க முடியவில்லை .மீண்டும் இவ்வளவு குறுகிய நாட்களில் மும்பை திரும்பி செல்ல என் மனம் விரும்பவில்லை .
     ஆஸ்பெட்டாஸ் மேற்கூரையுடைய மாடி அறை கோடையில் பகலில் அறையில் இருக்கவே முடியாது அனல் போல் கொதிக்கும் வெப்பம் .மாஹிம் ரயில் நிலையம் போகும் வழியில் இருக்கும் நடைபாதையில் இருக்கும் மரத்துக்கு கீழ் உள்ள சுவரில் தான் பெரும்பான்மையான நாட்களை கழித்திருப்பேன் .
       பட்டினியாக வேலை தேடிய நாட்களே அதிகம் எனவே மும்பை திரும்பி போவதில்லை என்பதில் உறுதியானேன் .பெரும்பான்மையானவர்கள் ஊருக்கு செல்லும் முடிவில் உறுதியுடன் இருந்தனர் .நான் மீண்டும் பக்குபா சென்று பணி செய்யவும் தாயாராயிருந்தேன் .
    குவைத்திலிருந்து திக்ரித் செல்லும் வாகனம் ஒன்று அன்றிரவு நாங்கள் இருந்த முகாமில் இரவு தங்கினர் .திக்ரித் செல்லும் பணியாளர்கள் பலர் பக்குபா குண்டுவெடிப்பை திகிலுடன் பெரேராவிடம் கேட்டுகொண்டிருந்தனர் .
   மறுநாள் காலையில் திக்ரித் செல்லும் வாகனத்தில் வந்த அனைவரும் அங்கு செல்ல மறுத்து விட்டனர் .
     5 பேர் மட்டும் திக்ரித் செல்லும் வண்டியில் இருந்தனர் .திக்ரித் செல்லும் வாகனத்தில் அருகில் நின்று கூவி அழைத்தனர் யாராவது திக்ரித் வருகிறீர்களா என. நான் நண்பன் தீபக்கை நான் தேடிகொண்டிருந்தபோது என் காதில் அது கேட்டது திக்ரித் ,திக்ரித் என .எதையும் யோசிக்கவில்லை,தீபக்கை பார்க்கவே இல்லை நேராக என் பைகளுடன் சென்று திக்ரித் செல்லும் வாகனத்தில் ஏறிக்கொண்டேன்.
   அதற்குள்  தீபக் என்னை தேடி என் பேருந்து அருகே வந்துவிட்டான் .என்னடா மச்சான் நீ என்ட்ட சொல்லாமலே போற சரி போய்விட்டு வா என மகிழ்ச்சியுடன் கையசைத்தான் .நாங்கள் 6 பேர் மற்றும் ஒரு நியூசிலாந்து நாட்டை சார்ந்த அதிகாரியுடன் வண்டி மீண்டும் புறப்பட்டது ,பாக்தாத் ,பக்குபா வழியாக திக்ரித் ஐ நோக்கி .
   நண்பன் கார்த்திக்கிடம் மனதில் பேசிகொண்டிருந்தேன் நான் வருகிறேன் உன்னை நோக்கி என.
    பின்பு தீபக் நான் மும்பையில் இருந்த போது என்னை தேடிவந்து சந்தித்தான் .2014 ம் ஆண்டில் ஒருமுறை நான் கொச்சி செல்லும்போது ஆலப்புழா ரயில் நிலையத்தில் அவனை வரசொல்லி சந்தித்தேன் .
ஷாகுல் ஹமீது

26-09-2016 

5 comments:

  1. Dear Bro... I have no words to appreciate your writing.. Its amazing..Masha allah.Let god strenghthen you by all means...

    ReplyDelete
  2. My brother presented me a cruiser watch after his Iraq visit. A most valuable gift from the survival of the fittest..

    ReplyDelete
  3. ஷாகுல் இந்த குண்டு வெடிப்பைவிடவா மும்பை வாழ்வு கசப்பானதாக இருந்த்து உங்களுக்கு என்ன மனஉறுதி
    முனாவரின் கால் துண்டிக்கப்பட்டதில் உஙகளுடன் நாங்களும் அதிர்ச்சி அடைந்தோம். மும்பயில் ஆஸ்பெஸ்டஸ் அறையை விட இந்த போர்க்களம் பரவாயில்லை என தோன்றியது எனக்கு இன்னும் நம்பவே முடியவில்லை. லக்‌ஷ்மணன் பின்பு என்னவானார்/
    அவரைப்பற்றி ஏன் எதுவும் இந்த பதிவில் சொல்லவில்லை
    பொய்யான நண்பர்களாய் இருந்த அந்த இரண்டு நபர்களின் சண்டையைப்பற்றிய உங்கள் அவதனிப்பு நன்றாக இருந்த்து
    செங்கதிர் மேகதில் பட்டு சிதரும் நேரத்தில் இரவு த்ங்க போனீர்கள் என்பதில் என்ன கவித்தொனி நாகர்கோவிலில் இருந்து இன்னும் ஒரு பெரும் எழுத்தாளர் வந்துவிட்டார் என்றே எண்ணிக்கொண்டேன்
    தெரிந்தவர்களை முகமூடியின்றி பார்க்கயில் ஏற்படும் அதிர்சியும் அவமானமும் மிக மிக கலங்கடிக்கும் ஷாகுல் நான் அதை பலமுறை உண்ர்ந்திருக்கிறேன். நண்பரல்லாதவர்களின் சுயரூபம் காண்கையில் பெரிதாக கவலைப்பட்டதில்லை எனினும் உடனிருந்து நட்புடன் பழகியவர்களின் சுயரூபம் தெரிய வருகையில் அவமானத்தில் கூசிக்குறுகிப்போயிருக்கிறேன். கைக்கு கி்டைத்ததை அள்ளிச்சென்றவர்களைப்பற்றி படிக்கையில் இதையே நினத்துக்கொண்டேன்

    பட்டினியாக வேலை தேடிய நாட்களே அதிகம் எனவே மும்பை திரும்பி போவதில்லை என்பதில் உறுதியானேன் .பெரும்பான்மையானவர்கள் ஊருக்கு செல்லும் முடிவில் உறுதியுடன் இருந்தனர் .நான் மீண்டும் பக்குபா சென்று பணி செய்யவும் தயாராயிருந்தேன் இந்த வரிகளை மீண்டும் மீண்டும் வாசித்தேன். துயரத்தில் பிற்ந்த மனஉறுதி உங்களுடையது தம்பி
    குண்டு வெடிப்பின் பின் உயிர் தப்பிய மகிழ்சியை விட ஒரு வேளை கூட சரியாக உண்வளிக்க முடியவில்லை என வருத்தப்பட்டிருப்பது மிகப்பெரிய மனதுக்கு சொந்தக்காரர் நீங்கள் என்பதையே காட்டுகிறது இது தாய்மை உண்ர்வு உள்ளவர்களாலேயே சொல்லமுடிந்த ஒன்று. பாராட்டுக்கள் தம்பி

    ReplyDelete
  4. நீண்ட நாள்கள் வேலை தேடி கிடைக்கவில்லை .அதனால் கிடைத்த வேலையை விட்டு செல்ல மனம் வரவில்லை

    ReplyDelete
  5. உண்ர்வு உள்ளவர்களாலேயே சொல்லமுடிந்த ஒன்று. பாராட்டுக்கள்

    ReplyDelete